Łęg (powiat śremski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w województwie wielkopolskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Łęg
Łęg
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat śremski
Gmina Śrem
Sołectwo Olsza-Bystrzek
Wysokość 60-70 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 70
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 63-100
(Poczta: Śrem)
Tablice rejestracyjne PSE
SIMC 0596398
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Łęg
Łęg
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łęg
Łęg
Ziemia 52°05′N 17°04′E/52,083333 17,066667Na mapach: 52°05′N 17°04′E/52,083333 17,066667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Łęgosada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Położona na lewym brzegu Warty, 4 km na wschód od Śremu, przy drodze powiatowej nr 4074, która prowadzi przez Bystrzek i Olszę[1], nad starorzeczami i rozlewiskami Warty. Komunikację ze wsi do Śremu zapewnia komunikacja gminna (linie 3 i 4)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Z 1252 roku pochodzi dokument książąt Przemysła II i Bolesława Pobożnego, wspominający dwóch kmieci, łowców bobrów, mieszkających w Łęgu. Wówczas wieś została darowana przez księcia Władysława Odonica klasztorowi Cysterek w Trzebnicy. W XIV wieku Łęg stanowił własność rycerską Wyszkoty z rodu Łodziów z Kórnika. Od XV wieku właścicielami byli Sapińscy, Opalińscy i Mycielscy. W XIX wieku, dwór w Łęgu, własność Leona Szmytkowskiego, gościł m.in. Karola Marcinkowskiego, Karola Libelta, Dezyderego Chłapowskiego i Stanisława Przybyszewskiego. Kolejnym nabywcą majątku był Piotr Pajzderski. W Łęgu urodzili się jego synowie[3]:

Kolejnym właścicielem w latach 1904-1920 był Władysław Szczepkowski, który przejął władze w Śremie podczas Powstania Wielkopolskiego, a następnie był starostą powiatu śremskiego. W 1908 Łęg stał się pierwszą wsią na ziemiach polskich, na której stosowano sztuczne deszczowanie pól[4][3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kapliczka przydrożna z XIX w.
  • Zespół pałacowy składa się z dworu Szczepkowskich z 1904 roku i parku krajobrazowego z XIX wieku. Dwór powstał z połączenia dwóch XIX-wiecznych budynków. Ma dwie romantyczne wieże oraz ganek wejściowy wsparty na ośmiu kolumnach. W parku znajdują się pomniki przyrody: dęby szypułkowe o obwodach 370 i 435 cm, jesion wyniosły o obwodzie 360 cm, wiąz szypułkowy o obwodzie 315 cm oraz jałowce wirginijskie. Zespół jest zabytkiem prawnie chronionym[5].
  • Figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej stojąca na kolumnie z XIX wieku zlokalizowana na skraju parku; znajduje się w gminnej ewidencji zabytków[6].

Do świątków przydrożnych należy również kapliczka Matki Boskiej Różańcowej z początku XX wieku oraz krzyż sprzed 1911 roku[7].

Przypisy

  1. Powiatowy Zarząd Dróg w Śremie: Wykaz dróg powiatowych. [dostęp 6 lipca 2009].
  2. Miejski Portal Informacyjny: Rozkład jazdy. [dostęp 7 lipca 2009].
  3. 3,0 3,1 Śrem. W: Zbigniew Szmidt: Atrakcje turystyczne ziemi śremskiej. Śrem: Śremski Ośrodek Wspierania Małej Przedsiębiorczości, 2001, s. 18-19. ISBN 83-910942-7-8.
  4. Zbigniew Szmidt: Powiat Śremski, przewodnik turystyczny. Śrem: Unia Gospodarcza Regionu Śremskiego - ŚOWMP, 2010, s. 25-29.
  5. Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków: Rejestr zabytków KOBiDZ w województwie wielkopolskim (pol.). [dostęp 7 marca 2009].
  6. Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Śrem: Gminna ewidencja zabytków - Kapliczki przydrożne. [dostęp 6 lipca 2009].
  7. Zachowanie lokalnego dziedzictwa. Świątki przydrożne i kościoły w gminie Śrem. Śrem: Unia Gospodarcza Miast Regionu Śremskiego - ŚOWMP, 2010.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]