Łuk Triumfalny w Paryżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łuk Triumfalny
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. PA00088804
Łuk Triumfalny
Państwo  Francja
Region  Île-de-France
Miejscowość Paryż
Miejsce Place Charles-de-Gaule
Typ pomnika łuk triumfalny
Styl architektoniczny klasycyzm
Projektant Jean Chalgrin[1]
Całkowita wysokość 51 m
Rozpoczęcie budowy 1806
Ukończenie budowy 1836
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Łuk Triumfalny
Łuk Triumfalny
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Łuk Triumfalny
Łuk Triumfalny
Ziemia 48°52′25″N 2°17′42″E/48,873611 2,295000Na mapach: 48°52′25″N 2°17′42″E/48,873611 2,295000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Łuk Triumfalny
Tablica z nazwami miejsc zwycięstw
Relief Triumf Napoleona
Relief Marsylianka

Łuk Triumfalny (fr. Arc de triomphe, Arc de triomphe de l'Étoile) – pomnik stojący na Place Charles-de-Gaule (placu Charles’a de Gaulle’a) w Paryżu (dawniej Place de l'Étoile, Plac Gwiazdy). Znajduje się w 8. dzielnicy, na zachodnim skraju Pól Elizejskich (Avenue des Champs-Élysées). Jest to ważny element architektury Paryża, stanowiący zakończenie perspektywy Pól Elizejskich. Łuk został zbudowany dla uczczenia tych, którzy walczyli i polegli za Francję w czasie wojen rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę Łuku rozpoczęto w 1806, na zlecenie Napoleona i z przerwami prowadzono do ukończenia w 1836, za panowania Ludwika Filipa I. Projektantem architektury jest Jean François Chalgrin, dekorację rzeźbiarską wykonał François Rude.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest to budowla empirowa, w formie jednoarkadowego rzymskiego łuku triumfalnego.

  • Wysokość: 51 m
  • Szerokość: 44,8 m
  • Liczba stopni prowadzących na platformę widokową: 284

Na łuku znajdują się 4 znaczne reliefy:

  • Marsylianka (inna nazwa Wymarsz ochotników w 1792, François Rude 1833-1835)
  • Triumf 1810 (fr.Le Triomphe de 1810)- wykonał Jean-Pierre Cortot, przedstawia Napoleona w stroju antycznym, koronowanego przez boginię zwycięstwa Victorię.
  • Obrona Francji przed koalicją 1814 (Antoine Etex)
  • Pokój (la Paix, Antoine Etex)

Fryz obiegający Łuk Triumfalny przedstawia wymarsz i powrót w chwale armii francuskiej. Przedstawiono także w mniejszej formie sceny z wielu znanych bitew.

Na Łuku wyryto nazwiska 386 oficerów napoleońskich, w tym 7 Polaków. Są to:

Na pamiątkę napoleońskich zwycięstw wyryte są także nazwy pięciu polskich miast, są to:

Pod Łukiem znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza, którego Płomień Pamięci (fr. – Flamme du Souvenir)[2] jest symbolicznie rozpalany każdego wieczora oraz niewielkie muzeum poświęcone historii tego obiektu.

Oprócz w/w Łuku Triumfalnego, w Paryżu znajduje się starszy łuk triumfalny Arc du Carrousel (również ufundowany przez Napoleona I), położony na terenie Luwru (u wejścia do ogrodów Tuileries). Istnieje także nowoczesny łuk triumfalny Grande Arche, zamykający oś Pól Elizejskich, położony poza Sekwaną, a tym samym już poza granicami Paryża (w dzielnicy La Défense).

Przypisy

  1. 1812 Wojna Światów Napoleon rusza na Moskwę. „Ale Historia Extra”. 1, s. 91, Listopad 2012. Warszawa: AGORA SA. ISSN 2299-5064. 
  2. La visite de l’Arc de Triomphe (fr.). [dostęp 6 października 2008].