Ulica Szubińska w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL Bydgoszcz flag.svg Bydgoszcz
ulica
Szubińska
Górzyskowo, Błonie
Przebieg
Ikona ulica rondo.svg światła Plac Poznański
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ← ul. Eugeniusza Połtyna →ul. Piękna
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ← ul. 16 pułku Ułanów Wielkopolskich →ul. Gnieźnieńska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Łabiszyńska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ← ul. Władysława Broniewskiego →ul. Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury
Ikona ulica z lewej.svg ul. Ikara
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ← ul. ks. Józefa Schulza →brama lotniska
Ikona ulica pod wiaduktem.svg Linia kolejowa nr 131
brak współrzędnych
Skrzyżowanie ulicy Szubińskiej i 16 pułku Ułanów Wielkopolskich

Ulica Szubińska – ulica położona w południowo-zachodniej części miasta, stanowiąca historyczny i do dziś najważniejszy wylot z miasta w kierunku Poznania. W przeszłości znajdowała się w ciągu dróg E83, E261 oraz drogi krajowej nr 5, obecnie stanowi część drogi wojewódzkiej nr 223.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica Szubińska od średniowiecza stanowi główny trakt komunikacyjny wiodący z Bydgoszczy w kierunku Poznania. W okresie pruskim zwana była Główną Drogą[1]. Obecnie ulica oddziela od siebie bydgoskie dzielnice Błonie oraz Górzyskowo.

Po II wojnie światowej wzrastający ruch samochodowy stworzył konieczność rozbudowy ulicy. W związku z tym ulica została poszerzona do 2 jezdni po 2 pasy każda. Wzrastający ruch uliczny spowodował po 1990 montaż sygnalizacji świetlnych na skrzyżowaniach z ul. Piękną, ul. Broniewskiego oraz jako ostatnia - przy ul. Gnieźnieńskiej.

5 maja 1961 przez ul. Szubińską przejechał czwarty etap XIV Wyścigu Pokoju, który po popołudniowym starcie na Stadionie Zawiszy ruszył w 182-kilometrową trasę do Poznania. Start ostry do wyścigu miał miejsce za ówczesnym przejazdem kolejowym[2].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja na ul. Szubińskiej funkcjonuje już od okresu międzywojennego, kiedy władze miejskie uruchomiły linię autobusową na Glinki. Ruch autobusów odbywał się również w okresie okupacji niemieckiej, kiedy linia autobusowa łączyła lotnisko z Osiedlem Gdańskim. Po II wojnie światowej ruch autobusowy reaktywowano 16 stycznia 1949 roku[3]. Od tej pory ulica stała się jednym z ważniejszych elementów układu komunikacyjnego miasta. W l. 70. na ulicy rozpoczęto budowę linii tramwaju normalnotorowego, której nie dokończono, a ułożone już torowisko zostało rozebrane. Pomimo tego, w osi ulicy zachowywana jest rezerwa terenowa dla linii tramwajowej.

Obecnie na ul. Szubińskiej kursują autobusy linii nr 32N, 52, 53, 54, 55, 57, 59, 60, 64, 69, 79, 89, 91, 92 i 96. Historycznie pojawiały się tutaj również pojazdy linii 35N, 57N, 59 bis, 62, 93, 102 i 103.

Obciążenie ruchem[edytuj | edytuj kod]

Ulica Szubińska należy do najbardziej obciążonych ruchem drogowym arterii komunikacyjnych w Bydgoszczy. Pomiar ruchu przy skrzyżowaniu z ul. Piękną w 2005 r. wykazał, że w szczycie komunikacyjnym przejeżdża przez nie 43.483 pojazdy na dobę[4].

Miejsca i obiekty[edytuj | edytuj kod]

Wojskowe Zakłady Lotnicze nr 2 widziane z ul. Szubińskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Umiński, Janusz: Bydgoszcz i okolice: przewodnik, Sport i Turystyka Warszawa 1985
  2. Krzysztof Błażejewski. Nasze etapy wyścigu pokoju. „Express Bydgoski”, 2018-05-07. 
  3. Historia bydgoskich linii autobusowych – linia 52
  4. Inteligentne Systemy Transportowe w Bydgoszczy. Część I - Diagnoza. Stan 2005r.