Eddie Irvine
| Eddie Irvine | |
| Imię, nazwisko | Edmund Irvine jr |
| Kraj | |
| Data urodzenia | 10 listopada 1965 |
| Sukcesy | |
|
1987: Brytyjska Formuła Ford 1600 |
|
Edmund Irvine jr (ur. 10 listopada 1965 w Newtownards) – kierowca wyścigowy rodem z Wielkiej Brytanii. Startował w Formule 1 w sezonach 1993-2002. Na początku ścigał się bez większych sukcesów w barwach zespołu Jordan. Potem startował przez 4 sezony w Ferrari i w tym okresie odnosił największe sukcesy w karierze – w sezonie 1999 zdobył tytuł wicemistrza świata. Po odejściu z Ferrari trafił do zespołu Jaguar Racing, gdzie startował do końca sezonu 2002. Z końcem tego roku zakończył karierę. Przez całą karierę wygrał 4 wyścigi. Znany jest też z licznych podbojów miłosnych m.in. ze związku ze znaną modelką Katie Price.
Spis treści |
[edytuj] Kariera
[edytuj] Początki
Wyścigową karierę Eddie rozpoczął w 1983 roku, w Brytyjskiej Formule Ford. Tytuł w tej serii zdobył cztery lata później, w zespole Van Damen (oprócz tego w tym samym sezonie triumfował w Festiwalu Formuły Ford). W roku 1988 Brytyjczyk przeniósł się do Brytyjskiej Formule 3, w której na koniec sezonu zajął 5. miejsce.
W latach 1989-1990 startował w bezpośrednim przedsionku F1 – Międzynarodowej Formule 3000. W pierwszym podejściu zajął w niej 9. pozycję, natomiast w drugim był trzeci. W tym samym okresie ścigał się w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Najlepiej spisał się w nim w 1990 roku, kiedy to ukończył go na 3. lokacie.
W latach 1991-1993 brał udział w Japońskiej Formule 3000 (obecnie Formuła Nippon). Najlepszym osiągnięciem Irvine'a w tym serialu, był tytuł wicemistrzowski, zdobyty w ostatnim roku startów.
[edytuj] 24 Godziny Le Mans
W latach 1992-1994 Brytyjczyk brał udział w najbardziej prestiżowym wyścigu długodystansowym 24 Godziny Le Mans. W japońskim zespole Toyota rywalizację zakańczał odpowiednio na ósmym, czwartym i wreszcie na drugim miejscu w ostatecznej klasyfikacji. W tym czasie partnerowali mu inni kierowcy z przeszłością w Formule 1, Austriak Roland Ratzenberger czy też Japończyk Toshio Suzuki.
[edytuj] Formuła 1
Brytyjczyk debiut w Formule 1 zanotował w zespole Jordan, w 1993 roku, w zastępstwie Włocha Emanuela Naspettiego, podczas ostatnich dwóch wyścigów o Grand Prix Japonii i Grand Prix Australii. Już w pierwszym z nich zdołał uzyskać punktowaną szóstą pozycję. Kolejnej rundy nie udało mu się jednak ukończyć. Ostatecznie zajął 20. miejsce w końcowej klasyfikacji.
Swoimi występami zrobił spore wrażenie na szefie ekipy Eddiem Jordanie, który zakontraktował go na następny sezon. W pierwszym roku startów (nie wystąpił w trzech wyścigach, w których zastąpili go Japończyk Aguri Suzuki oraz Włoch Andrea de Cesaris) trzykrotnie zakończył zmagania na punktach, jednakże w wyniku wielu kolizji i awarii ukończył zaledwie pięć wyścigów. W ostatnim sezonie współpracy z irlandzkim zespołem czterokrotnie ukończył wyścig z punktami oraz pierwszy raz w karierze stanął na podium (3. miejsce podczas wyścigu o Grand Prix Kanady). Ponownie jednak zanotował wiele wypadków, przez które tracił szanse na dobry wynik. Oba sezony zakończył odpowiednio na 16. i 12. miejscu.
W latach 1996-1999 Irvine dostał szansę startów we włoskiej ekipie Ferrari. Partnerem Brytyjczyka został dwukrotny mistrz świata, Niemiec Michael Schumacher, który pozostawił wyraźnie w cieniu swojego partnera. W pierwszych dwóch sezonach startów w ekipie z Maranello, Eddie nie radził sobie jednak najlepiej, czego powodem było wiele wypadków. Na dodatek przydarzyło mu się sporo awarii, przez które tracił w drastycznym tempie dystans punktowy do czołówki. W wyniku tych zdarzeń ukończył je na odległej 10. i 7. pozycji, w porównaniu z trzecią i drugą (ostatecznie Niemcowi ta pozycja została odebrana) Schumachera. W 1998 roku wyniki Eddiego wyraźnie się poprawiły, dzięki czemu pewnie zajął 4. miejsce, z ośmioma miejscami na podium.
W ostatnim sezonie współpracy z włoską ekipą Brytyjczyk po kontuzji lidera stajni Michaela podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii, dostał nie podważalną szansę walki o tytuł mistrza globu. Nieoczekiwanie już w pierwszym wyścigu sięgnął po zwycięstwo. Odbyło się to jednak w dość przyjaznych okolicznościach. W kolejnych wyścigach Eddie jeździł w przeciwieństwie do poprzednich sezonów równo i konsekwentnie, a dzięki dużej pomocy partnera zespołu Schumachera, który powrócił po rekonwalescencji oraz problemom Miki Hakkinena w kilku wyścigach, do ostatniej rundy pozostawał liderem klasyfikacji generalnej (w głównej mierze dzięki Schumacherowi, wygrał przedostatnią eliminację o Grand Prix Malezji, przez co obaj o mało nie zostali zdyskwalifikowani). Podczas ostatniego wyścigu o Grand Prix Japonii jego największy rywal Hakkinen okazał się jednak bezkonkurencyjny i ostatecznie to on został mistrzem. Irvine w ostatniej rundzie zajął trzecią pozycję i ostatecznie drugą na koniec sezonu. Wygrał łącznie cztery rundy.
