Arrhinoceratops

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arhinoceratops
Arrhinoceratops brachyops
Parks, 1925
Okres istnienia: mastrycht
Arhinoceratops
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury ptasiomiedniczne
Podrząd cerapody
Infrarząd ceratopsy
Rodzina Ceratopsidae
Rodzaj Arrhinoceratops

Arrhinoceratops, arhinoceratops (Arrhinoceratops) − roślinożerny dinozaur, przedstawiciel ceratopsów.

Nazwa rodzajowa Arrhinoceratops oznacza twarz bez rogu nosowego.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Czaszka arhinoceratopsa ma z przodu trzy rogi, z czego jeden znajduje się na nosie a dwa nad oczodołami. Rogi nadoczodołowe są wygięte ku nozdrzom, na których rósł mały rożek. Z tyłu czaszki wyrasta duża kryza z otworami. Po bokach kryzy znajduje się dużo kości napotylicznych. Z przodu pyska znajduje się bezzębny dziób a w tylnej jego części zęby, które rozdrabniały pokarm roślinny (nie miażdżąc go, jak u hadrozaurów) i były cały czas wymieniane na nowe, gdyż szybko się zużywały. Pokarm roślinny mógł być dodatkowo rozdrabniany przez gastrolity (kamienie żołądkowe) w żołądku mięśniowym. Szyja arhinoceratopsa była silnie umięśniona. Arhinoceratops miał również krępy tułów, masywne kończyny tylne, silne biodra, krótsze kończyny przednie i krótki mięsisty ogon. Jego ciało pokrywała łuskowata skóra.

Ze względu na to, że Arrhinoceratops znany jest jedynie z czaszki (o długości 1520 mm) trudno jest oszacować jego całkowite rozmiary; Longrich (2011) zakłada, że był on porównywalnej wielkości co Chasmosaurus russelli, którego czaszka miała 1650 mm długości, a którego masa ciała szacowana jest na 1500 kg[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Arhinoceratops występował w górnej kredzie - ( około 72 – 65 milionów lat temu) - na obszarze Ameryki Północnej.

Behawior i Etologia[edytuj | edytuj kod]

Arhinoceratops miał wiele ściśle ułożonych w liczne rzędy zębów, co wskazywałoby na to, że żerował na różnych roślinach takich jak: iglaki, paprocie, sagowce oraz na roślinach, które pojawiły się u schyłku kredy.

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Szczątki arhinoceratopsa zostały odkryte w 1925 roku przez Parksa. Była to niekompletna czaszka, która nie posiadała rogu nosowego, stąd też wzięła się jego nazwa. Jednakże w 1946 Gilmore w stanie Utah odkopał inne szczątki arrhinoceratopsa, zawierające kompletną czaszkę.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Arrhinoceratops brachyops (Parks 1925)

Przypisy

  1. Nicholas R. Longrich. Titanoceratops ouranos, a giant horned dinosaur from the Late Campanian of New Mexico. „Cretaceous Research”. 32 (3), s. 264-276, 2011. DOI: 10.1016/j.cretres.2010.12.007 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Horned Dinosaurs (Peter Dodson - Princeton University Press 1996)

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Głowa Arhinoceratopsa

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]