Wydrzyca afrykańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wydrzyca afrykańska
Aonyx capensis[1]
(Schinz, 1821)
Wydrzyca afrykańska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Podrodzina wydry
Rodzaj Aonyx
Gatunek wydrzyca afrykańska[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wydrzyca afrykańska (Aonyx capensis) – gatunek wydry z rodziny łasicowatych (Mustelidae), szeroko rozprzestrzeniony w Afryce.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Naukowcy rozróżniają 6 podgatunków wydrzycy afrykańskiej[4]:

  • A. capensis capensis
  • A. capensis congica
  • A. capensis hindei
  • A. capensis meneleki
  • A. capensis microdon
  • A. capensis philippsi

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

Jest największą z wydr Starego Świata, i trzecią pod względem wielkości wydrą na świecie po ariranii i wydrze morskiej[5].

Wymiary anatomiczne
(Serge Lariviere, 2001 - wg. pomiarów A. capensis w Kraju Przylądkowym, C.T.Stuart 1981)[5]
samiec samica
Długość ciała, bez ogona (mm) 829 (762–880) 733 (730–736)
Długość ogona (mm) 487 (465–515) 500 (495–515)
Długość tylnej łapy (mm) 152 (130–170) 135 (130–139)
Długość ucha (mm) 31 (23–35) 28 (28–29)
Masa ciała (kg) 15,1 (11,5–21,0) 12,9 (10,6–14,2)

Ciało wydrzycy afrykańskiej jest masywne, a ogon gruby. Oczy i uszy są małe, okrągłe. Wydrzyca ma gęste, błyszczące futro. Włos okrywowy ma około 25 mm długości, ale na głowie i na ogonie jest wyraźnie krótszy i jego długość nie przekracza 10 mm. Podszerstek jest biały lub białawy, pomarszczony. Górne wargi, część twarzowa, kark, szyja i brzegi uszu oraz część brzuszna są białe. Włosy czuciowe są rozmieszczone zarówno na górnej jak i na żuchwowej części szczęki, i mają barwę przechodzącą od białej do szarej. Palce kończyn przednich są pozbawione pazurów, a tylko 2., 3. i 4. palec tylnych łap jest wyposażony w niewielkie pazury[5].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Żyje w grupach rodzinnych, parami lub pojedynczo. Ciąża trwa około 63 dni. Samica rodzi od 1 do 3 młodych, które otwierają oczy po 16–30 dniach życia. Młode pod opieką matki pozostają do około 60. dnia życia. Po upływie 1 roku usamodzielniają się. W tym mniej więcej czasie uzyskują dojrzałość płciową. W niewoli może osiągnąć wiek nawet ponad 13 lat[5].

Wydrzyca afrykańska pływa i nurkuje równie dobrze jak inne gatunki należące do podrodziny wydr (Lutrinae), choć błona pływna pomiędzy jej palcami jest bardzo krótka. Wydrzyca pływa dzięki silnym tylnym łapom, którymi zagarnia wodę, ale kierunek, w którym płynie jest nadawany przez ogon pełniący funkcję steru. Podczas pływania głowa pozostaje ponad powierzchnią wody[5].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Wydrzyca afrykańska zamieszkuje rozległe tereny Afryki: od Republiki Południowej Afryki na południu kontynentu, po Etiopię na jego północnym-wschodzie i Senegal na zachodzie.

Powszechnie spotykana jest w Gwinei, Kenii, Liberii, Malawi, Mozambiku, Senegalu, Tanzanii, Zairze, Zambii i Zimbabwe. Rzadziej w Angoli, Beninie, Botswanie, Burkina Faso, Czadzie, Gwinei Bissau, Sierra Leone, Suazi, Ugandzie i Wybrzeżu Kości Słoniowej. Sporadycznie występuje w Republice Środkowoafrykańskiej, Etiopii, Ghanie, Lesotho, Namibii, Nigrze, Nigerii i Rwandzie[5].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Wydrzyca afrykańska żywi się głównie krabami, których pancerze rozgryza mocnymi zębami. Poza tym zjada również mięczaki, ryby, gady, płazy, ptaki i drobne ssaki. Aby spożyć pokarm wychodzi na ląd, podobnie jak przedstawiciele innych gatunków wydr. Podczas tej czynności nie kładzie pokarmu na ziemi, lecz trzyma go kurczowo w przednich łapach[6].

A. capensis występuje w wolno płynących rzekach, w stawach, zalewach oraz w estuariach i na lądzie. Przebywa również w wodach morskich, jeśli w pobliżu znajduje dostęp do źródeł wody pitnej. Zamieszkuje szczeliny skalne lub jamy pod głazami, nie kopie nor. Nie jest spotykana w basenie rzeki Kongo, zasiedlonym przez wydrę kameruńską (Aonyx congicus)[6][3].

Przypisy

  1. Aonyx capensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.
  3. 3,0 3,1 Aonyx capensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Aonyx capensis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 25 grudnia 2011]
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Serge Lariviere. Aonyx capensis. „Mammalian Species”. 671, s. 1-6, 2001. American Society of Mammalogists. ISSN 1545-1410 (ang.). 
  6. 6,0 6,1 Kowalsky D.: Aonyx capensis (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2011. [dostęp 25 grudnia 2011].