Deficyt masy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Deficyt masy (niedobór masy, defekt masy) – różnica między sumą mas poszczególnych składników układu fizycznego a masą tego układu. Najczęściej jest używana w odniesieniu do różnicy między sumą mas nukleonów wchodzących w skład jądra atomowego a masą jądra. Iloczyn niedoboru masy i kwadratu prędkości światła w próżni jest równy energii wiązania jądra, ΔE.

\Delta E = \Delta m c^{2}\,

gdzie:

\Delta m = N m_{n} + Z m_{p} - m_{E(Z,N)}\,

gdzie:

E(Z,N) = \ ^{A}_{Z}E - nuklid zawierający N neutronów i Z protonów (N + Z = A)
mp = 1,00727 - masa protonu w jednostkach masy atomowej
mn = 1,00866 - masa neutronu
mE - masa jądra nuklidu
c = 3·108 m/s - prędkość światła w próżni
1 kilogram masy to równoważność energii Δm·c² = 9·1016 J
1 gram masy to równoważność energii 9·1013 J
jednostce masy atomowej (1 u = 1,66053873(13)·10-27 kg) odpowiada energia 931 MeV.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

14N + 4He → 17O + 1p + Δm  gdzie Δm = -0,001282 u co odpowiada -1,143·108 kJ/mol.
Dla jądra 4He o masie 4,00150 zawierającego 2 protony (mp = 1,00727) i 2 neutrony (mn = 1,00866) suma mas nukleonów wynosi 4,03186, a więc deficyt masy Δm = 2mp + 2 mn - mHe = 0,03036 u, co odpowiada 2,73·109 kJ/mol.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło defekt w Wikisłowniku