Błotniak afrykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błotniak afrykański
Circus ranivorus[1]
Daudin, 1800
Błotniak afrykański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Rodzaj Circus
Gatunek błotniak afrykański
Synonimy
  • Falco ranivorus Daudin, 1800[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Błotniak afrykański (Circus ranivorus) – gatunek średniego ptaka szponiastego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Występuje we wschodniej i południowo-wschodniej Afryce. Nie wyszczególnia się podgatunków.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Zasiedla północno-zachodnie Kongo, centralną i wschodnią Demokratyczną Republikę Konga, centralne i południowe Ugandę i Kenię oraz Tanzanię, Mozambik, Malawi, Zimbabwe, Suazi, Lesotho, północną Botswanę i południową i wschodnią część Republiki Południowej Afryki.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Żyje na terenach podmokłych, w tym bagnach, rozlewiskach, trzcinowiskach i brzegach jezior[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wymiary średnie[4]:

  • długość ciała: 44–49 cm
  • rozpiętość skrzydeł:
    • samca: 34,3–36,8 cm
    • samicy: 36,5–39,5 cm
  • masa ciała[5]: 430–570 g

Najmniejszy gatunek spośród błotniaków z rodzaju Circus. Ptaki młodociane są bardzo podobne do samicy błotniaka stawowego[6].

Wierzch ciała ciemny, podobnie jak spód, który jednak ma rdzawy odcień. Lotki i sterówki są w paski. Tęczówka żółta, podobnie jak nogi[7].

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

70% jego pożywienia stanowią małe gryzonie, ale zjada także żaby, owady i ptaki (czasem do rozmiarów kaczki). Poluje nagle nurkując w powietrzu po ofiarę lub goniąc ją po ziemi. Może jeść padlinę, w tym martwe ryby, lub plądrować gniazda w koloniach czapli, by zjeść jaja i pisklęta[8].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Zagęszczenie par lęgowych wynosi około 8 par na km². Zazwyczaj wyprowadza lęgi od czerwca do grudnia, jednak może to robić cały rok, bez zależności od pory deszczowej. Gniazdo stanowi platforma zbudowana z roślinności, w trzcinach, ponad poziomem wody. Liczba jaj wynosi 2–5 (czasami do 6), zazwyczaj są białe bez żadnych plamek. Inkubacja trwa 32–34 dni i zwykle rozpoczyna ją zniesienie pierwszego jaja, pisklęta opierzają się po 38–40 dniach od wyklucia[8].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Głównym zagrożeniem dla błotniaka afrykańskiego jest niszczenie jego środowiska życia – osuszanie terenu i wypalanie traw. Możliwe, że przemieszczają się one w inne miejsca, gdzie z powodu zbudowania tamy utworzy się nowy teren podmokły. Niski sukces lęgowy może być wynikiem nagromadzenia substancji szkodliwych w jajach[9].

Przypisy

  1. Circus ranivorus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. African Marsh-harrier (Circus ranivorus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-02].
  3. Circus ranivorus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 ARKive: African marsh harrier videos, photos and facts. [dostęp 1 kwietnia 2013].
  5. Siyabona Africa: Kruger Park Birding: Harriers Birding Raptor Guide (ang.). [dostęp 1 kwietnia 2013].
  6. J.A. Harrison, D.G. Allan, L.G. Underhill, M. Herremans, A.J. Tree, V. Parker i C.J. Brown: Southern African Bird Atlas. s. 236–237.
  7. EcoTravel Africa: African Marsh Harrier – Circus ranivorus. [dostęp 1 kwietnia 2013].
  8. 8,0 8,1 Global Raptor Information Network: African Marsh Harrier (ang.). [dostęp 1 kwietnia 2013].
  9. African Marsh-harrier Circus ranivorus (ang.). BirdLife International. [dostęp 5 kwietnia 2013].