| Erytrytol |
 |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
(2R,3S)-butano-1,2,3,4-tetraol
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| farm. |
Erythriolum |
| inne |
mezo-tetrahydroksybutan |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C4H10O4 |
| Masa molowa |
122,12 g/mol |
| Wygląd |
biały lub prawie biały, krystaliczny proszek lub łatwo przesypujące się granulki[2] |
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
149-32-6 |
| PubChem |
222285[5] |
| DrugBank |
DB04481[6] |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|
| Farmakokinetyka |
|
| Działanie |
rozszerzające naczynia krwionośne |
|
Erytrytol, erytryt – alifatyczny alkohol czterowodorotlenowy, cukrol.
Erytryt nie wykazuje aktywności optycznej w przeciwieństwie do swojego stereoizomeru treitolu (t.t. 88°C) występującego w formie prawo- i lewoskrętnej.
Występowanie [edytuj]
Występuje w niektórych porostach i wodorostach.
Zastosowanie [edytuj]
Nadaje się jako środek słodzący, o słodyczy rzędu 60 – 75% słodyczy sacharoz. Niskokaloryczny (0,2 kcal/g), nie powoduje psucia zębów. Stosowany w lecznictwie. Czteroazotan erytrytu ma właściwości wybuchowe.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Erytrytol (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
- ↑ 3,0 3,1 Erytrytol (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Erytrytol (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ Erytrytol – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Erytrytol – karta leku (DB04481) (ang.). DrugBank.
