Z Wikipedii
| Neon |
|
|
| Dane ogólne |
| Nazwa, symbol, l.a. |
Neon, Ne, 10 |
| Grupa, okres, blok |
18, 2, p |
| Własności metaliczne |
gaz szlachetny |
|
|
|
|
|
|
| Najbardziej stabilne izotopy |
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa) |
Neon (Ne, łac. neon) - pierwiastek chemiczny z grupy gazów szlachetnych w układzie okresowym. Jego zawartość w górnych warstwach Ziemi wynosi 5 × 10-7%. Stabilne izotopy neonu to 20Ne, 21Ne i 22Ne. Jest to bezwonny i bezbarwny gaz. Stosuje się go do wypełniania lamp neonowych, jako tańszy od helu środek chłodniczy oraz w laserach.
Neon nie ma żadnego znaczenia biologicznego.
Pierwiastek został odkryty przez sir Wiliama Ramsaya i Morrisa W. Traversa w 1898 r. Nazwa pierwiastka pochodzi od greckiego neos.
Neon jest gazem szlachetnym i dlatego długo uważano, że nie może tworzyć żadnych związków chemicznych. Jednakże w 2003 r. udowodniono metodami spektroskopowymi istnienie jonów Ne+, (NeAr)+, (NeH)+, i (HeNe+). Neon posiada też zdolność tworzenia niestabilnych hydratów[1].
Przypisy