Halinów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Halinów
Halinów – centrum miasta
Halinów – centrum miasta
Herb
Herb Halinowa
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat miński
Gmina Halinów
gmina miejsko-wiejska
Aglomeracja warszawska
Prawa miejskie 1 stycznia 2001
Burmistrz Adam Ciszkowski[1]
Powierzchnia 2,84 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

3 659[2]
1 274 os./km²
Strefa numeracyjna
22
Kod pocztowy 05-074
Tablice rejestracyjne WM
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Halinów
Halinów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Halinów
Halinów
Ziemia 52°13′39,7″N 21°21′15,8″E/52,227694 21,354389Na mapach: 52°13′39,7″N 21°21′15,8″E/52,227694 21,354389
TERC
(TERYT)
1142012074
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Halinów w Wikisłowniku
Strona internetowa
BIP
Miasto na tle gminy i powiatu

Halinówmiasto we wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Halinów, położone nad rzeką Długą. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. warszawskiego.

Dane ogólne[edytuj | edytuj kod]

Według danych z I kwartału 2014 roku miasto liczyło 3659 mieszkańców[2].

Położone jest ok. 26 km na wschód od Warszawy. Ośrodek usługowy dla rozwijającej się w regionie przedsiębiorczości. Miejscowość letniskowa, znajdują się w niej rozległe stawy rybne dla wędkarzy i sportowe kluby jeździeckie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Teren, na którym położona jest Gmina Halinów stanowił w średniowieczu wschodnią część ziemi warszawskiej, do czasu wykształcenia się podziału administracyjnego Mazowsza. Sieć osiedleńcza na tym terenie powstawała stosunkowo późno w porównaniu z Mazowszem Zachodnim, bo dopiero w ciągu XV i w pierwszej połowie XVI w.

Do czasu zwycięstwa pod Grunwaldem i zawarcia Unii z Litwą (kiedy nastąpiła stabilizacja stosunków polsko–litewskich) obszar ten nie był atrakcyjny dla ruchu kolonizacyjnego. Unia z Litwą spowodowała awans wschodniej części Mazowsza i wówczas ziemie Gminy Halinów znalazły się w obrębie międzynarodowego handlu. Powstał bowiem szlak handlowy wiodący z Warszawy na Ruś przez Okuniew, Stanisławów, Dobre, Drohiczyn.

W I połowie XV w. powstały wsie: Długa Kościelna, a w XVI w. po inkorporacji Mazowsza do Korony na terenie naszej Gminy powstały wsie: Chobot, Mrowiska, Cisie.

Historia powstania miejscowości Halinów nierozerwalnie wiąże się z istnieniem w pobliżu Halinowa parafii rzymsko–katolickiej w Długiej Kościelnej, która powstała w 1453 roku jako wydzielona jednostka administracji kościelnej w parafii Zerzno. Z ksiąg parafialnych kościoła w Długiej Kościelnej wynika, że w skład tej parafii wchodziło 14 wiosek, w tym wieś Skruda (obecnie Halinów).

W pobliżu parafii istniały należące do miejscowego proboszcza majątki kościelne – majątek Skruda oraz majątek Długa Kościelna. W ich skład wchodziły dobra ziemskie w Długiej Kościelnej, Skrudzie oraz stawy rybne, lasy i dwory. Majątkami zarządzali administratorzy. Natomiast w Długiej Szlacheckiej i w Cisiu istniały majątki będące w posiadaniu drobnej i bardzo biednej szlachty. Taki stan istniał do końca XVIII w.

W 1863 r. na terenie gminy powstańcy stoczyli z Rosjanami wiele bitew, m.in. w okolicach Chobotu, Michałowa i pod Okuniewem. Na terenie obecnego Halinowa działała doskonale zorganizowana poczta powstańcza, poszczególne dwory pełniły role stacji powstańczych. Do nich dostarczano meldunki o ruchach wojsk carskich oraz rozkazy Rządu Narodowego. W setną rocznicę wybuchu powstania styczniowego mieszkańcy Halinowa ufundowali pomnik, czcząc pamięć poległych powstańców.

Po powstaniu styczniowym carat dokonał podziału ziem zaboru rosyjskiego na 8 guberni. W myśl ustawy „O zarządzie gubernialnym i powiatowym w guberniach Królestwa Polskiego z dnia 19-31.XII.1866 r.” dokonano nowego podziału administracyjnego Królestwa Polskiego. Zgodnie z tym podziałem wieś Skruda (należąca do gminy wiejskiej Okuniew) została przyłączona do powiatu warszawskiego guberni warszawskiej. Siedzibą powiatu i guberni była Warszawa.

Rozwój demograficzny miejscowości wiąże się z budową kolei żelaznej Warszawa – Brześć – Moskwa. Tuż po powstaniu styczniowym rząd podpisał decyzję o budowie linii kolejowej. Pierwotny plan budowy przewidywał, że linia kolejowa przebiegać będzie przez Okuniew, jednak urzędnicy carscy dokonali poprawek, prowadząc ja w linii prostej z Warszawy do Brześcia. Linia kolejowa Warszawa – Brześć została zbudowana w 1866 r., a wieś Skruda znalazła się na trasie kolei żelaznej i ten fakt zdecydował w dużym stopniu o przyszłości miejscowości Skruda.

Ludzie z okolicznych wiosek osiedlali się w Skrudzie, a niektórzy z urzędników carskich w nagrodę za sumienne tępienie polskości otrzymywali tu działki ziemi. Zapewne pod koniec XIX w. lub na początku XX w. właściciele majątku Skruda zbudowali okazały dworek, który otoczony był parkiem, w którym znajdował się staw i altanka, a na szczególną uwagę zasługiwał bogaty drzewostan. Po drugiej stronie ulicy (dziś ulica 3 Maja) znajdowały się budynki gospodarcze (stajnie, chlewnie, magazyny), które po II wojnie światowej zostały przejęte przez Gminną Spółdzielnię w Halinowie.

