Neon (pierwiastek)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy chemii. Zobacz też: Neon.
Neon
Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a. Neon, Ne, 10
Grupa, okres, blok 18, 2, p
Własności metaliczne gaz szlachetny
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)

Neon (Ne, łac. neon) - pierwiastek chemiczny z grupy gazów szlachetnych w układzie okresowym. Jego zawartość w górnych warstwach Ziemi wynosi 5 × 10-7%. Stabilne izotopy neonu to 20Ne, 21Ne i 22Ne. Jest to bezwonny i bezbarwny gaz. Stosuje się go do wypełniania lamp neonowych, jako tańszy od helu środek chłodniczy oraz w laserach.

Neon nie ma żadnego znaczenia biologicznego.

Pierwiastek został odkryty przez sir Wiliama Ramsaya i Morrisa W. Traversa w 1898 r. Nazwa pierwiastka pochodzi od greckiego neos.

Neon jest gazem szlachetnym i dlatego długo uważano, że nie może tworzyć żadnych związków chemicznych. Jednakże w 2003 r. udowodniono metodami spektroskopowymi istnienie jonów Ne+, (NeAr)+, (NeH)+, i (HeNe+). Neon posiada też zdolność tworzenia niestabilnych hydratów[1].

Przypisy

Utwórz książkę