Cmentarz dla zwierząt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cmentarz psi na zamku w Edynburgu
Wyspa Guam – monument upamiętniający psy piechoty morskiej, które poległy w walkach o wyspę
Cmentarz zwierząt w San Francisco

Cmentarz dla zwierząt – wydzielone miejsce pochówku zwierząt domowych. Przez ustawodawców stosowany jest też termin "grzebowisko" – specjalnie w odniesieniu do większych zwierząt, bardziej gospodarczych niż domowych.

Pochówki zwierząt praktykowane były i są w wielu kulturach. W okresie predynastycznym starożytnego Egiptu grzebano mumifikowane zwierzęta różnych gatunków. Nie były to jednak pogrzeby dla upamiętnienia pochowanych zwierząt, lecz forma składania ofiary bóstwom. Na Syberii odkryto datowany na 7 tys. lat grób psa pochowanego w sposób noszący oznaki ceremonialności[1]. Również z V wieku p.n.e. pochodzą liczne groby psów odkryte w Aszkelon w Izraelu[2].

Najwięcej cmentarzy zwierząt znajduje się w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Opinią bardzo luksusowego cieszy się działający od 1896 roku cmentarz zwierząt w Hartsdale dzielnicy White Plans, nieopodal Nowego Jorku. Spoczywają na nim m.in. dwa psy, których pochówek opłaciły instytucje: Armia amerykańska ufundowała pochówek i nagrobek jednemu z psów służących w US Army, innemu natomiast wieczny spoczynek opłaciła Liga Antywiwisekcyjna, jako ofierze wiwisekcji.

W bazie amerykańskiej marynarki wojennej na wyspie Guam znajduje się cmentarz wojskowych psów, które oddały swe życie biorąc udział w walkach o wyzwolenie tej wyspy w 1944 roku. Pomagały żołnierzom jako posłańcy i zwiadowcy – sprawdzając jaskinie, umocnienia i szukając min pułapek. Wielu amerykańskich żołnierzy piechoty morskiej zawdzięcza im swe życie.

W nowożytnej Europie pierwszym oficjalnie otwartym cmentarzem zwierząt był londyński cmentarz na terenie Hyde Parku, otwarty w 1881 roku. Bardzo znany obiekt tego typu to założony w 1899 roku Cimetière des Chiens w Asnières we Francji, gdzie pochowano m.in. znanego bernardyna Barry'ego. Cmentarz ten istnieje do dziś i służy za miejsce spoczynku ponad 50 tys. zwierząt, głównie psów. Jeszcze przed I wojną światową otwarto podobny obiekt w Berlinie, przy ul. Müllera. Został on następnie przeniesiony do dzielnicy Stahnsdorf.

Liczne są też prywatne, niewielkie cmentarze zwierzęce na terenach prywatnych posiadłości. W parku willi Wahnfried w Bayreuth wokół grobu Richarda Wagnera znajdują się mniejsze groby psów kompozytora.

Cmentarz dla zwierząt stał się tematem powieści amerykańskiego autora horrorów Stephena Kinga: Smętarz dla zwierzaków (Pet Sematary), na podstawie której powstał również film.

Przypisy

  1. Archeolodzy odkryli grób psa, któremu urządzono ludzki pochówek (pol.). Gazeta.pl: Wiadomości, 3 marca 2011. [dostęp 3 marca 2011].
  2. Lawrence Stager: Why Were Hundreds of Dogs Buried at Ashkelon? (ang.). Biblical Archaeology Review. [dostęp 3 marca 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Z psem przez stulecia Hans Bauer. Wiedza Powszechna 1968

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons