Biegacz skórzasty
| Biegacz skórzasty | |
| Carabus coriaceus | |
| Linnaeus, 1758 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze drapieżne |
| Rodzina | biegaczowate |
| Podrodzina | Carabinae |
| Plemię | Carabini |
| Rodzaj | Carabus |
| Gatunek | biegacz skórzasty |
Biegacz skórzasty (Carabus coriaceus) – europejski gatunek owada z rzędu chrząszczy (Coleoptera). Największy z występujących w Europie biegaczowatych – osiąga długość 40 mm[1]. Ten żwawy chrząszcz jest aktywny nocą, szczególnie po opadach deszczu. W czerwcu bądź lipcu ma letnią przerwę w aktywności, często natomiast widuje się go w sierpniu, a nawet wrześniu[1]. Biegacz skórzasty jest chrząszczem drapieżnym, jest prawie niezdolny do lotu, poluje biegając. Ofiarę oblewa sokami trawiennymi, a następnie wysysa jej nadtrawione tkanki. Soki trawienne służą mu również jako ciecz obronna. Zaniepokojony biegacz może je wystrzykiwać na odległość 1 m. Jaja składa pojedynczo w małych dołkach w ziemi, teleskopowo wydłużającym się odwłokiem. Drapieżne larwy żyją w wierzchniej warstwie gleby. Chrząszcze te żyją 2–3 lata. Owad barwy matowoczarnej, z punktowanymi, pomarszczonymi pokrywami przypominającymi grubo wyprawioną skórę (stąd nazwa)[1]. Bytuje na nieużytkach i w lasach liściastych i mieszanych[1].