Adam Boniecki (ksiądz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Boniecki
Adam Boniecki
Data i miejsce urodzenia 1934-07-2525 lipca 1934
Warszawa
Generał zakonu marianów
Okres sprawowania 1993–1999
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja marianie
Prezbiterat 1960
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" Komandor Narodowego Orderu Zasługi (Francja) Odznaka „Honoris Gratia”
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Adam Boniecki w Wikicytatach
Ks. Adam Boniecki odpowiada na pytania dziennikarzy przed Domem Arcybiskupów Krakowskich, Kraków, 2 kwietnia 2005 r., w dniu śmierci Jana Pawła II
Ks. Adam Boniecki wraz z Zofią i Władysławem Bartoszewskimi

Adam Boniecki właśc. Adam Edward Fredro-Boniecki (ur. 25 lipca 1934 w Warszawie) – katolicki prezbiter, generał zakonu marianów w latach 1993–1999, redaktor naczelny „Tygodnika Powszechnego” w latach 1999–2011.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Brat dziennikarza i publicysty Tadeusza Fredro-Bonieckiego. Jest spokrewniony z Andrzejem Wielowieyskim. Brat jego pradziada, Adam, był heraldykiem. W wieku 18 lat wstąpił do Zgromadzenia Księży Marianów (w roku 1993 został przełożonym generalnym Zgromadzenia). Po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku w 1960 otrzymał z rąk bpa Antoniego Pawłowskiego święcenia kapłańskie w tamtejszej bazylice katedralnej. W latach 1961–1964 studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Studiował też w Paryskim Instytucie Katolickim (1973–1974). Był m.in. katechetą licealnym w Grudziądzu, współpracował z duszpasterstwem akademickim na KUL-u i w kościele św. Anny w Krakowie. Od 1964 związany z Tygodnikiem Powszechnym. W 1979 na życzenie Jana Pawła II przygotowywał polskie wydanie dziennika L'Osservatore Romano i został redaktorem naczelnym pisma (1979–1991). Po powrocie do Tygodnika Powszechnego w 1991 został jego asystentem kościelnym, a po śmierci Jerzego Turowicza (1999) redaktorem naczelnym pisma. Od września 2007 współpracuje ze stacją Religia.tv należącą do grupy ITI, gdzie był m.in. jednym z prowadzących program Rozmównica.

Od 1999 do 2011 roku mieszkał przy Parafii św. Floriana w Krakowie. Od 14 lipca 2011 mieszka we wspólnocie Księży Marianów na osiedlu Stegny w Warszawie.

W listopadzie 2011 otrzymał od prowincjała ks. Naumowicza nakaz ograniczenia wystąpień publicznych do Tygodnika Powszechnego[1]. Decyzja zapadła niedługo po skierowaniu do niego listu przez biskupa włocławskiego Wiesława Meringa, który zarzucił mu popieranie Adama "Nergala" Darskiego i wypowiedzi szerzące zamęt w umysłach wiernych[2]. Zakaz spotkał się zarówno z protestami, jak i głosami poparcia różnych środowisk katolickich. Ks. Boniecki zaprzestał wypowiedzi dla mediów, pozostał natomiast aktywny publicznie, m.in. uczestniczy w spotkaniach autorskich i różnego rodzaju konferencjach.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Najważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Rozmowy niedokończone, Znak, Warszawa, 1974.
  • Notes, Znak, Kraków, 1977.
  • Budowa kościołów w diecezji przemyskiej, Paryż, 1979.
  • Kalendarium życia Karola Wojtyły, Znak, Kraków, 1983.
  • Notes rzymski T. 1: listopad 1979-listopad 1981, Znak, Kraków, 1988.
  • Notes rzymski T. 2: 13 grudnia 1983 - 13 kwietnia 1986, Znak, Kraków, 1989.
  • Vademecum generała czyli Czego nie robić i co robić kiedy władza wpadnie ci w ręce, Wydaw. Księży Marianów, Warszawa, 1999.
  • Meditationes : Droga Krzyżowa na Mariankach, Stowarzyszenie Pomocników Mariańskich Zgromadzenia Księży Marianów : Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa, 2000.
  • Kościół w świecie zmieniającej się kultury, Uniwersytet Śląski, Katowice, 2002.
  • Zrozumieć papieża : rozmowy o encyklikach, wraz z Katarzyną Kolendą-Zaleską, Znak, Kraków, 2003.
  • Trzeba czasem zażartować : alfabet księdza Bonieckiego, wraz z Karoliną Morelowską, Warszawa, Wydawnictwo Zwierciadło, 2011.
  • Lepiej palić fajkę niż czarownice, Znak, Kraków, 2011.
  • Vademecum, Wydawnictwo PROMIC, Warszawa, 2012.
  • Zakaz palenia, Tygodnik Powszechny, Znak, Kraków, 2014

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]