Erytrytol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Erytrytol
Erytrytol
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C4H10O4
Masa molowa 122,12 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały, krystaliczny proszek lub łatwo przesypujące się granulki[2]
Identyfikacja
Numer CAS 149-32-6
PubChem 222285[5]
DrugBank DB04481[6]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Erytrytol, erytryt – alifatyczny alkohol czterowodorotlenowy, cukrol.

Erytryt nie wykazuje aktywności optycznej w przeciwieństwie do swojego stereoizomeru treitolu (t.t. 88°C) występującego w formie prawo- i lewoskrętnej.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w niektórych porostach i wodorostach.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Nadaje się jako środek słodzący, o słodyczy rzędu 60 – 75% słodyczy sacharoz. Niskokaloryczny (0,2 kcal/g), nie powoduje psucia zębów. Stosowany w lecznictwie. Czteroazotan erytrytu ma właściwości wybuchowe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Erytrytol (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-08].
  2. 2,0 2,1 2,2 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  3. 3,0 3,1 Erytrytol (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  4. 4,0 4,1 4,2 Erytrytol (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-08].
  5. Erytrytol – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. Erytrytol – karta leku (DB04481) (ang.). DrugBank.