Borek Strzeliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borek Strzeliński
Panorama wsi
Panorama wsi
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat strzeliński
Gmina Borów
Wysokość 154 m n.p.m.
Liczba ludności (2012) 1076
Strefa numeracyjna 71
Kod pocztowy 57-160
Tablice rejestracyjne DST
SIMC 0872770
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Borek Strzeliński
Borek Strzeliński
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borek Strzeliński
Borek Strzeliński
Ziemia 50°51′59″N 17°04′00″E/50,866389 17,066667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Borek Strzeliński (niem. Großburg) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim (IV pod względem wielkości), w gminie Borów (I pod względem wielkości).

W latach 1945-54 siedziba gminy Borek Strzeliński. W latach 1975 - 1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa pochodzi od polskiej nazwy borek, zdrobnienia od staropolskiej nazwy lasu iglastego - boru. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Borek podając jej znaczenie "Gross Waldchen" czyli po polsku "Wielki gaik, lasek, borek"[1]. Pierwotna polska nazwa Borek została później przez Niemców zgermanizowana na Großburg tracąc swoje pierwotne znaczenie[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

inne zabytki:

  • domy znajdujące się w pobliżu kościoła, na ul. św. Floriana, są również warte uwagi; neobarokowy dom z 1901 roku w którym dawniej mieścił się ośrodek zdrowia oraz dom z widoczną na fasadzie datą budowy - 1887.
  • pomnik ku pamięci poległych w I wojnie światowej, znajduje się w centrum miejscowości. W roku 2002 odbyła się renowacja pomnika, od tego czasu każda ze stron pomnika jest poświęcona innemu wydarzeniu: II wojnie światowej, 2000 lat chrześcijaństwa, 1000-lecie Archidiecezji wrocławskiej oraz 700-lecie murowanego kościoła w Borku Strzelińskim.
  • trzy krzyże pokutne, pochodzące najprawdopodobniej z późnego średniowiecza, ustawione w akcie skruchy przez zabójcę trzech osób (prawdopodobnie rodziny); znajdują się przy drodze w kierunku Jaksina.

Służba zdrowia i oświata[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się wiejski ośrodek zdrowia oraz jedna z trzech w gminie szkół podstawowych w której uczniowie mają do dyspozycji nowoczesne sale lekcyjne, salę gimnastyczną oraz salę informatyczną. Nieopodal mieści się filia biblioteki gminnej, która teraz przeniosła się do nowego Gminnego Centrum Kultury mieszczącego się na osiedlu.

Inne[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości działa od 1986 roku klub piłkarski KP 86 Borek Strzeliński oraz znajduje się stadion piłkarski o pojemności 1000 miejsc (100 siedzących).

Przy ul. św. Floriana znajduje się Remiza Ochotniczej Straży Pożarnej.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Drogi[edytuj | edytuj kod]

Przez Borek Strzeliński przechodzi droga wojewódzka nr 395 łącząca Wrocław ze Strzelinem, Ziębicami i granicą czeską, oraz 5 innych dróg lokalnych łączące miejscowość z sąsiednimi wsiami. Ok. 12 km od Borka Strzelińskiego znajduje się ważna trasa międzynarodowa – Autostrada A4.

Kolej[edytuj | edytuj kod]

Od roku 1910 przez miejscowość przechodziła linia kolejowa łącząca Boreczek z Oławą, aż do roku 1966, kiedy to została zamknięta, a w roku 1973 zlikwidowana. W miejscu stacji pozostał potężny plac przeładunkowy oraz elewator będący budynkiem kolejowym.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • http://www.borow.ug.gov.pl/
  • J. Mańdziuk, 1982. Katalog ruchomych zabytków sztuki sakralnej w archidiecezji wrocławskiej, tom 1. Wyd. Kuria Arcybiskupia, Wrocław.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 36.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 29.9.2012]. s. 144.