Yakushima (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yakushima
Ilustracja
Zdjęcie satelitarne
Kontynent Azja
Państwo  Japonia
Akwen Ocean Spokojny
Powierzchnia 504,88 km²
Populacja 
• liczba ludności

13 500
Położenie na mapie Azji
Mapa lokalizacyjna Azji
Yakushima
Yakushima
Ziemia30°21′31″N 130°31′43″E/30,358611 130,528611
Yakushima[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Jōmon-sugi – największy i najstarszy przedstawiciel kryptomerii japońskiej (wiek drzewa szacuje się na 2,5-3 tys. lat)
Państwo  Japonia
Typ przyrodniczy
Spełniane kryterium VII, IX
Numer ref. 662
Region[b] Azja i Pacyfik
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1993
na 17. sesji

Yakushima (jap. 屋久島 Yaku-shima) – wyspa należąca do archipelagu Ōsumi-shotō, administracyjnie do prefektury Kagoshima w Japonii (leżąca na południe od wyspy Kiusiu). Oddzielona od wyspy Tane-ga-shima cieśniną Tanegashima-kaikyō[1].

Wyspa liczy ok. 14 tys. mieszkańców, zajmuje powierzchnię 500 km². Najwyższym wzniesieniem jest Miyanoura-dake (1 936 m). Yakushima administracyjnie w całości stanowi miasto o tej samej nazwie.

W 2012 roku Yakushima została wydzielona jako oddzielny park narodowy Yakushima Kokuritsu Kōen o powierzchni 245,66 km². Obszar te należał uprzednio do Parku Narodowego Kirishima-Yaku (Kiririshima-Yaku Kokuritsu Kōen)[2].

W 1993 roku wyspa została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Yakushima jest pokryta gęstym lasem, stanowiąc świetnie zachowany przykład nienaruszonych lasów umiarkowanych, w skład których wchodzi 1900 gatunków i podgatunków (z czego 94 to endemity)[3]. Rosną tu także okazałe rododendrony (Rhododendron L.), jodła japońska (jap. momi, Abies firma) oraz tsuga (jap. tsuga, Tsuga sieboldii). Roślinność tworzy zwarty ekosystem, który zmienia się wraz z wysokością.

Jednakże najokazalej prezentują się liczące kilka tysięcy lat drzewa kryptomerii japońskiej (jap. yakusugi, Cryptomeria japonica), nazywanych także "japońskimi cedrami", które od zamierzchłych czasów były uważane za święte. Jest to główna atrakcja turystyczna wyspy.

W puszczy trudno jest zauważyć jakiekolwiek ślady aktywności człowieka. Występują tu bardzo obfite opady, sięgające od 4000 do 10 000 mm (utarło się nawet powiedzenie, że pada tu "przez 35 dni w miesiącu"). Da się zauważyć porę suchą, przypadającą na jesień i zimę, podczas gdy wiosna i lato są najbardziej deszczowe. W okresie pory deszczowej zdarzają się obsunięcia ziemi, wywołane przez deszcze. Klimat w zależności od położenia nad poziomem morza przechodzi z subtropikalnego (ciepły i umiarkowany) do alpejskiego (zimnego). Średnia temperatura waha się od ok. 20°C w nadbrzeżnych rejonach, spadając do 15°C w głębiej położonych obszarach. Cechą charakterystyczną jest duża wilgotność sięgająca nawet 80%[4].

Jest to najdalej wysunięte na południe miejsce w Japonii gdzie występuje śnieg, pokrywający szczyty. Jest to tym bardziej niezwykłe, że temperatura wód otaczających wyspę nigdy nie spada poniżej 19°C[4].

Z ważniejszych przedstawicieli fauny należy wymienić: wędrowne żółwie morskie, jelenie wschodnie (jap. yakushika, Cervus nippon yakushimae) oraz makaki japońskie (jap. yakuzaru, Macaca fuscata yakui).

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Las Yakusugi odwiedza średnio 300 tys. turystów każdego roku. Znajduje się tu kilka szlaków turystycznych, chatek dla turystów, a przy wejściu do parku "Muzeum Yakusugi". Ze względu na cenne przyrodniczo rejony infrastruktura turystyczna jest ograniczana do minimum. Tworzenie nowych szlaków jest utrudnione ze względu na osuwiska spowodowane opadami. Wyspa posiada port lotniczy oraz połączenie promowe.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Puszcza Yakusugi stała się inspiracją dla scenerii filmu Hayao Miyazakiego Księżniczka Mononoke. Kręcono tu również Rebirth of Mothra.

Wyspa była miejscem testów prowadzonych przez koncern Honda, których celem było doskonalenie technologii napędu wodorowego samochodów. Energia wytwarzana na Yakushimie pochodzi w 50% z hydroelektrowni, jej nadwyżka służy do otrzymywania wodoru na uniwersytecie w Kagoshimie. Wprawdzie na wyspie nie ma pojazdów wodorowych, ale gmina posiada kilka samochodów elektrycznych.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 日本地図 (Nihon Chizu). Tokyo: Seibido Shuppan, 2018, s. 234-235. ISBN 978-4-415-11272-5.
  2. Protection and management requirements (ang.). UNESCO World Heritage Centre, 2018. [dostęp 2018-08-02].
  3. Advisory Body Evaluation
  4. a b Yakushima (ang.). www.japan-guide.com, 2018. [dostęp 2018-07-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]