W sezonie 2000 pomimo świetnej postawy, został zastąpiony przez byłego partnera z ekipy Jordan, Brazylijczyka Rubensa Barrichello. On z kolei zajął jego miejsce w brytyjskiej stajni Stewart Grand Prix, którą przekształcono w fabryczny zespół Jaguar Racing. W ciągu trzech lat startów w tym zespole z powodu wyraźnie słabszej formy bolidu nie był w stanie osiągać dobrych wyników, kończąc je odpowiednio na trzynastym, dwunastym i dziewiątym miejscu w końcowej klasyfikacji, z dorobkiem dwóch miejsc w pierwszej trójce podczas Grand Prix Monako i Grand Prix Włoch. Po roku 2002 postanowił zakończyć sportową karierę. Ostatnim wyścigiem dla Brytyjczyka było podobnie, jak w przypadku debiutu Grand Prix Japonii.
[edytuj] Statystyka
Sezon 1999 jest jednym z niewielu sezonów, w których rozstrzygnięcie w przypadku punktacji 10-8-6-5-4-3-2-1, byłoby inne. Gdyby taka punktacja (system ten wszedł w roku 2003) była w tym właśnie roku, Eddie Irvine zdobyłby tytuł.
[edytuj] Wyróżnienia
Brytyjczyk dwukrotnie został wyróżniony przez dziennik Autosport, odpowiednio w 1987 i 1999 roku. Poza tym również w 1999 roku dostał nagrodę Hawthom Memorial Trophy, która została utworzona na cześć legendy F1, Mike'a Hawthorna.
[edytuj] Starty w Formule 1
| Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników w sportach motorowych Pokaż szablon w nowym oknie |
|
|---|---|
| Oznaczenie | Wyjaśnienie |
| Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
| Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
| Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
| Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w wyścigach poza trzema powyższymi opcjami) |
| Niebieski | Ukończył, nie punktował |
| Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
| Nie prekwalifikował się (NPK) | |
| Różowy | Nie ukończył (NU) |
| Nie sklasyfikowany (NS) | |
| Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
| Wykluczony (EX) | |
| Biały | Nie wystartował (NW) |
| Został wycofany (WD) | |
| Kontuzjowany (INJ) | |
| Nie został zgłoszony (-) | |
| Pogrubienie | Startował z pole position |
| Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
| † | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony, ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
| Skrót | Wyjaśnienie |
| Zgł. | Wszystkie zgłoszenia do wyścigów |
| Starty | Zgłoszone samochody, w których kierowca/zespół wystartował |
| PKT | Suma punktów |
| GP | Ilość Grand Prix, w których startował zespół/kierowca |
| P. | Pozycja końcowa |
| P1, P2, P3 | Pozycje na podium |
| Punkt. | Punktował |
| Poz. start. lub Poz. s. | Pozycja startowa do wyścigu |
| Czas/Powód n.u. lub Czas / Strata i Komentarz | Czas i Czas / Strata – jakim kierowca przejechał wyścig. Powód n.u i Komentarz - komentarz z powodem nie ukończenia wyścigu |
| Poz | Pozycja po wyścigu |
| Nr | Numer kierowcy |
| PP | Pole position |
| NO | Najszybsze okrążenie |
| NS | Niesklasyfikowany |
| DK | Dyskwalifikacja |
| Sezon |
Zgł. |
Starty |
PKT |
P. |
P1 |
P2 |
P3 |
Punkt. |
PP |
NO |
NS |
DK |
Zespoły |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2002 | 17 | 17 | 8 | 9 | - | - | 1 | 3 | - | - | 10 | - | |
| 2001 | 17 | 17 | 6 | 12 | - | - | 1 | 2 | - | - | 11 | - | |
| 2000 | 17 | 16 | 4 | 13 | - | - | - | 2 | - | - | 4 | - | |
| 1999 | 10 | 9 | 74 | 2 | 4 | 2 | 3 | 14 | - | 1 | 1 | - | |
| 1998 | 18 | 18 | 47 | 4 | - | 3 | 5 | 11 | - | - | 3 | - | |
| 1997 | 17 | 17 | 24 | 7 | - | - | 5 | 6 | - | - | 6 | - | |
| 1996 | 16 | 16 | 11 | 10 | - | - | 1 | 4 | - | - | 10 | - | |
| 1995 | 17 | 17 | 10 | 12 | - | - | 1 | 4 | - | - | 8 | - | |
| 1994 | 13 | 13 | 6 | 16 | - | - | - | 3 | - | - | 8 | - | |
| 1993 | 2 | 2 | 1 | 20 | - | - | - | 1 | - | - | 1 | - |
| Sezony | Zgł. | Starty | PKT | Najwyższa pozycja (mistrzostwa) |
P1 | P2 | P3 | Punkt. | PP | NO | NS | DK | Zespoły |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 10 | 148 | 147 | 191 | 1x2 | 4 | 5 | 15 | 50 | - | 62 | - | - | 3 |
[edytuj] Podsumowanie startów
| Ważne wyścigi | |
|---|---|
| Debiut | |
| Pierwsze punkty | |
| Pierwsze podium | |
| Pierwsze najszybsze okrążenie | |
| Pierwsze zwycięstwo | |
| Ostatni | |
| Najwyższe pozycje | |
| Kwalifikacje | 2 |
| Wyścig | 1 |
