Formuła 1 Sezon 2002

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 2002 Mistrzostw Świata Formuły 1
Michael Schumacher w bolidzie Scuderia Ferrari.
Michael Schumacher w bolidzie Scuderia Ferrari.
Inauguracja 3 marca
Zakończenie 13 października
Liczba wyścigów 17
Mistrzowie
Kierowcy Michael Schumacher
Konstruktorzy Ferrari
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 2002 Formuły 1 – 53 sezon o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Rozpoczął się on 3 marca 2002 roku na torze Albert Park Circuit w Australii, a zakończył 13 października na torze Suzuka International Racing Course w Japonii, po rozegraniu 17 wyścigów.

Sezon ten został absolutnie zdominowany przez broniącego tytułu mistrzowskiego Michaela Schumachera, który wygrał rekordową liczbę 11 wyścigów, wszystkie grand prix kończąc na podium (był jeszcze pięć razy drugi i raz trzeci). Tytuł mistrzowski Schumacher wywalczył z największą w historii przewagą nad wicemistrzem. Drugi w klasyfikacji Rubens Barrichello stracił do swojego kolegi z zespołu 67 punktów. Trzecie miejsce zajął Kolumbijczyk Juan Pablo Montoya.

Mistrzem świata konstruktorów również bezapelacyjnie została Scuderia Ferrari, która w ciągu całego sezonu wygrała 15 z 17 wyścigów. Dotychczas taki wynik osiągnął jedynie zespół McLaren, kiedy to w 1988 roku Ayrton Senna i Alain Prost również zwyciężali dla zespołu piętnastokrotnie (wówczas sezon liczył sobie jednak nie 17, a 16 wyścigów). Drugie miejsce w klasyfikacji zespołów przypadło w udziale stajni BMW.Williams, zaś jako trzeci sklasyfikowany został McLaren.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy i zespoły[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zespoły oraz kierowcy wzięli udział w sezonie 2002 FIA Formula One World Championship. Numery startowe zostały określone na podstawie klasyfikacji kierowców i konstruktorów sezonu 2001.

Pełna nazwa zespołu Konstruktor Podwozie Silnik (3,0l V10) Opony Nr Kierowcy wyścigowi Zgł. Kierowcy testowi
Włochy Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2001
F2002
Włochy Ferrari 050
Włochy Ferrari 051
B 1 Niemcy Michael Schumacher 17 Włochy Luca Badoer
Brazylia Luciano Burti
2 Brazylia Rubens Barrichello 17
Wielka Brytania West McLaren Mercedes McLaren MP4/17 Niemcy Mercedes-Benz FO110M M 3 Wielka Brytania David Coulthard 17 Francja Jean Alesi
Austria Alexander Wurz
4 Finlandia Kimi Räikkönen 17
Wielka Brytania BMW.Williams F1 Team Williams FW24 Niemcy BMW P82 M 5 Niemcy Ralf Schumacher 17 Brazylia Antônio Pizzonia
Włochy Giorgio Pantano
Hiszpania Marc Gené
6 Kolumbia Juan Pablo Montoya 17
Szwajcaria Sauber Petronas Sauber C21 Malezja Petronas 02A B 7 Niemcy Nick Heidfeld 17 Szwajcaria Neel Jani
Holandia Jos Verstappen
8 Brazylia Felipe Massa 16
Niemcy Heinz-Harald Frentzen 1
Irlandia DHL Jordan Honda Jordan EJ12 Japonia Honda RA002E B 9 Włochy Giancarlo Fisichella 17 Brazylia Ricardo Zonta
10 Japonia Takuma Satō 17
Wielka Brytania Lucky Strike BAR Honda BAR 004 Japonia Honda RA002E B 11 Kanada Jacques Villeneuve 17 Wielka Brytania Darren Manning
Wielka Brytania Anthony Davidson
Francja Patrick Lemarié
Japonia Ryō Fukuda
12 Francja Olivier Panis 17
Francja Mild Seven Renault F1 Team Renault R202 Francja Renault RS22 M 14 Włochy Jarno Trulli 17 Hiszpania Fernando Alonso
15 Wielka Brytania Jenson Button 17
Wielka Brytania Jaguar Racing Jaguar R3
R3B
Wielka Brytania Cosworth CR-3
Wielka Brytania Cosworth CR-4
M 16 Wielka Brytania Eddie Irvine 17 Niemcy André Lotterer
Australia James Courtney
17 Hiszpania Pedro de la Rosa 17
Wielka Brytania Orange Arrows Cosworth Arrows A23 Wielka Brytania Cosworth CR-3
Wielka Brytania Cosworth CR-4
B 20 Niemcy Heinz-Harald Frentzen 12 brak
21 Brazylia Enrique Bernoldi 12
Włochy KL Minardi Asiatech Minardi PS02 Japonia Asiatech AT02 M 22 Malezja Alex Yoong 15 Brazylia Tarso Marques
Włochy Matteo Bobbi
Rosja Siergiej Złobin
Słowacja Jirko Malchárek
Wielka Brytania Anthony Davidson 2
23 Australia Mark Webber 17
Japonia Panasonic Toyota Racing Toyota TF102 Japonia Toyota RVX-02 M 24 Wielka Brytania Allan McNish 17 Australia Ryan Briscoe
Francja Stéphane Sarrazin
25 Finlandia Mika Salo 17

