Dynastia Sui
| Historia Chin | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Prehistoria i starożytność | |||||||
| Neolit w Chinach ok. 8000–2000 p.n.e. |
Trzech Dostojnych i Pięciu Cesarzy wg tradycji 2850−2205 p.n.e. |
||||||
| Dynastia Xia 2100–1600 p.n.e. | |||||||
| Dynastia Shang 1600–1046 p.n.e. | |||||||
| Dynastia Zhou 1045–256 p.n.e. | |||||||
| Okres Wiosen i Jesieni Okres Walczących Królestw |
|||||||
| Cesarstwo | |||||||
| Dynastia Qin 221 p.n.e.–206 p.n.e. | |||||||
| Dynastia Han 206 p.n.e.–220 n.e. | |||||||
| (Dynastia Xin 9–23) | |||||||
| Epoka Trzech Królestw 220–280 | |||||||
| Wei • Shu • Wu | |||||||
| Dynastia Jin 265–420 | |||||||
| Szesnaście Królestw 304–439 | |||||||
| Dynastie Południowe i Północne 420–589 | |||||||
| Dynastia Sui 581–618 | |||||||
| Dynastia Tang 618–907 | |||||||
| (Dynastia Zhou 690–705) | |||||||
| Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw 907–960 |
Dynastia Liao 907–1125 |
||||||
| Dynastia Song 960–1279 |
|||||||
| Xixia 1038–1227 | |||||||
| Jin 1115–1234 | |||||||
| Dynastia Yuan 1271–1368 | |||||||
| Dynastia Ming 1368–1644 | |||||||
| Dynastia Qing 1644–1911 | |||||||
| Współczesność | |||||||
| Republika Chińska 1912–1949 | |||||||
| Chińska Republika Ludowa od 1949 |
Republika Chińska (Tajwan) od 1949 | ||||||
|
Powiązane artykuły
|
|||||||
Dynastia Sui (chin.: 隋朝; pinyin: Suí Cháo; 581-618) opanowała Chiny po okresie Dynastii Południowych i Północnych, kończąc trwający od upadku dynastii Han okres rozbicia. Dynastię Sui założył cesarz Wen, którego stolicą był Chang'an.
Panowanie Wen Di [edytuj]
Cesarz Wen wprowadził liczne reformy, mające na celu wzmocnienie kraju po okresie rozbicia: rozdzielił odłogi pomiędzy chłopów i byłych żołnierzy, skrócił służbę wojskową, złagodził kary (karę śmierci w wielu przypadkach zastąpiono obowiązkiem pracy na rzecz państwa) i zainicjował wielkie roboty publiczne. W czasach jego panowania zbudowano sieć spichlerzy, które miały zapewnić zapasy na wypadek wojen i głodu, odremontowano także zaniedbany system irygacyjny. W roku 603 Wen Di został zamordowany przez spiskowców, prawdopodobnie z rozkazu syna, który obawiał się utraty dziedzictwa.
Panowanie Yang Di [edytuj]
Yangdi przeniósł stolicę do Luoyangu. Rozmiłowany w literaturze, sztuce i podbojach, kontynuował reformy rozpoczęte przez ojca, lecz duże kwoty wydawał na budowę pałaców i wyniszczające podróże po cesarstwie z całym orszakiem. W roku 605 najechał królestwo Czampa, w tej kampanii odniósł połowiczne zwycięstwo. Już w pierwszej wojnie przeciwko Korei (611) jego olbrzymia armia została odparta, dwie kolejne wyprawy (613-614) zakończyły się klęskami. Osłabione, pozbawione armii państwo najechali Turcy Wschodni, cesarz uciekł na południe, a w 618 roku został uduszony przez swoich dworzan. W konsekwencji walk wewnętrznych, które wybuchły po śmierci Yangdi, na tron wstąpił Li Yuan i dał początek nowej Dynastii Tang.