Neon (pierwiastek)

Z Wikipedii

Neon
10 Ne Układ okresowy pierwiastków
Neon świecący w lampie wyładowczej
Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a.	Neon, Ne, 10
Grupa, okres, blok	18, 2, p
Własności metaliczne	gaz szlachetny
Własności atomowe Masa atomowa 20,1797 u Promień atomowy obl. 38 pm Promień walencyjny 69 pm Promień van der Waalsa 154 pm Konfiguracja elektronowa [He]2s22p6 e⁻ na poziom energetyczny 2, 8 Elektroujemność bd (Pauling) 4,84 (Allred) Stopień utlenienia 0
Własności fizyczne Stan skupienia gazowy Gęstość 0,8999 kg/m³ Temperatura topnienia 24,56 K -248,59 °C Temperatura wrzenia 27,07 K -246,08 °C Objętość molowa 13,23-6 m³/mol Ciepło parowania 1,7326 kJ/mol Ciepło topnienia 0,3317 kJ/mol Prędkość dźwięku 936 m/s (293,15 K)
Pozostałe dane Ciepło właściwe 1030 J/(kg*K) Przewodność cieplna 0,0493 W/(m*K) Potencjały jonizacyjne I. 2080,7 kJ/mol II. 3952,3 kJ/mol III. 6122 kJ/mol IV. 9371 kJ/mol V. 12177 kJ/mol VI. 15238 kJ/mol VII. 19999,0 kJ/mol VIII. 23069,5 kJ/mol
Najbardziej stabilne izotopy izotop wyst. o.p.r. s.r. e.r. MeV p.r. 20Ne 90,48% stabilny izotop z 10 neutronami 21Ne 0,27% stabilny izotop z 11 neutronami 22Ne 9,25% stabilny izotop z 12 neutronami 24Ne {syn.} 3,38 min β- 2,47 24Na
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)

Neon (Ne, łac. neon) - pierwiastek chemiczny z grupy gazów szlachetnych w układzie okresowym. Jego zawartość w górnych warstwach Ziemi wynosi 5 × 10^-7%. Stabilne izotopy neonu to ²⁰Ne, ²¹Ne i ²²Ne. Jest to bezwonny i bezbarwny gaz. Stosuje się go do wypełniania lamp neonowych, jako tańszy od helu środek chłodniczy oraz w laserach.

Neon nie ma żadnego znaczenia biologicznego.

Pierwiastek został odkryty przez sir Wiliama Ramsaya i Morrisa W. Traversa w 1898 r. Nazwa pierwiastka pochodzi od greckiego neos.

Neon jest gazem szlachetnym i dlatego długo uważano, że nie może tworzyć żadnych związków chemicznych. Jednakże w 2003 r. udowodniono metodami spektroskopowymi istnienie jonów Ne⁺, (NeAr)⁺, (NeH)⁺, i (HeNe⁺). Neon posiada też zdolność tworzenia niestabilnych hydratów^[1].

Przypisy

p • d • e Układ okresowy pierwiastków
H																															He
Li	Be																									B	C	N	O	F	Ne
Na	Mg																									Al	Si	P	S	Cl	Ar
K	Ca															Sc	Ti	V	Cr	Mn	Fe	Co	Ni	Cu	Zn	Ga	Ge	As	Se	Br	Kr
Rb	Sr															Y	Zr	Nb	Mo	Tc	Ru	Rh	Pd	Ag	Cd	In	Sn	Sb	Te	I	Xe
Cs	Ba	La	Ce	Pr	Nd	Pm	Sm	Eu	Gd	Tb	Dy	Ho	Er	Tm	Yb	Lu	Hf	Ta	W	Re	Os	Ir	Pt	Au	Hg	Tl	Pb	Bi	Po	At	Rn
Fr	Ra	Ac	Th	Pa	U	Np	Pu	Am	Cm	Bk	Cf	Es	Fm	Md	No	Lr	Rf	Db	Sg	Bh	Hs	Mt	Ds	Rg	Uub	Uut	Uuq	Uup	Uuh	Uus	Uuo
Metale alkaliczne Metale ziem alkalicznych Lantanowce Aktynowce Metale przejściowe Inne metale Metaloidy Inne niemetale Halogeny Gazy szlachetne