Diagram czasoprzestrzenny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Diagram czasoprzestrzenny – dwuwymiarowa, geometryczna, ilustracja zasady przyczynowości. Diagram czasoprzestrzenny skonstruowany został przez Hermanna Minkowskiego.

Na wykresie tym, na którego osiach współrzędnymi są odległość przestrzenna i czas, możliwe jest określenie zdarzeń równoczesnych, jak również stożka przyczynowości i rozgraniczenie zdarzeń na przeszłe i przyszłe. Wykres stosowany jest do prezentacji zjawiska dylatacji czasu, skrócenia Lorentza, paradoksu tyczki i stodoły, przechylania stożka czasoprzestrzennego w pobliżu horyzontu czarnej dziury, jak również – niewłaściwie – opisuje teoretyczne wnioski z istnienia cząstek poruszających się z prędkością większą od prędkości światła (tachionów).

Do określenia związku przyczynowego na diagramie stosowany jest interwał czasoprzestrzenny, który uwzględnia różnice między metryką euklidesową a lorentzowską. Pojedynczy punkt diagramu nazywany jest zdarzeniem.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  1. James B. Hartle, Grawitacja. Wprowadzenie do ogólnej teorii względności, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2010, str. 58-59.