Sezon 2002 Formuły 1 był 53. sezonem FIA Formula One World Championship. Rozpoczął się on 3 marca 2002 roku na torze Albert Park Circuit w Australii, a zakończył 13 października na torze Suzuka International Racing Course w Japonii, po rozegraniu 17 wyścigów.
Sezon ten został absolutnie zdominowany przez broniącego tytułu mistrzowskiego Michaela Schumachera, który wygrał rekordową liczbę 11 wyścigów, wszystkie grand prix kończąc na podium. Tytuł mistrzowski Schumacher wywalczył z największą w historii przewagą nad wicemistrzem. Drugi w klasyfikacji Rubens Barrichello stracił do swojego kolegi z zespołu 67 punktów. Trzecie miejsce zajął Kolumbijczyk Juan Pablo Montoya.
Mistrzem świata konstruktorów również bezapelacyjnie została Scuderia Ferrari, która w ciągu całego sezonu wygrała 15 z 17 wyścigów. Dotychczas taki wynik osiągnął jedynie zespół McLaren, kiedy to w 1988 roku Ayrton Senna i Alain Prost również zwyciężali dla zespołu piętnastokrotnie (wówczas sezon liczył sobie jednak nie 17, a 16 wyścigów). Drugie miejsce w klasyfikacji zespołów przypadło w udziale stajni BMW.Williams, zaś jako trzeci sklasyfikowany został McLaren.
Lista startowa [edytuj]
Kierowcy i zespoły [edytuj]
Poniższe zespoły oraz kierowcy wzięli udział w sezonie 2002 FIA Formula One World Championship. Numery startowe zostały określone na podstawie klasyfikacji kierowców i konstruktorów sezonu 2001.
† Specyfikacja F2002 została wprowadzona podczas trzeciej rundy mistrzostw – Grand Prix Brazylii.
Zmiany wśród zespołów [edytuj]
- W październiku 2001 roku zespół Prost Grand Prix został postawiony w stan upadłości, zaś w styczniu 2002 roku zlikwidowany. Tym samym miejsca nr 18 i 19 na liście startowej pozostały niezapełnione. Na krótko przed Grand Prix Australii 2002 brytyjska firma Phoenix Finance odkupiła pozostałości po zespole i próbowała rozpocząć starty od Grand Prix Malezji, jednak została od nich odsunięta przez władze FIA. Federacja wygrała także proces przed sądem w tej sprawie.
- Po roku testów i prac rozwojowych w stawce pojawił się fabryczny zespół stworzony przez koncern Toyota.
- W 2001 roku team Benetton został zakupiony przez koncern Renault i przemianowany na Renault F1 Team począwszy od sezonu 2002. Zespół nie zmienił się jednak diametralnie, ponieważ już wcześniej Benetton używał komponentów produkowanych przez francuską markę.
- Zespół Arrows zbankrutował po GP Niemiec 2002 i nie wziął już udziału w żadnym z pozostałych do końca sezonu wyścigów. Próba ponownego zgłoszenia zespołu do mistrzostw na sezon 2003 została odrzucona przez FIA.
Zmiany wśród kierowców [edytuj]
Przed sezonem [edytuj]
- Jean Alesi nie znalazł odpowiedniej oferty kontraktu na sezon 2002 i podpisał z koncernem Mercedes-Benz umowę na starty w serii DTM.
- Luciano Burti, który w poprzednim sezonie reprezentował najpierw Jaguara, a potem Prost Grand Prix opuścił zespół przed likwidacją, aby dołączyć do Luki Badoera jako kierowcy testowego Ferrari.
- Na trzy wyścigi przed końcem sezonu 2001 kierowca McLarena, dwukrotny mistrz świata Mika Häkkinen ogłosił, że nie zamierza startować w roku 2002. Zaprzeczył jednak, że jest to koniec jego kariery, mówiąc, że potrzebuje jedynie odpoczynku i później powróci do McLarena. Ostatecznie, Häkkinen jeszcze w 2002 roku oficjalnie opuścił McLarena i odszedł całkowicie z F1. W latach 2005-2007 pojawił się jeszcze w niemieckiej serii wyścigowej DTM.
- Kimi Räikkönen odszedł z zespołu Sauber, aby zająć posadę kierowcy zespołu McLaren zwolnioną przez Häkkinena. Sauber lukę po Räikkönenie zapełnił zatrudniając Felipe Massę.
- Jeszcze w 2001 roku Giancarlo Fisichella ogłosił zamiar odejścia z Benettona, aby podpisać kontrakt z Jordan Grand Prix. W nowym sezonie wolne miejsce po Włochu zajął jego rodak Jarno Trulli.
