François de Joyeuse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
François de Joyeuse
Kardynał biskup
François de Joyeuse
Herb François de Joyeuse
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1562
Carcassonne
Data i miejsce śmierci 23 sierpnia 1615
Awinion
Dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 17 sierpnia 1611 – 23 sierpnia 1615
arcybiskup Tuluzy
Okres sprawowania 1588-1614
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 12 grudnia 1583
Grzegorz XIII

François de Joyeuse (ur. 24 czerwca 1562 w Carcassonne – zm. 23 sierpnia 1615 w Awinionie) – francuski kardynał, polityk i dyplomata.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Carcassonne, w rodzinie spokrewnionej z dynastią królewską. Uzyskał tytuł doktora prawa rzymskiego i kanonicznego na uniwersytecie w Orleanie. W wieku 19 lat wybrany arcybiskupem Narbonne, otrzymując przy tym dyspensę z racji młodego wieku. W grudniu 1583 papież Grzegorz XIII mianował go kardynałem prezbiterem tytułu San Silvestro in Capite. Od 1587 kardynał-protektor Francji i jej ambasador wobec Stolicy Apostolskiej. W 1588 przeniesiony do archidiecezji Tuluza. Powrócił do Francji w 1589, w walkach wewnętrznych w tym kraju wspierał początkowo Ligę Katolicką, ale w 1593 przeszedł na stronę Henryka z Nawarry. Skutecznie działał na rzecz jego pojednania z Kościołem katolickim. W 1599 uzyskał od papieża Klemensa VIII zgodę na anulowanie małżeństwa króla Henryka z Marguerite de Valois, umożliwiając mu ślub z Marią de Medici.

W 1604 został biskupem suburbikarnej diecezji Sabina oraz arcybiskupem Rouen. W 1606 mediował w sporze między Stolicą Apostolską i Republiką Wenecji. 17 października 1610 koronował króla Francji Ludwika XIII, mimo że zwyczajowo powinien to uczynić arcybiskup Reims. Członek Rady Regencyjnej królestwa Francji za czasów małoletniości Ludwika XIII. W sierpniu 1611 został kardynałem-biskupem Ostia e Velletri i dziekanem Św. Kolegium Kardynałów, mimo to dalej oficjalnie reprezentował interesy Paryża na dworze papieskim. W 1613 dostał ataku serca, po którym nie wrócił już do pełni sił. Zmarł dwa lata później w Awinionie.

Choć był tzw. kardynałem korony i reprezentantem politycznych interesów Francji wobec papiestwa, głęboko angażował się także w reformę Kościoła i bez wątpienia był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli francuskiego episkopatu na przełomie XVI i XVII wieku. Fakt, że wielokrotnie z powodzeniem służył jako mediator między Rzymem a Paryżem oraz Wenecją świadczy także o jego talentach dyplomatycznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Karol III de Bourbon
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Rouen
16041614
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
Franciszek de Harlay
Poprzednik
Karol III de Bourbon
CardinalCoA PioM.svg Prymas Normandii
16041614
CardinalCoA PioM.svg Następca
Franciszek de Harlay