(50000) Quaoar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z 50000 Quaoar)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(50000) Quaoar
Zdjęcie Quaoara wykonane przez Teleskop Hubble'a
Zdjęcie Quaoara wykonane przez Teleskop Hubble'a
Odkrywca Chad Trujillo,
Mike Brown[1]
Data odkrycia 4 czerwca 2002[1]
Nr kolejny 50000
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
TNO[1], cubewano[2]
Półoś wielka 43,22[1] j.a.
Mimośród 0,0351[1]
Peryhelium 41,70[1] j.a.
Aphelium 44,74[1] j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
284,1[1] lat
Śr. prędkość ok. 4,5 km/s
Inklinacja 7,99[1]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 890 ± 70[3][2] km
Masa 1,6±0,3 × 1021[3] kg
Średnia gęstość 4,2 ± 1,3[3] g/cm3
Okres obrotu 17,6788[1] h
Albedo 0,19
Jasność absolutna 2,4[1]m
Satelity naturalne 1 - Weywot

(50000) Quaoar – duża planetoida transneptunowa z pasa Kuipera, obiekt typu cubewano[2].

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Planetoida została odkryta 4 czerwca 2002 w Obserwatorium Palomar przez Mike Browna, Chada Trujillo przy pomocy Teleskopu Samuela-Oschina. Otrzymała ona najpierw oznaczenie prowizoryczne 2002 LM60.

Nazwa obiektu pochodzi z kultury Indian ze szczepu Tongva i oznacza pradawne bóstwo stwórcze.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Orbity Quaoar (niebieska) i Pluton (czerwona)
Orbity Quaoar (niebieska) i Pluton (czerwona)

Orbita (50000) Quaoara nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 8,0°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje ok. 284 lat, krążąc w średniej odległości 43,2 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 4,5 km/s.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

(50000) Quaoar ma średnicę szacowaną na 890 ± 70[3][2]. Jego albedo wynosi ok. 0,19, a jasność absolutna to ok. 2,4m. Średnia temperatura na jego powierzchni sięga ok. 43 K.[potrzebne źródło]

Na powierzchni Quaoara stwierdzono za pomocą badań spektroskopowych obecność zamarzniętego lodu wodnego, jednakże planetoida ma czerwoną powierzchnię. Planetoida ta jest wystarczająco duża, by w przeszłości posiadać atmosferę, a jej wulkany wyrzucają na powierzchnię lodowe błoto, które tam zamarza. Ponieważ Quaoar nie jest wystarczająco duży, nie może na stałe zatrzymać lotnych substancji, takich jak metan, tlenek węgla lub azot. Doprowadziło to kilka miliardów lat po jego powstaniu do utraty atmosfery, z której pozostały jedynie resztki metanu. Wraz z upływem czasu pod wpływem promieniowania kosmicznego metan przekształcił się w długie łańcuchy węglowodorów o czerwonym zabarwieniu, co nadało powierzchni planetoidy czerwony kolor[4].

Księżyc planetoidy[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2007 roku doniesiono o odkryciu towarzysza Quaoara, który oznaczony został prowizorycznie jako S/2007 (50000) 1. W 2009 roku otrzymał nazwę Weywot. Jego średnica to ok. 95 (+/- 24) km. Obiega on Quaoara w odległości ok. 14 500 km w czasie ok. 12,44 dni[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 JPL Small-Body Database Browser: 50000 Quaoar (2002 LM60) (ang.). 2012-02-17 last obs. used. [dostęp 2014-03-07].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Wm. Robert Johnston: List of Known Trans-Neptunian Objects (ang.). Johnston's Archive, 2013-07-05. [dostęp 2014-03-07].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 ekonews069, str. 11
  4. Marcus Woo: Ice & Maybe Methane on ‘Snow White’ Dwarf Planet (ang.). W. M. Keck Observatory, 2011-08-22. [dostęp 2011-09-16]., polskie tłumaczenie: Lód wodny i metan na powierzchni planety karłowatej

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg
… | Poprzednia planetoida | (50000) Quaoar | Następna planetoida | …