Tomasz Vetulani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomasz Vetulani
Imiona i nazwisko Tomasz Jerzy Vetulani
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1965, Kraków
Dziedzina sztuki plastyka
malarstwo
rysunek
rzeźbiarstwo
Strona domowa

Tomasz Jerzy Vetulani (ur. 21 grudnia 1965 w Krakowie[1]) – polski artysta, plastyk, malarz, rysownik i rzeźbiarz, posiadający także obywatelstwo holenderskie.

Życiorys[edytuj]

Urodził się jako drugi syn Jerzego i Marii Vetulanich, młodszy brat Marka. Został ochrzczony przez biskupa Karola Wojtyłę[2], który był przyjacielem jego rodziny. Zdał maturę w V Liceum Ogólnokształcym im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. W 1991 roku ukończył studia na Wydziale Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, otrzymując dyplom w pracowni profesora Juliusza Joniaka[3]. W 1990 wyjechał do Izraela, gdzie przez dwa semestry studiował na Uniwersytecie Hajfy. W latach 1992–93 dzięki stypendium Wspólnoty Flamandzkiej Belgii i Ministra Kultury Polski odbył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Gandawie[4]. W 1994 otrzymał wyróżnienie na XXXI Ogólnopolskiej Wystawie Malarstwa Bielska Jesień[5]. W latach 90. wyjechał do Holandii, gdzie obecnie mieszka i tworzy[1][6]. Ma troje dzieci[7].

W swoim malarstwie Vetulani pośród innych technik często wykorzystuje szkic i akwarelę, pracuje zarówno z farbą olejną jak i silikonem, dodając niekiedy do obrazów i kolaży archiwalne fotografie. Inspirację stanowią dla niego m.in. architektura i krajobraz holenderski. Lubi pracować na gąbce, bo „jest to łatwy, lekki materiał zawsze gotowy do użytku. Jej kolor i faktura spełniają moje wymagania estetyczne, fizycznie jest bardzo obecna w przestrzeni. Farba lub tusz są natychmiast wchłaniane w powierzchnię pianki, co sprawia, że korekty są prawie niemożliwe. Jest to materiał, który nadaje się do szybkiej, dynamicznej aplikacji i jest szczególnie przydatny do spontanicznego szkicowania farbą wyciskaną bezpośrednio z tubki. Fakt, że prace te nie mają wielkiej trwałości (gąbka nie jest bardzo trwałym materiałem) nie zniechęca mnie; przemijalność bardzo dobrze pasuje do charakteru pracy i w pewnym stopniu odzwierciedla moje postrzeganie sztuki”.

Wybrane wystawy[edytuj]

Wystawa Vetulaniego w Galerii Olympia w Krakowie, 2014. Od lewej: Autoportret i Nasz papież; silikon na papierze
Fragment instalacji z wystawy Ręczna robota, prace powstałe w reakcji na sytuację polityczną w Polsce po wyborach parlamentarnych w 2015

Indywidualne:[1]

  • 1994: Moira, Utrecht
  • 1996: Sluijmer & Van Leeuwen, Utrecht
  • 1997: Hordaland Kunstnersentrum, Bergen
  • 1999: Galleri Allmenningen, Bergen
  • 2000: Galerie De Verrasing, Utrecht
  • 2001: Expositieruimte Stichting 1/2, Rotterdam
  • 2001: INTERDRUCK Schipper+Patitz, Lipsk
  • 2003: Galerie Besselaar, Utrecht
  • 2005: EM Galerie, Kollum
  • 2009: Solo tentoonstelling Windesheim, Zwolle
  • 2011: Galeria Aneks GSW, Opole
  • 2013: Galerie Niek Waterbolk, Utrecht
  • 2014: Galeria Olympia, Kraków[8]
  • 2017: Museum Warsenhoeck, Nieuwegein

Zbiorowe:[1]

Przypisy

  1. a b c d Oficjalna strona Tomasza Vetulaniego (ang.). [dostęp 29 czerwca 2011].
  2. Agnieszka Kania. Jak uciekać, to do Niskich Krajów. „Gazeta Wyborcza Opole”, s. 7, 27 maja 2011. 
  3. Rysunki z Niskich Krajów Tomasza Vetulaniego w Galerii Aneks (pol.). tekturaopolska.pl. [dostęp 29 czerwca 2011].
  4. Tomasz Vetulani. artinfo.pl. [dostęp 25 marca 2016].
  5. Edycja 1994. Biennale Malarstwa Bielska Jesień. [dostęp 25 marca 2016].
  6. Katarzyna Szymańska-Borginon: Polski artysta w Holandii: Cały czas jest ciężko. Pogodziłem się z losem cichego życia (pol.). rmf24.pl, 3 maja 2015. [dostęp 3 maja 2015].
  7. Tomasz Vetulani o Holandii, niskim kraju (pol.). nto.pl, 5 czerwca 2011. [dostęp 29 czerwca 2011].
  8. Wizja lokalna (pol.). Galeria Olympia. [dostęp 25 marca 2016].