† Specyfikacja F2002 została wprowadzona podczas trzeciej rundy mistrzostw – Grand Prix Brazylii.

Zmiany wśród zespołów[edytuj | edytuj kod]

  • W październiku 2001 roku zespół Prost Grand Prix został postawiony w stan upadłości, zaś w styczniu 2002 roku zlikwidowany. Tym samym miejsca nr 18 i 19 na liście startowej pozostały niezapełnione. Na krótko przed Grand Prix Australii 2002 brytyjska firma Phoenix Finance odkupiła pozostałości po zespole i próbowała rozpocząć starty od Grand Prix Malezji, jednak została od nich odsunięta przez władze FIA. Federacja wygrała także proces przed sądem w tej sprawie.
  • Po roku testów i prac rozwojowych w stawce pojawił się fabryczny zespół stworzony przez koncern Toyota.
  • W 2001 roku team Benetton został zakupiony przez koncern Renault i przemianowany na Renault F1 Team począwszy od sezonu 2002. Zespół nie zmienił się jednak diametralnie, ponieważ już wcześniej Benetton używał komponentów produkowanych przez francuską markę.
  • Zespół Arrows zbankrutował po GP Niemiec 2002 i nie wziął już udziału w żadnym z pozostałych do końca sezonu wyścigów. Próba ponownego zgłoszenia zespołu do mistrzostw na sezon 2003 została odrzucona przez FIA.

Zmiany wśród kierowców[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem[edytuj | edytuj kod]

  • Jean Alesi nie znalazł odpowiedniej oferty kontraktu na sezon 2002 i podpisał z koncernem Mercedes-Benz umowę na starty w serii DTM.
  • Luciano Burti, który w poprzednim sezonie reprezentował najpierw Jaguara, a potem Prost Grand Prix opuścił zespół przed likwidacją, aby dołączyć do Luki Badoera jako kierowcy testowego Ferrari.
  • Na trzy wyścigi przed końcem sezonu 2001 kierowca McLarena, dwukrotny mistrz świata Mika Häkkinen ogłosił, że nie zamierza startować w roku 2002. Zaprzeczył jednak, że jest to koniec jego kariery, mówiąc, że potrzebuje jedynie odpoczynku i później powróci do McLarena. Ostatecznie, Häkkinen jeszcze w 2002 roku oficjalnie opuścił McLarena i odszedł całkowicie z F1. W latach 2005-2007 pojawił się jeszcze w niemieckiej serii wyścigowej DTM.
  • Kimi Räikkönen odszedł z zespołu Sauber, aby zająć posadę kierowcy zespołu McLaren zwolnioną przez Häkkinena. Sauber lukę po Räikkönenie zapełnił zatrudniając Felipe Massę.
  • Jeszcze w 2001 roku Giancarlo Fisichella ogłosił zamiar odejścia z Benettona, aby podpisać kontrakt z Jordan Grand Prix. W nowym sezonie wolne miejsce po Włochu zajął jego rodak Jarno Trulli.
  • Dotychczasowy kierowca testowy B.A.R. Takuma Satō opuścił swoją posadę, aby dołączyć do Fisichelli jako drugi kierowca zespołu Jordan.
  • Fernando Alonso pod swoim debiutanckim sezonie w Minardi opuścił team i zajął fotel kierowcy testowego Renault. Miejsce po Alonso przejął natomiast Australijczyk Mark Webber.
  • Heinz-Harald Frentzen po upadku Prost GP przeniósł się do zespołu Arrows. Zajął on miejsce zwolnionego Josa Verstappena, który od nowego sezonu musiał się zadowolić posadą kierowcy testowego zespołu Sauber.
  • Mika Salo oraz Allan McNish zostali ogłoszeni kierowcami nowo powstałego teamu Toyota.

W trakcie sezonu[edytuj | edytuj kod]

  • Heinz-Harald Frentzen odszedł z zespołu Arrows po GP Niemiec, na kilka dni przed ostatecznym upadkiem zespołu. Później wystąpił już tylko w jednym wyścigu sezonu, zastępując Felipe Massę w barwach Saubera podczas Grand Prix USA.
  • Anthony Davidson, kierowca testowy zespołu BAR zastąpił Alexa Yoonga w bolidzie Minardi w dwóch wyścigach: GP Węgier oraz GP Belgii.

Kalendarz wyścigów[edytuj | edytuj kod]

Lista eliminacji[edytuj | edytuj kod]

Nr Nazwa rundy Data rozegrania Tor Lokalizacja
1 Australia Grand Prix Australii 3 marca Albert Park Circuit Melbourne
2 Malezja Grand Prix Malezji 17 marca Sepang International Circuit Kuala Lumpur
3 Brazylia Grand Prix Brazylii 31 marca Autódromo José Carlos Pace São Paulo
4 San Marino Grand Prix San Marino 14 kwietnia Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola
5 Hiszpania Grand Prix Hiszpanii 28 kwietnia Circuit de Catalunya Barcelona
6 Austria Grand Prix Austrii 12 maja A1-Ring Spielberg
7 Monako Grand Prix Monako 26 maja Circuit de Monaco Monte Carlo
8 Kanada Grand Prix Kanady 9 czerwca Circuit Gilles Villeneuve Montreal
9 Unia Europejska Grand Prix Europy 23 czerwca Nürburgring Nürburg
10 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii 7 lipca Silverstone Circuit Northamptonshire
11 Francja Grand Prix Francji 21 lipca Circuit de Nevers Magny-Cours Nevers
12 Niemcy Grand Prix Niemiec 28 lipca Hockenheimring Hockenheim
13 Węgry Grand Prix Węgier 18 sierpnia Hungaroring Budapeszt
14 Belgia Grand Prix Belgii 1 września Circuit de Spa-Francorchamps Spa-Francorchamps
15 Włochy Grand Prix Włoch 15 września Autodromo Nazionale di Monza Monza
16 Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych 29 września Indianapolis Motor Speedway Indianapolis
17 Japonia Grand Prix Japonii 13 października Suzuka International Racing Course Suzuka

Zmiany w kalendarzu[edytuj | edytuj kod]

