Arrhinoceratops

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arhinoceratops
Arrhinoceratops brachyops
Parks, 1925
Okres istnienia: mastrycht
Arhinoceratops
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury ptasiomiedniczne
Podrząd cerapody
Infrarząd ceratopsy
Rodzina Ceratopsidae
Rodzaj Arrhinoceratops
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Arrhinoceratops, arhinoceratops (Arrhinoceratops) − roślinożerny dinozaur, przedstawiciel ceratopsów.

Nazwa rodzajowa Arrhinoceratops oznacza twarz bez rogu nosowego.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Czaszka arhinoceratopsa ma z przodu trzy rogi, z czego jeden znajduje się na nosie a dwa nad oczodołami. Rogi nadoczodołowe są wygięte ku nozdrzom, na których rósł mały rożek. Z tyłu czaszki wyrasta duża kryza z otworami. Po bokach kryzy znajduje się dużo kości napotylicznych. Z przodu pyska znajduje się bezzębny dziób a w tylnej jego części zęby, które rozdrabniały pokarm roślinny (nie miażdżąc go, jak u hadrozaurów) i były cały czas wymieniane na nowe, gdyż szybko się zużywały. Pokarm roślinny mógł być dodatkowo rozdrabniany przez gastrolity (kamienie żołądkowe) w żołądku mięśniowym. Szyja arhinoceratopsa była silnie umięśniona. Arhinoceratops miał również krępy tułów, masywne kończyny tylne, silne biodra, krótsze kończyny przednie i krótki mięsisty ogon. Jego ciało pokrywała łuskowata skóra.

Ze względu na to, że Arrhinoceratops znany jest jedynie z czaszki (o długości 1520 mm) trudno jest oszacować jego całkowite rozmiary; Longrich (2011) zakłada, że był on porównywalnej wielkości co Chasmosaurus russelli, którego czaszka miała 1650 mm długości, a którego masa ciała szacowana jest na 1500 kg[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Arhinoceratops występował w górnej kredzie - ( około 72 – 65 milionów lat temu) - na obszarze Ameryki Północnej.

Behawior i Etologia[edytuj | edytuj kod]

Arhinoceratops miał wiele ściśle ułożonych w liczne rzędy zębów, co wskazywałoby na to, że żerował na różnych roślinach takich jak: iglaki, paprocie, sagowce oraz na roślinach, które pojawiły się u schyłku kredy.

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Szczątki arhinoceratopsa zostały odkryte w 1925 roku przez Parksa. Była to niekompletna czaszka, która nie posiadała rogu nosowego, stąd też wzięła się jego nazwa. Jednakże w 1946 Gilmore w stanie Utah odkopał inne szczątki arrhinoceratopsa, zawierające kompletną czaszkę.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Arrhinoceratops brachyops (Parks 1925)

Przypisy

  1. Nicholas R. Longrich. Titanoceratops ouranos, a giant horned dinosaur from the Late Campanian of New Mexico. „Cretaceous Research”. 32 (3), s. 264-276, 2011. doi:10.1016/j.cretres.2010.12.007 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Horned Dinosaurs (Peter Dodson - Princeton University Press 1996)

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Głowa Arhinoceratopsa

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]