- Dotychczasowy kierowca testowy B.A.R. Takuma Satō opuścił swoją posadę, aby dołączyć do Fisichelli jako drugi kierowca zespołu Jordan.
- Fernando Alonso pod swoim debiutanckim sezonie w Minardi opuścił team i zajął fotel kierowcy testowego Renault. Miejsce po Alonso przejął natomiast Australijczyk Mark Webber.
- Heinz-Harald Frentzen po upadku Prost GP przeniósł się do zespołu Arrows. Zajął on miejsce zwolnionego Josa Verstappena, który od nowego sezonu musiał się zadowolić posadą kierowcy testowego zespołu Sauber.
- Mika Salo oraz Allan McNish zostali ogłoszeni kierowcami nowo powstałego teamu Toyota.
W trakcie sezonu [edytuj]
- Heinz-Harald Frentzen odszedł z zespołu Arrows po GP Niemiec, na kilka dni przed ostatecznym upadkiem zespołu. Później wystąpił już tylko w jednym wyścigu sezonu, zastępując Felipe Massę w barwach Saubera podczas Grand Prix USA.
- Anthony Davidson, kierowca testowy zespołu BAR zastąpił Alexa Yoonga w bolidzie Minardi w dwóch wyścigach: GP Węgier oraz GP Belgii.
Kalendarz wyścigów [edytuj]
Lista eliminacji [edytuj]
Zmiany w kalendarzu [edytuj]
Najlepsze wyniki w Grand Prix [edytuj]
Tablica wyników [edytuj]
|
|
Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników w sportach motorowych
Pokaż szablon w nowym oknie |
| Oznaczenie |
Wyjaśnienie |
| Złoty |
Zwycięzca lub mistrzostwo |
| Srebrny |
2. miejsce lub wicemistrzostwo |
| Brązowy |
3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
| Zielony |
Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w wyścigach poza trzema powyższymi opcjami) |
| Niebieski |
Ukończył, nie punktował |
| Czerwony |
Nie zakwalifikował się (NZ) |
| Nie prekwalifikował się (NPK) |
| Różowy |
Nie ukończył (NU) |
| Nie sklasyfikowany (NS) |
| Ukończył, nie został sklasyfikowany (np. start samochodem Formuły 2) |
| Czarny |
Zdyskwalifikowany (DK) |
| Wykluczony (EX) |
| Biały |
Nie wystartował (NW) |
| Został wycofany (WD) |
| Kontuzjowany (INJ) |
| Nie został zgłoszony (-) |
| Pogrubienie |
Startował z pole position |
| Kursywa |
Najszybsze okrążenie wyścigu |
| † |
Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony, ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
| Skrót |
Wyjaśnienie |
| Zgł. |
Wszystkie zgłoszenia do wyścigów |
| Starty |
Zgłoszone samochody, w których kierowca/zespół wystartował |
| PKT |
Suma punktów |
| GP |
Ilość Grand Prix, w których startował zespół/kierowca |
| P. |
Pozycja końcowa |
| P1, P2, P3 |
Pozycje na podium |
| Punkt. |
Punktował |
| Poz. start. lub Poz. s. |
Pozycja startowa do wyścigu |
| Czas/Powód n.u. lub Czas / Strata i Komentarz |
Czas i Czas / Strata – jakim kierowca przejechał wyścig. Powód n.u i Komentarz - komentarz z powodem nie ukończenia wyścigu |
| Poz |
Pozycja po wyścigu |
| Nr |
Numer kierowcy |
| PP |
Pole position |
| NO |
Najszybsze okrążenie |
| Lista systemów punktacji Formuły 1 |
|
Klasyfikacje [edytuj]
Bilans wykonano w porównaniu z klasyfikacjami za sezon 2001.
W sezonie 2002 kierowcy i konstruktorzy otrzymywali punkty za pierwszych sześć miejsc w wyścigu, zgodnie z kluczem: 10-6-4-3-2-1.
Klasyfikacja kierowców [edytuj]
Klasyfikacja konstruktorów [edytuj]
Przypisy
- ↑ Został wycofany z powodu wypadku w jednej z sesji treningowych.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Michael Schumacher
Rubens Barrichello
Juan Pablo Montoya
David Coulthard
Kimi Räikkönen
Jarno Trulli
Jacques Villeneuve
Olivier Panis
Takuma Satō
Mark Webber
Alex Yoong
Pedro de la Rosa
Sauber-Petronas
Jordan-Honda