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Najlepsze wyniki w Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Nr Runda Pole Position Najszybsze okrążenie Zwycięzca wyścigu Najlepszy konstruktor Rezultat
1 Australia Grand Prix Australii Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen McLaren Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
2 Malezja Grand Prix Malezji Niemcy Michael Schumacher Ferrari Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Niemcy Ralf Schumacher Williams Wielka Brytania Williams-BMW Wyniki
3 Brazylia Grand Prix Brazylii Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
4 San Marino Grand Prix San Marino Niemcy Michael Schumacher Ferrari Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
5 Hiszpania Grand Prix Hiszpanii Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
6 Austria Grand Prix Austrii Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
7 Monako Grand Prix Monako Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Wielka Brytania David Coulthard McLaren Wielka Brytania McLaren-Mercedes Wyniki
8 Kanada Grand Prix Kanady Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
9 Unia Europejska Grand Prix Europy Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Niemcy Michael Schumacher Ferrari Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
10 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
11 Francja Grand Prix Francji Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Wielka Brytania David Coulthard McLaren Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
12 Niemcy Grand Prix Niemiec Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
13 Włochy Grand Prix Węgier Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
14 Belgia Grand Prix Belgii Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
15 Włochy Grand Prix Włoch Kolumbia Juan Pablo Montoya Williams Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
16 Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Niemcy Michael Schumacher Ferrari Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Brazylia Rubens Barrichello Ferrari Włochy Ferrari Wyniki
17 Japonia Grand Prix Japonii Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Włochy Ferrari Wyniki

Klasyfikacje szczegółowe[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja kierowców na wykresie
Poz. Kierowca AUS
Australia
MAL
Malezja
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
ESP
Hiszpania
AUT
Austria
MON
Monako
CAN
Kanada
EUR
Unia Europejska
GBR
Wielka Brytania
FRA
Francja
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
JPN
Japonia
Punkty
1 Niemcy Michael Schumacher 1 3 1 1 1 1 2 1 2 1 1 1 2 1 2 2 1 144
2 Brazylia Rubens Barrichello NU NU NU 2 NW 2 7 3 1 2 NW 4 1 2 1 1 2 77
3 Kolumbia Juan Pablo Montoya 2 2 5 4 2 3 NU NU NU 3 4 2 11 3 NU 4 4 50
4 Niemcy Ralf Schumacher NU 1 2 3 11 4 3 7 4 8 5 3 3 5 NU 16 11 42
5 Wielka Brytania David Coulthard NU NU 3 6 3 6 1 2 NU 10 3 5 5 4 7 3 NU 41
6 Finlandia Kimi Räikkönen 3 NU 12 NU NU NU NU 4 3 NU 2 NU 4 NU NU NU 3 24
7 Wielka Brytania Jenson Button NU 4 4 5 12 7 NU 15 5 12 6 NU NU NU 5 8 6 14
8 Włochy Jarno Trulli NU NU NU 9 10 NU 4 6 8 NU NU NU 8 NU 4 5 NU 9
9 Wielka Brytania Eddie Irvine 4 NU 7 NU NU NU 9 NU NU NU NU NU NU 6 3 10 9 8
10 Niemcy Nick Heidfeld NU 5 NU 10 4 NU 8 12 7 6 7 6 9 10 10 9 7 7
11 Włochy Giancarlo Fisichella NU 13 NU NU NU 5 5 5 NU 7 INJ1 NU 6 NU 8 7 NU 7
12 Kanada Jacques Villeneuve NU 8 10 7 7 10 NU NU 12 4 NU NU NU 8 9 6 NU 4
13 Brazylia Felipe Massa NU 6 NU 8 5 NU NU 9 6 9 NU 7 7 NU NU NU 4
14 Francja Olivier Panis NU NU NU NU NU NU NU 8 9 5 NU NU 12 12 6 12 NU 3
15 Japonia Takuma Satō NU 9 9 NU NU NU NU 10 16 NU NU 8 10 11 12 11 5 2
16 Australia Mark Webber 5 NU 11 11 NW 12 11 11 15 NU 8 NU 16 NU NU NU 10 2
17 Finlandia Mika Salo 6 12 6 NU 9 8 NU NU NU NU NU 9 15 7 11 14 8 2
18 Niemcy Heinz-Harald Frentzen DK 11 NU NU 6 11 6 13 13 NU NZ NU 13 2
19 Wielka Brytania Allan McNish NU 7 NU NU 8 9 NU NU 14 NU 11 NU 14 9 NU 15 NW 0
20 Malezja Alex Yoong 7 NU 13 NZ NW NU NU 14 NU NZ 10 NZ 13 NU NU 0
21 Hiszpania Pedro de la Rosa 8 10 8 NU NU NU 10 NU 11 11 9 NU 13 NU NU NU NU 0
22 Brazylia Enrique Bernoldi DK NU NU NU NU NU 12 NU 10 NU NZ NU 0
Wielka Brytania Anthony Davidson NU NU 0
Poz. Kierowca AUS
Australia
MAL
Malezja
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
ESP
Hiszpania
AUT
Austria
MON
Monako
CAN
Kanada
EUR
Unia Europejska
GBR
Wielka Brytania
FRA
Francja
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
JPN
Japonia
Punkty

