| Ksenon |
| jod ← ksenon → – |
|
|
| Wygląd |
| bezbarwny |
|
|

Widmo emisyjne ksenonu |
| Ogólne informacje |
| Nazwa, symbol, l.a. |
ksenon, Xe, 54
(łac. xenon) |
| Grupa, okres, blok |
18 (VIIIA), 5, p |
| Stopień utlenienia |
0, +I, +II, +IV, +VI, +VIII |
| Właściwości metaliczne |
gaz szlachetny |
| Właściwości tlenków |
słabo kwasowe |
| Masa atomowa |
131,293 u |
| Stan skupienia |
gazowy |
| Gęstość |
5,9 kg/m³ |
| Temperatura topnienia |
−111,75 °C |
| Temperatura wrzenia |
−108,05 °C |
|
| Numer CAS |
7440-63-3 |
| PubChem |
23991[2] |
|
|
|
|
| Najbardziej stabilne izotopy |
|
| izotop |
wyst. |
o.p.r. |
s.r. |
e.r. MeV |
p.r. |
| 124Xe |
0,1% |
stabilny izotop z 70 neutronami |
| 126Xe |
0,09% |
stabilny izotop z 72 neutronami |
| 127Xe |
{syn.} |
36,345 dni |
w.e. |
0,662 |
127I |
| 128Xe |
1,91% |
stabilny izotop z 74 neutronami |
| 129Xe |
26,4% |
stabilny izotop z 75 neutronami |
| 130Xe |
4,1% |
stabilny izotop z 76 neutronami |
| 131Xe |
21,29% |
stabilny izotop z 77 neutronami |
| 132Xe |
26,9% |
stabilny izotop z 78 neutronami |
| 134Xe |
10,4% |
stabilny izotop z 80 neutronami |
| 135Xe |
{syn.} |
9,14 h |
β− |
1,16 |
135Cs |
| 136Xe |
8,9% |
stabilny izotop z 82 neutronami |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa) |
|
Multimedia w Wikimedia Commons |
Hasło ksenon w Wikisłowniku |
Ksenon (Xe, łac. xenon) – pierwiastek chemiczny z grupy gazów szlachetnych w układzie okresowym.
Nazwa pochodzi z gr. ksénos 'dziwny', 'obcy'. Został odkryty w 1898 r. przez W. Ramsaya i Morrisa Traversa jako pozostałość po frakcjonowanej destylacji skroplonego kryptonu.
Charakterystyka [edytuj]
Ksenon w warunkach normalnych jest gazem bezbarwnym i bezwonnym. W stanie wolnym występuje w postaci pojedynczych atomów. Zaliczany jest do pierwiastków chemicznie biernych, ale w specjalnych warunkach tworzy związki z fluorem i tlenem, np. H6XeO6), a już w temp. pokojowej związek jonowy XePtF6. Występuje w nich głównie na parzystych dodatnich stopniach utlenienia. Są one silnymi utleniaczami. Zawartość ksenonu w powietrzu wynosi 0,085 ppm.
Zastosowanie [edytuj]
Silniki jonowe [edytuj]
Ze względu na dosyć wysoką masę atomową, niską energię jonizacji oraz duży przekrój czynny, wykorzystywany jest w silniku jonowym.
Optyka i oświetlenie [edytuj]
Stosowany jest również do wypełniania lamp błyskowych, żarówek dużej mocy i jarzeniówek. Zastosowanie w żarówkach wynika z jego bierności chemicznej oraz niskiej przewodności cieplnej, spowodowanej wysoką masą atomową oraz tym, iż ksenon występuje w postaci atomowej. Wysoka masa atomowa powoduje niską prędkość średnią atomów w danej temperaturze, zaś występowanie w postaci cząsteczek jednoatomowych powoduje brak innych, niż translacyjne, stopni swobody, które wnoszą wkład do ciepła właściwego gazu.
Może znaleźć także zastosowanie w medycynie, ponieważ podawany drogą wziewną chroni komórki nerwowe w mózgu i rdzeniu kręgowym przed obumieraniem (np. po urazie czy udarze mózgu)[3].
Energetyka jądrowa [edytuj]
Izotop Xe-135 jest jednym z produktów ubocznych rozpadu paliwa uranowego w reaktorach atomowych. Jednocześnie jest silnym pochłaniaczem neutronów, co oznacza że wpływa hamująco na przebieg reakcji łańcuchowej. Nagromadzenie Xe-135 w paliwie, zwane zatruciem ksenonowym, powoduje krótkotrwały ale znaczny spadek mocy reaktora. Jeśli nie jest poprawnie zidentyfikowane, może prowadzić do błędnych i niebezpiecznych decyzji operatorów reaktora. Nierozpoznane zatrucie ksenonowe było jedną z przyczyn katastrofy w Czarnobylu[4].
|
ATC (N01) – Leki znieczulające |
|
N 01 A – Leki do
znieczulenia ogólnego |
|
N 01 AA – Etery
|
|
|
|
N 01 AB – Chlorowcowane węglowodory
|
|
|
|
N 01 AF – Barbiturany
|
|
|
|
N 01 AG – Barbiturany w
połączeniach z innymi lekami
|
|
|
|
N 01 AH – Opioidy
|
|
|
|
N 01 AX – Inne
|
|
|
|
N 01 B – Środki do
znieczulenia miejscowego |
|
N 01 BA – Estry kwasu aminobenzoesowego
|
|
|
|
N 01 BB – Amidy
|
|
|
|
N 01 BC – Estry kwasu benzoesowego
|
|
|
|
N 01 BX – Inne
|
|
|
|
|
ATC (V09) – Radiofarmaceutyki diagnostyczne |
|
| V 09 A – Ośrodkowy układ nerwowy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
V 09 AX – Inne środki radiofarmaceutyczne
stosowane w diagnostyce OUN
|
|
|
|
| V 09 B – Układ kostny |
|
|
| V 09 C – Układ moczowy |
|
|
|
|
|
V 09 CX – Inne środki radiofarmaceutyczne
stosowane w diagnostyce układu moczowego
|
|
|
|
| V 09 D – Wątroba i układ siateczkowo-śródbłonkowy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
V 09 DX – Inne środki radiofarmaceutyczne
stosowane w diagnostyce wątroby
i układu siateczkowo-śródbłonkowego
|
|
|
|
| V 09 E – Układ oddechowy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
V 09 EX – Inne środki radiofarmaceutyczne
stosowane w diagnostyce układu oddechowego
|
|
|
|
| V 09 F – Tarczyca |
|
V 09 FX – Różne środki radiofarmaceutyczne
stosowane w diagnostyce tarczycy
|
|
|
|
| V 09 G – Układ sercowo-naczyniowy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
V 09 GX – Inne środki radiofarmaceutyczne
stosowane w diagnostyce układu sercowo-naczyniowego
|
|
|
|
| V 09 H – Wykrywanie stanów zapalnych i zakażeń |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
V 09 HX – Inne środki radiofarmaceutyczne
stosowane w celu wykrycia stanów zapalnych i zakażeń
|
|
|
|
| V 09 I – Diagnostyka nowotworów |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
V 09 IX – Inne środki radiofarmaceutyczne
stosowane w diagnostyce nowotworów
|
|
|
|
V 09 X – Inne radiofarmaceutyczne
środki diagnostyczne |
|
|
|
|
|
V 09 XX – Różne diagnostyczne środki radiofarmaceutyczne
|
|
|
|