Arthur von Posadowsky-Wehner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arthur von Posadowsky-Wehner

Arthur Graf von Posadowsky-Wehner (3 czerwca 1845 w Głogowie – 23 października 1932 w Naumburgu) – szlachcic o korzeniach śląskich, potomek rodziny Posadowskich[1], polityk pruski i niemiecki.

W latach 1885-1893 - starosta poznański. Następnie pełnił funkcję sekretarza skarbu (1893-1897), a potem przez wiele lat sekretarza spraw wewnętrznych i wicekanclerza Cesarstwa Niemiec oraz ministra stanu Prus (1897-1907).

W latach 1915-1917 pełnił funkcję zastępcy landrata Elbląga.

W 1919 roku reprezentował Narodowo Niemiecką Partię Ludową (DNVP) jako kandydat w wyborach prezydenckich w Niemczech, lecz przegrał z Friedrichem Ebertem.

Jako polityk szczebla centralnego był współautorem polityki ochrony socjalnej dla pracowników oraz programu budowy mieszkań pracowniczych. Zapewne z tego powodu (jeszcze w trakcie urzędowania) nazwano jego imieniem ulicę (Posadowsky Weg) w Wolnym Mieście Gdańsku[2], przy której budowano rozległe osiedle domów dla pracowników (obecna ul. Jana Kochanowskiego, przebiegająca przez osiedla Kolonia i Nowe Szkoty w gdańskiej dzielnicy Wrzeszcz Dolny).

Autor książki: Historia śląskiego staroszlacheckiego rodu hrabiów Posadowski-Wehner, baronów z Posadowic, Wrocław 1891 (w oryginale niemieckim: Geschichte des schlesischen uradligen Geschlechtes der Grafen Posadowsky-Wehner Freiherrn von Postelwitz).


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy