Biskup Ostii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Biskup Ostii − (urząd kościelny) biskup jednej z tzw. siedmiu diecezji suburbikarnych[1] (Diecezja Ostii).

W pierwszym tysiącleciu biskupi Ostii zajmowali pierwsze miejsce wśród biskupów rzymskiej prowincji kościelnej. Mieli prawo do noszenia paliusza, a do ich zadań należało udzielanie sakry biskupiej nowemu papieżowi. Od VIII wieku biskupi Ostii są zaliczani do grona kardynałów (tzw. kardynałów-biskupów). Od XVI wieku diecezja ta jest zwyczajowo przypisana do funkcji dziekana Kolegium Kardynałów, co zostało formalnie usankcjonowane przez papieży Piusa X w 1914 i Pawła VI w 1965. Od 1966 roku zarząd tą diecezją podlega Wikariatowi Rzymskiemu. Dziekan Kolegium Kardynalskiego jest jedynie jej biskupem tytularnym.

Od roku 1060 biskupi Ostii byli jednocześnie administratorami diecezji Velletri. Połączenie tych dwóch diecezji ostatecznie potwierdził papież Eugeniusz III, a ok. 1180 roku kardynałowie biskupi Ostii zaczęli używać podwójnego tytułu "biskup Ostia e Velletri". Diecezje te ponownie rozdzielono w 1914 roku.

Kardynałowie-biskupi Ostii[edytuj | edytuj kod]

1914 rozdzielenie diecezji Velletri od Ostii

1966 na mocy decyzji Pawła VI kardynał Ostii staje się jedynie tytularnym biskupem tej diecezji, podczas gdy rzeczywista jurysdykcja przechodzi w ręce Wikariatu Rzymskiego

Przypisy

  1. Pozostałe sześć to Porto-Santa Rufina, Albano, Frascati, Palestrina, Sabina-Poggio Mirteto i Velletri-Segni

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rudolf Hüls, Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130, Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom 1977
  • Johannes M. Brixius, Die Mitglieder des Kardinalskollegiums von 1130-1181, Berlin 1912
  • Werner Maleczek, Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216, Wiedeń 1984
  • Konrad Eubel, Hierarchia Catholica Medii Aevi, vol. I-VI, 1913
  • S. Miranda: The Cardinals of the Holy Roman Church