Świsłocz (obwód grodzieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Świsłocz.
Świsłocz
Herb Flaga
Herb Świsłoczy Flaga Świsłoczy
Państwo  Białoruś
Obwód Flag of Hrodna Voblasts.svg grodzieński
Powierzchnia 4,25 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

6900[1]
Nr kierunkowy +375 1513
Kod pocztowy 231960
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Świsłocz
Świsłocz
Ziemia 53°02′N 24°06′E/53,033333 24,100000Na mapach: 53°02′N 24°06′E/53,033333 24,100000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Białoruś

Świsłocz (biał. Сьвiслач, Świsłacz ros. Свислочь) – miasto w obwodzie grodzieńskim w zachodniej części Białorusi, 15 km od granicy z Polską, centrum rejonu świsłockiego. W 2010 roku miało 6,9 tys. ludności.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świsłocz po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1256 roku w Latopisie Ipatijewskim. W połowie XIV wieku niezależne księstwo świsłockie zostało podbite przez Wielkie Księstwo Litewskie. Miejscowość rozwijała się dzięki wygodnemu położeniu geograficznemu i w 1523 roku uzyskała prawa miejskie. W 1560 roku przy miejscowym kościele kalwińskim powstała szkoła[potrzebne źródło]. Od 1563 roku Świsłocz wraz z okolicami weszła w posiadanie Jana Hieronima Chodkiewicza, który w 1572 roku odstąpił je w zamian za miasteczko Lachowicze. W 1581 roku ponownie stało się własnością Chodkiewiczów, którzy w w 1594 roku sprzedali je Sebastianowi Pakoszowi. Od 1666 roku należało do pruskiego szlachcica Krishpin-Kirshenstein, który zbudował tam kościół (w latach 70. XIX wieku uwieczniony przez Napoleona Ordę) i otworzył przy nim szkołę.

Od 1754 roku Świsłocz należała do Romerów, od 1778 roku do Wincentego Tyszkiewicza, senatora i męża Teresy z Poniatowskich. Doszło wówczas do przebudowy miasta, wyznaczenia w centrum dużego rynku, miejsca słynnych jarmarków. W Świsłoczy powstał wówczas teatr, zwierzyniec i park. W 1805 roku Tyszkiewicz ufundował słynne gubernialne gimnazjum, w którym w 1825 roku nauczycielem historii był Jan Czeczot. W 1845 rok gimnazjum utraciło status gubernialnego, a następnie za poparcie powstania styczniowego zostało zredukowane do progimnazjum. W 1876 rok na jego bazie otwarto Świsłockie Seminarium Nauczycielskie, istniejące do 1921 rok. Do najbardziej znanych absolwentów gimnazjum należel: Napoleon Orda, Konstanty Kalinowski, Romuald Traugutt, Wiktor Heltman, Józef Ignacy Kraszewski. W XIX wieku Świsłocz należała do Pusłowskich i Krasińskich. W Świsłoczy często bywała Eliza Orzeszkowa.

Za II Rzeczypospolitej Świsłocz była siedzibą gminy wiejskiej i znajdowała się w składzie województwa białostockiego. Po 17 września 1939 roku pod okupacją ZSRR. 26 września 1941 roku została zajęta przez wojska niemieckie. W listopadzie 1942 roku zlikwidowano świsłockie getto i rozstrzelano 1536 Żydów. W lipcu 1944 Świsłocz zajęły wojska radzieckie.

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

W Świsłoczy znajduje się kilka zakładów przemysłowych i wychodzi jedna gazeta („Swisłoczskaja gazieta”, w jęz. białoruskim i rosyjskim). Stacja kolejowa Świsłocz znajduje się około 2,5 km od miejscowości. Znajduje się tam jedyny na Białorusi pomnik Stalina.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół z 1666 r. według rys. Napoleon Ordy
  • modernistyczny zespół dworski Tyszkiewiczów z początku XX wieku (obecnie użytkowany przez kołchoz), otoczony 5 hektarowym parkiem krajobrazowym z dużą ilością rzadkich gatunków drzew.
  • ruiny zamku
  • cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego, 1884
  • budynek gimnazjum, 1802-1803
  • kościół Św. Franciszka z Asyżu i Św. Trójcy, 1990
  • synagoga i kirkut
  • pomnik Romualda Traugutta z 1928 r.
  • stacja kolejowa, przełom XIX/XX wieku
  • Kościół katolicki z 1666 roku został zniszczony w 1941 roku.

Urodzeni w Świsłoczy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]