Franco Zeffirelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franco Zeffirelli
Franco Zeffirelli
Prawdziwe imię i nazwisko Gianfranco Corsi
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1923
Florencja
Zawód reżyser, scenarzysta
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001) Złoty Medal Kultury i Sztuki (Włochy) Honorowy Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Franco Zeffirelli, właśc. Gianfranco Corsi (ur. 12 lutego 1923 we Florencji) – włoski reżyser filmowy, a także scenarzysta, projektant kostiumów, producent i aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

Ukończył uniwersytet we Florencji i Akademię Sztuk Pięknych. W roku 1947 przyłączył się do trupy teatralnej Morelli-Stoppa, kierowanej przez Luchino Viscontiego, potem pracował jako jego asystent. Karierę filmową rozpoczął jako aktor rolą Filippo Carrone w dramacie Posłanka Angelina (L'Onorevole Angelina, 1947) Luigi Zampy.

Był scenografem i asystentem reżysera m.in. takich przedstawień jak: Tramwaj zwany pożądaniem Tennessee Williamssa (1948), Troilus i Kressyda Williama Szekspira (1949), Trzy siostry Antona Czechowa (1951).

Debiutował jako reżyser teatralny w roku 1950 spektaklem Lulù Carla Bertolazziego, następnie reżyserował opery i przedstawienia teatralne wystawiane w Londynie, Mediolanie i Nowym Jorku.

Po raz pierwszy reżyserował na dużym ekranie Poskromienie złośnicy Szekspira (1967) z Elizabeth Taylor i Richardem Burtonem. Rok później zrealizował film Romeo i Julia według sztuki Szekspira (1968), który przyniósł mu nominację do nagrody Oscara za reżyserię.

Kolejne jego filmy to m.in.: Brat Słońce, siostra Księżyc (1972) o świętym Franciszku z Asyżu, Jezus z Nazaretu (1977) i Hamlet (1990) z Melem Gibsonem w roli tytułowej.

W 1999 roku Franco Zeffirelli otrzymał Kryształowego Globusa na Festiwalu Filmowym w Karlowych Warach za wybitny wkład w światową kinematografię[1].

W listopadzie 2004 otrzymał honorowy brytyjski tytuł szlachecki[2].

Jest osobą otwarcie przyznającą się do swojej orientacji homoseksualnej[3].

Franco Zeffirelli jest członkiem włoskiego senatu od 1996 roku reprezentującym prawicową partię Forza Italia. Sprzeciwia się również istnieniu Ministerstwa Kultury, jako reliktu epoki totalitaryzmu.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. A brief Festival history (ang.). [dostęp 26 października 2008].
  2. news.bbc.co.uk: UK honour for director Zeffirelli (ang.). [dostęp 26 października 2008].
  3. Patricia Juliana Smith: Zeffirelli, Franco (b. 1923) (ang.). glbtq: An Encyclopedia of Gay, Lesbian, Bisexual, Transgender, and Queer Culture. [dostęp 26 października 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]