Uwagi
1 Giancarlo Fisichella nie wystartował w wyścigu o Grand Prix Francji z powodu wypadku, jaki odniósł podczas sobotniego treningu.

Konstruktorzy[edytuj | edytuj kod]

Poz. Konstruktor # AUS
Australia
MAL
Malezja
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
ESP
Hiszpania
AUT
Austria
MON
Monako
CAN
Kanada
EUR
Unia Europejska
GBR
Wielka Brytania
FRA
Francja
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
JPN
Japonia
Punkty
1 Włochy Ferrari 1 1 3 1 1 1 1 2 1 2 1 1 1 2 1 2 2 1 221
2 NU NU NU 2 NW 2 7 3 1 2 NW 4 1 2 1 1 2
2 Wielka Brytania Williams-BMW 5 NU 1 2 3 11 4 3 7 4 8 5 3 3 5 NU 16 11 92
6 2 2 5 4 2 3 NU NU NU 3 4 2 11 3 NU 4 4
3 Wielka Brytania McLaren-Mercedes 3 NU NU 3 6 3 6 1 2 NU 10 3 5 5 4 7 3 NU 65
4 3 NU 12 NU NU NU NU 4 3 NU 2 NU 4 NU NU NU 3
4 Francja Renault 14 NU NU NU 9 10 NU 4 6 8 NU NU NU 8 NU 4 5 NU 23
15 NU 4 4 5 12 7 NU 15 5 12 6 NU NU NU 5 8 6
5 Szwajcaria Sauber-Petronas 7 NU 5 NU 10 4 NU 8 12 7 6 7 6 9 10 10 9 7 11
8 NU 6 NU 8 5 NU NU 9 6 9 NU 7 7 NU NU 13 NU
6 Irlandia Jordan-Honda 9 NU 13 NU NU NU 5 5 5 NU 7 NW NU 6 NU 8 7 Ret 9
10 NU 9 9 NU NU NU NU 10 16 NU NU 8 10 11 12 11 5
7 Wielka Brytania Jaguar-Cosworth 16 4 NU 7 NU NU NU 9 NU NU NU NU NU NU 6 3 10 9 8
17 8 10 8 NU NU NU 10 NU 10 11 9 NU 13 NU NU NU NU
8 Wielka Brytania BAR-Honda 11 NU 8 10 7 7 10 NU NU 12 4 NU NU NU 8 9 6 NU 7
12 NU NU NU NU NU NU NU 8 9 5 NU NU 12 12 6 12 NU
9 Włochy Minardi-Asiatech 22 7 NU 13 NZ NW NU NU 14 NU NZ 10 NZ NU NU 13 NU NU 2
23 5 NU 11 11 NW 12 11 11 15 NU 8 NU 16 NU NU NU 10
10 Japonia Toyota 24 6 12 6 NU 9 8 NU NU NU NU NU 9 15 7 11 14 8 2
25 NU 7 NU NU 8 9 NU NU 14 NU 11 NU 14 9 NU 15 NW
11 Wielka Brytania Arrows-Cosworth 20 DK 11 NU NU 6 11 6 13 13 NU NZ NU 2
21 DK NU NU NU NU NU 12 NU 11 NU NZ NU
Poz. Konstruktor # AUS
Australia
MAL
Malezja
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
ESP
Hiszpania
AUT
Austria
MON
Monako
CAN
Kanada
EUR
Unia Europejska
GBR
Wielka Brytania
FRA
Francja
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
JPN
Japonia
Punkty