Dominique Monami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dominique Monami
Państwo  Belgia
Miejsce zamieszkania Leuven
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1973
Verviers
Wzrost 170 cm
Masa ciała 55 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny czerwiec 1991
Zakończenie kariery październik 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 9 (12 października 1998)
Australian Open QF (1997, 1999)
Roland Garros 3R (1997, 1998)
Wimbledon 4R (1998, 1999)
US Open 3R (1991, 1998, 1999)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 21 (9 października 2000)
Australian Open QF (1999, 2000)
Roland Garros 3R (1999)
Wimbledon 3R (1998-2000)
US Open SF (2000)
Olympic rings with white rims.svg
Tenis ziemny
Bronze medal with cup.svg brąz
Sydney 2000 debel

Dominique Monami, w latach 1995–2003 Van Roost (ur. 31 maja 1973 w Verviers) – belgijska tenisistka (Walonka), występująca na światowych kortach od 1991 do 2000 roku, ćwierćfinalistka Australian Open 1997 i Australian Open 1999 w grze pojedynczej, półfinalistka US Open 2000 w grze podwójnej, uczestniczka Mistrzostw WTA w grze pojedynczej (1998, 1999) i podwójnej (2000), brązowa medalistka olimpijska w grze podwójnej z Sydney (2000), klasyfikowana w rankingu WTA na 9. miejscu w grze pojedynczej (1998) i na 21. w grze podwójnej (2000), reprezentantka Belgii w Pucharze Federacji i Pucharze Hopmana. Tenisistka praworęczna.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Dominique Monami rozpoczęła treningi tenisowe w wieku ośmiu lat. W latach 1989 – 1990 wystąpiła w kilku juniorskich turniejach Międzynarodowej Federacji Tenisowej. Zagrała w tych rozgrywkach trzynaście spotkań, z których wygrała siedem.

Status profesjonalnej tenisistki otrzymała w 1991 roku.

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Dominique Monami wygrała cztery turnieje WTA w grze pojedynczej: w 1996 w Cardiff, w 1997 w Surabaja i Hobarcie oraz w 1998 w Auckland. W rankingu światowym klasyfikowana była najwyżej na 9. miejscu (12 października 1998).

W lutym 1991 zadebiutowała w rozgrywkach WTA Tour w austriackim Linzu i w pierwszym meczu pokonała Laurę Golarsę 6:2, 6:1, by w następnym ulec Pascale Paradis 3:6, 5:7. W maju po raz pierwszy wystąpiła w seniorskim turnieju wielkoszlemowym, we French Open 1991, gdzie przegrała z Agnes Zugasti. Po przejściu eliminacji, dostała się do głównej drabinki US Open, wygrywając tam w drugiej rundzie z Chandą Rubin. Została zatrzymana przez Janę Novotną. W styczniu 1992 zameldowała się w czwartej rundzie Australian Open. Odprawiła tam Nicole Pratt i Helenę Sukovą; przegrała dopiero z Amy Frazier.

W 2000 roku, na olimpiadzie w Sydney zdobyła brązowy medal w grze podwójnej, w parze z Els Callens. Najwyżej w rankingu singlowym została sklasyfikowana w październiku 1998, na 9. miejscu. Zarobiła na kortach 2 013 032 dolarów.

Wygrane turnieje singlowe[edytuj | edytuj kod]

Wygrane turnieje deblowe[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Grę w tenisa rozpoczęła w wieku dziewięciu lat. W 1995 roku została żoną Barta Van Roosta. Od tego momentu, aż do rozwodu w 2003 nosiła nazwisko męża. Jej ojciec, Andre, jest lekarzem, Matka ma na imię Louise Anne. Dominique ma starszą siostrę, Anne-Francoise, która jest nauczycielką sztuki i rzeźbiarstwa.