W późniejszych dokumentach pojawiła się nazwa Halinów, ale dotyczyła ona tylko tej części majątku Skruda, którą jej właściciel wydzielił jako dziedziczną własność swojej żony.

W 1920 r. przez rejon Okuniewa oraz Skrudy przebiegał front wojenny. W rejonie gminy walki z bolszewikami toczyła XXIX Brygada Piechoty płk. Stanisława Wrzalińskiego.

Po II wojnie światowej dokonano nowego podziału administracyjnego państwa. Miejscowość Skruda (w dalszym ciągu Halinów) należała nadal do powiatu warszawskiego, ale do gminy Wiązowna. Dopiero w 1931 r. została włączona do gminy Okuniew. Mieszkańcy coraz częściej dla określenia miejscowości używali nazwy Halinów, natomiast nazwa Skruda pozostała dla folwarku oraz przystanku kolejowego.

W 1933 roku właścicielem folwarku Skruda był ksiądz prałat Zygmunt Kaczyński. Ze swojego majątku liczącego 136 ha ziemi wydzielił 47 ha, które przeznaczył do parcelacji. Do Halinowa przybyła specjalna komisja, która podzieliła wydzieloną część na działki budowlane liczące od 2200 m2 do 3000 m2 ziemi.

W Warszawie rozpowszechniano informacje oraz ulotki zachęcające mieszkańców do osiedlania w Skrudzie, która w przyszłości miała się stać miastem–ogrodem.

W Skrudzie osiedlali się rzemieślnicy, urzędnicy, funkcjonariusze policji, emeryci kolejowi, oficerowie, a także nauczyciele. Ostatnim właścicielem majątku Skruda był dr medycyny Łytkowski na stale mieszkający w Warszawie. Jego dobrami administrował zarządca – Kuźma, który majątek doprowadził do rozkwitu, wprowadził innowacje rolnicze, a okoliczni chłopi uczyli się od niego gospodarki rolnej.

Dwór i majątek ziemski pozostał w rękach Łytkowskich do końca II Wojny Światowej. Po wojnie dwór, jak wiele podobnych przeznaczono na cele oświatowe, a majątek ziemski rozparcelowano.

W roku 1936 linia kolejowa została zelektryfikowana, a w Halinowie wybudowano peron. Wraz z elektryfikacją i utworzeniem przystanku kolejowego miejscowość zaczęła się rozwijać. Przybyli nowi mieszkańcy, a niektórzy spośród warszawskiej inteligencji wybudowali swoje wille.

W okresie okupacji Halinów należał do Generalnego Gubernatorstwa. Niemcy nazwy Skruda używali dla przystanku kolejowego, natomiast miejscowość nosiła nazwę Halinów. W 1944 roku spłonął budynek urzędu gminy w Okuniewie (do której Halinów w dalszym ciągu należał), wobec czego władze gminne przeniosły swoją siedzibę do Długiej Kościelnej. Gminna Rada Narodowa w Okuniewie z siedzibą w Długiej Kościelnej na sesji w 1946 r. podjęła uchwałę o nadaniu nazwy Halinów dla osiedla i przystanku kolejowego. W 1952 roku w wyniku reorganizacji powiatu warszawskiego powstały powiaty otwocki i wołomiński. Gmina Okuniew została podzielona. Halinów przyłączono do powiatu otwockiego, Okuniew zaś do powiatu wołomińskiego. W tym samym roku utworzono gminę Halinów. Siedzibą urzędu gminy w Halinowie był budynek państwa Ciszkowskich i Pruszyńskich, który został przejęty przez ówczesne władze.

W 1973 Halinów włączono do powiatu Mińsk Mazowiecki, a w 1976 w wyniku nowego podziału administracyjnego państwa zlikwidowano powiaty. Wprowadzono dwustopniowy podział kraju – gminy i województwa. Gmina Halinów, do której przyłączono Okuniew (Okuniew został zlikwidowany jako gmina) została włączona do województwa warszawskiego. Po wprowadzeniu trójstopniowego podziału kraju w 1999 r. – gmina Halinów ponownie została włączona do powiatu mińskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się budynek – pałacyk w stylu szwajcarskim w otoczeniu pozostałości parku. To on stanowi zalążek miasta. Na przełomie XIX/XX wieku zaczęto stawiać drewniane budynki letniskowe. Założeniem było stworzenie miasta - ogrodu. Budynków drewnianych ubywa, a te które nadal można podziwiać znajdują się w centralnej części miasta w bliskim otoczeniu stacji kolejowej.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przystanek kolejowy, położony na linii kolejowej nr 2. W odległości 2 km od Halinowa przebiega trasa międzynarodowa E30.

Z Warszawy można dostać się także autobusem linii podmiejskiej 704.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Halinowa znajduje się następujące obiekty sportowe:

  • Hala sportowa przy Zespole Szkół w Halinowie
  • Sala gimnastyczna przy Zespole Szkół w Halinowie
  • Wielofunkcyjne boisko przy Zespole Szkół w Halinowie
  • Boisko do siatkówki plażowej przy Domu Kultury w Halinowie

Od sezonu 2012/2013 na terenie gminy zaczął działać klub siatkarski UKS Lesan Halinów, który gra w III lidzie MWZPS.

Oświata[edytuj | edytuj kod]

Zespół Szkół w Halinowie

  • Gimnazjum
  • Szkoła Podstawowa im. Kornela Makuszyńskiego
  • Przedszkole

Religia[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]