Furosemid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Furosemid
Furosemid Furosemid
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C12H11ClN2O5S
Masa molowa 330,74 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały, krystaliczny proszek[1]
Identyfikacja
Numer CAS 54-31-9
41733-55-5 (sól monosodowa)
42461-27-8 (monochlorowodorek)
PubChem 3440[5]
DrugBank DB00695[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC C03 CA01
C03 CB01
C03 EB01
Stosowanie w ciąży kategoria C

Furosemid (łac. Furosemidum) – organiczny związek chemiczny z grupy sulfonamidów, lek moczopędny i przeciwnadciśnieniowy należący do grupy diuretyków pętlowych.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Mechanizm działania furosemidu polega na hamowaniu zwrotnego wchłaniania jonów chlorkowych w nefronie, w części wstępującej pętli Henlego. Powoduje to zahamowanie zwrotnego wchłaniania jonu sodowego, który zostaje wydalony, pociągając za sobą wodę. Oprócz wzrostu wydalania jonów sodu, powoduje także zwiększenie wydalania potasu, magnezu, wapnia. Hamuje natomiast wydalanie kwasu moczowego.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Furosemid stosuje się w leczeniu ostrej niewydolności lewokomorowej i spowodowanego przez nią, obrzęku płuc, a także zaostrzeniach przewlekłej niewydolności serca.

Wykorzystuje się działanie moczopędne w przebiegu leczenia:

Stosowany również w próbach zapobiegania obrzęku mózgu.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Daje typowe dla diuretyków pętlowych zaburzenia elektrolitowe: niedobory potasu, sodu i chloru, również magnezu i wapnia. Nadmierne dawki mogą doprowadzić do odwodnienia. Zastosowany bez wyraźnych wskazań może powodować niedociśnienie ortostatyczne, a nawet zapaść. Może dawać przejściowe zaburzenia słuchu (ryzyko zmniejsza się przy stosowaniu leku w powolnym wlewie dożylnym).

Interakcje[edytuj | edytuj kod]

Jego ototoksyczność wzrasta przy stosowaniu innych ototoksycznych leków: aminoglikozydów i dużych dawek kwasu acetylosalicylowego. Może też nasilać nefrotoksyczność cefalosporyn.

Nie należy stosować łącznie furosemidu i soli litu, ponieważ furosemid może prowadzić do toksycznego wzrostu stężenia litu we krwi.

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Według wskazań lekarza. Może być podawany doustnie i dożylnie, ma szeroki zakres dawek użytecznych (od 20 mg nawet do 400 mg na dobę).

Dzieci - 1-2mg/kg m.c. - nie przekraczac 40mg na dobe

Preparaty handlowe[edytuj | edytuj kod]

  • Diuresal
  • Diurix
  • Durafurid
  • Fumarenid
  • Furanthril
  • Furo-Basan
  • Furo-Puren
  • Firorese
  • Furosemid Pharmavit
  • Furosemid-Slovakofarma
  • Furosemidum
  • Furosemix
  • Fusid
  • Hydro-Rapid-Tablinen
  • Impugan
  • Jenafusid 40
  • Lasilix
  • Lasix
  • Odemase
  • Odemasex
  • Sigasalur

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  2. 2,0 2,1 Furosemid – karta leku (DB00695) (ang.). DrugBank.
  3. Furosemid (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-28].
  4. Furosemid (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-28].
  5. Furosemid – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. K. Tsinman, A. Avdeef, O. Tsinman, D. Voloboy. Powder dissolution method for estimating rotating disk intrinsic dissolution rates of low solubility drugs.. „Pharm Res”. 26 (9), s. 2093-2100, 2009. doi:10.1007/s11095-009-9921-3. PMID 19543816. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.