4 Pułk Strzelców Konnych Księstwa Warszawskiego
| 4 Pułk Strzelców Konnych | |
| Historia | |
| Państwo |  Księstwo Warszawskie |
| Sformowanie | 1806 |
| Rozformowanie | 1813 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | płk Wojciech Męciński |
| Działania zbrojne | |
| Druga Wojna Polska | |
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | 2 Dywizja 16 Dywizja - 1812[a] 4 Dywizja Jazdy - 1812 Dywizja Kawalerii - II 1813 |
| Rodzaj wojsk | Jazda |
4 Pułk Strzelców Konnych – oddział jazdy Armii Księstwa Warszawskiego.
Sformowany w 1806. Wraz z 14 pułkiem kirasjerów i 15 pułkiem ułanów tworzyli brygadę lewą dowodzoną przez generała Benedykta Łączyńskiego.
W lipcu i wrześniu 1807 r. liczył 1000 ludzi i 880 koni (żołnierze i podoficerowie powstania wielkopolskiego). Stacjonował w Wielkopolsce (kolejno: Warta, Sulmierzyce, Miechów, Odolanów, Świca, Bledzianów, Chynów). Uczestniczył w kampanii 1806/1807, 21 lutego do 29 lipca 1809 r. przeznaczony do walk na Pomorzu Szwedzkim z pruskimi oddziałami powstańczymi mjr. Schilla skoszarowany w twierdzach nad Odrą: w Szczecinie (sztab pułku), Kostrzynie nad Odrą (niektóre szwadrony) i w Głogowie (pozostałe szwadrony). W sierpniu walczył w północnych Niemczech i Królestwie Westfalii przeciwko Schillowi oraz stacjonował w Magdeburgu.
1 września 1809 r. zameldował się pod komendę gubernatora Drezna, gen. dyw. Claude Carra de Saint-Cyr. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 687 żołnierzy[1]
Barwą pułku był kolor karmazynowy[2]
Spis treści |
[edytuj] Dowódcy pułku
- płk Wojciech Męciński (11 czerwca 1807),
- płk Tadeusz Tyszkiewicz,
- płk Walenty Kwaśniewski (14 grudnia 1808)
- płk Stanisław Dulfus (20 marca 1810).
[edytuj] Bitwy i potyczki
Pułk brał udział w walkach w czasie pierwszej wojny polskiej 1807 roku, wojny polsko austriackiej, inwazji na Rosje 1812 roku i kampanii 1813 roku[3].
- Smoleńsk (17 sierpnia 1812),
- Możajsk (5 i 7 września 1812),
- Czeryków (29 września 1812),
- Medyna (24 października 1812),
- nad Berezyną (28 listopada 1812).
Uwagi
- ↑ Wchodzące w skład dywizyjnej brygady jazdy pułki utworzyły później 4 Dywizję Jazdy Michała Ignacego Kamieńskiego
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: 1925.
- Gabriel Zych: Armia Księstwa Warszawskiego 1807 - 1812. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1961.
- Zdzisław Żygulski jun, Henryk Wielecki: Polski mundur wojskowy. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1988. ISBN 83-03-01483-8.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
