Blok p

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Blok p - grupa pierwiastków chemicznych w układzie okresowym, których wspólną cechą jest występowanie przynajmniej jednego elektronu walencyjnego na podpowłoce p i niewystępowanie elektronów walencyjnych na podpowłokach d i f. Do bloku tego należą pierwiastki od XIII do XVIII grupy układu okresowego bez helu, należącego do bloku s.

Przykłady:

zapis "klatkowy" konfiguracji elektronowej węgla:

zapis "klatkowy" konfiguracji elektronowej neonu:

p • d • e Struktura układu okresowego

Grupy	1 – litowce (metale alkaliczne) • 2 – berylowce (metale ziem alkalicznych) • 3 – skandowce • 4 – tytanowce • 5 – wanadowce • 6 – chromowce • 7 – manganowce • 8 – żelazowce • 9 – kobaltowce • 10 – niklowce • 11 – miedziowce • 12 – cynkowce • 13 – borowce • 14 – węglowce • 15 – azotowce (pniktogeny) • 16 – tlenowce (chalkogeny) • 17 – fluorowce (chlorowce, halogeny) • 18 – gazy szlachetne (helowce)

Okresy	1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8

Bloki	blok s • blok p • blok d • blok f

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Blok_p&oldid=28909520”

Układ okresowy

Osobiste

Logowanie i rejestracja

Dla czytelników

Dla wikipedystów

Narzędzia

Drukuj lub eksportuj