Erich Ribbeck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Erich Ribbeck
Imię i nazwisko Erich Ribbeck
Data i miejsce
urodzenia
13 czerwca 1937
Wuppertal, Niemcy
Pozycja Obrońca
Kariera juniorska
SSV 1904 Wuppertal
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1959–1962
1962–1965
Wuppertaler SV Borussia
SC Viktoria Köln
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1965–1967
1967–1968
1968–1973
1973–1978
1978–1984
1984–1985
1985–1988
1992–1993
1995–1996
1998–2000
Borussia Mönchengladbach (Asystent)
Rot-Weiss Essen
Eintracht Frankfurt
1. FC Kaiserslautern
 Niemcy (Asystent)
Borussia Dortmund
Bayer Leverkusen
Bayern Monachium
Bayer Leverkusen
 Niemcy

Erich Ribbeck (ur. 13 czerwca 1937 w Wuppertalu) – niemiecki piłkarz i trener piłkarski. Przez sześć lat był asystentem Juppa Derwalla, selekcjonera reprezentacji RFN, która zdobyła mistrzostwo Europy (1980) i wicemistrzostwo świata (1982). W 1988 prowadzony przez niego Bayer Leverkusen triumfował w rozgrywkach o Puchar UEFA. Dziesięć lat później objął stery drużyny narodowej, z którą bez sukcesu startował na Euro 2000.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Przez większą część swojej piłkarskiej kariery związany był z lokalnymi klubami Wuppertalu, grającymi w niższych ligach. W 1965 roku postanowił poświęcić się pracy szkoleniowej. Miał wówczas 28 lat.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Przez dwa lata uczył się zawodu w sztabie szkoleniowym Borussii Mönchengladbach.

Następnie trenował drugoligowy Rot-Weiss Essen oraz zespoły z BundesligiEintracht Frankfurt i 1. FC Kaiserslautern.

Od 1978 do 1984 roku był selekcjonerem reprezentacji RFN U-21 i jednocześnie asystentem Juppa Derwalla w dorosłej kadrze. W tym czasie drużyna narodowa zdobyła mistrzostwo Europy (1980) i wicemistrzostwo świata (1982). Po nieudanych Mistrzostwach Europy 1984 Derwall podał się do dymisji, a trenerem kadry miał zostać, zgodnie z niemiecką tradycją, w której reprezentację przejmował asystent odchodzącego selekcjonera, Ribbeck. Jednak szefowie krajowej federacji postanowili, że sukcesorem Derwalla będzie Franz Beckenbauer.

Ribbeck znalazł zatrudnienie w Borussii Dortmund, ale czternaste miejsce w tabeli nie usatysfakcjonowało jego przełożonych i po sezonie 1984-85 podziękowano mu za współpracę.

Przez trzy lata prowadził Bayer Leverkusen. Słabszą postawę w lidze nadrobił pierwszym w historii klubu zwycięstwem w europejskich pucharach. W maju 1988 w dwumeczu (0:3, 3:0, k. 3:2) drużyna z Rüdigerem Vollbornem, Koreańczykiem Cha Bum-keunem i Polakiem Andrzej Buncolem w składzie pokonała prowadzony przez Javiera Clemente Espanyol Barcelona w finale Pucharu UEFA.

Później Ribbeck pracował jako dyrektor sportowy w HSV (sprowadził wówczas do tego klubu Jana Furtoka, który następnie został wicekrólem strzelców ligi), krótko trenował piłkarzy Bayernu Monachium i ponownie Bayeru Leverkusen. Po sezonie 1995-96 zapowiedział, że przechodzi na emeryturę.

Kiedy więc dwa lata później we wrześniu 1998 roku po zwolnieniu Berti Vogtsa Egidius Braun, prezes krajowej federacji piłkarskiej, ogłosił, że nowym selekcjonerem reprezentacji zostanie 61-letni Ribbeck, dziennikarze i kibice zaczęli głośno protestować. Szkoleniowiec przez całą kadencję znajdował się w ostrzu prasowej krytyki, zarzucano mu, że nie wprowadza do kadry młodych zawodników, że preferuje defensywny styl gry. Prowadzona przez niego drużyna przegrała w meczach towarzyskich m.in. ze Szkocją, Stanami Zjednoczonymi (dwukrotnie) i Brazylią (0:4). Mimo to zdołała awansować do finałów Mistrzostw Europy 2000, w których – jako obrońca mistrzowskiego trofeum – przegrała dwa mecze, a jeden zremisowała. Niemcy żegnali się z turniejem na ostatnim miejscu w grupie z jedną strzeloną bramką. Ribbeck został zdymisjonowany.

Po Euro 2000 odszedł na emeryturę.

Sukcesy i nagrody[edytuj | edytuj kod]