Liwermor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Liwermor
ununpentium ← liwermor → ununseptium
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a. liwermor, Lv, 116
(łac. livermorium)
Grupa, okres, blok 16, 7, p
Właściwości metaliczne prawdop. metal grup głównych
Masa atomowa 293 u
Wikisłownik Hasło liwermor w Wikisłowniku

Liwermor[1] (Lv) – pierwiastek chemiczny z bloku p, leżący w układzie okresowym pod polonem.

19 czerwca 2000 roku naukowcy z Dubnej zaobserwowali pojedynczy rozpad atomu pierwiastka 116[2]. W 2001 roku udało się im otrzymać dwa kolejne atomy. Wyniki te zostały potwierdzone w 2003 roku w kolejnych eksperymentach[3]. Otrzymany atom został pierwotnie zidentyfikowany jako 292Lv, co później skorygowano na 293Lv.

4820Ca + 24896Cm296116Lv*293116Lv + 3n

Odkrycie tego pierwiastka zostało uznane przez IUPAC 1 czerwca 2011 roku[4].

Rzekome odkrycie[edytuj | edytuj kod]

W 1999 roku badacze z Lawrence Berkeley National Laboratory ogłosili odkrycie pierwiastków 116 i 118 w publikacji w czasopiśmie Physical Review Letters[5]. Rok później ukazała się publikacja, w której autorzy opisywali niemożność powtórzenia otrzymania tych pierwiastków[6]. Po przeprowadzonym dochodzeniu w lipcu 2002 roku, dyrektor Lawrence Berkeley National Laboratory przyznał, że rzekome odkrycie zostało sfabrykowane przez Wiktora Ninowa, głównego autora publikacji z 1999 roku[7].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Do czasu ustalenia obecnej nazwy, określany był jako ununhexium (symbol Uuh), zgodnie z systematyczną wstępną terminologią IUPAC dla transuranowców. Ze względu na położenie w układzie okresowym pod polonem, bywa zwyczajowo nazywany eka-polonem.

1 grudnia 2011 roku IUPAC zaproponowała ostateczną łacińską i angielską nazwę pierwiastka 116 jako livermorium (symbol Lv)[8]. W Livermore znajduje się Lawrence Berkeley National Laboratory, gdzie otrzymano szereg pierwiastków transuranowych. 30 maja 2012 roku IUPAC oficjalnie zatwierdziła tę nazwę[9]. Polska nazwa pierwiastka, ustalona przez Komisję Terminologii Chemicznej PTChem, brzmi liwermor[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 O nazwach pierwiastków 114 i 116 w języku polskim oraz o nazw tych odmianie (pol.). W: Opinie Komisji Terminologii Chemicznej [on-line]. Polskie Towarzystwo Chemiczne, 2014-02-06. [dostęp 2014-02-07].
  2. Oganessian, Yu. Ts., Utyonkov, V. K., Lobanov, Yu. V., Abdullin, F. Sh. i inni. Observation of the decay of 292116. „Phys. Rev. C”. 63 (1), s. 011301, 2000. doi:10.1103/PhysRevC.63.011301. 
  3. J. B. Patin, K. J. Moody, M. A. Stoyer, J. F. Wild, D. A. Shaughnessy, N. J. Stoyer: Confirmed results of the 248Cm(48Ca,4n)292116 experiment. Lawrence Livermore National Laboratory, 2013-11-19.
  4. Discovery of the Elements with Atomic Number 114 and 116. International Union of Pure and Applied Chemistry, 2011-06-01. [dostęp 2013-08-26].
  5. Ninov, V., Gregorich, K. E., Loveland, W., Ghiorso, A. i inni. Observation of Superheavy Nuclei Produced in the Reaction of 86Kr with 208Pb. „Physical Review Letters”. 83 (6), s. 1104-1107, 1999. doi:10.1103/PhysRevLett.83.1104. 
  6. Berkeley Lab – Results of Element 118 Experiment Retracted
  7. R. Dalton. Misconduct: The stars who fell to Earth. „Nature”. 
  8. Start of the Name Approval Process for the Elements of Atomic Number 114 and 116. International Union of Pure and Applied Chemistry, 2011-12-01. [dostęp 2013-08-26].
  9. Element 114 is Named Flerovium and Element 116 is Named Livermorium (ang.). Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej, 2012-05-30. [dostęp 2012-06-01].