Hiperkalcemia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zaburzenia przemian wapnia
ICD-10 E83.5

Hiperkalcemia – stan podwyższonego poziomu wapnia we krwi.

Prawidłowy poziom wapnia w surowicy wynosi 2,25–2,65 mmol/l. Przyczyny poziomu podwyższonego to[potrzebne źródło]:

Leczenie hiperkalcemii[1]:

  • leczenie choroby podstawowej
  • zwiększenie wydalania wapnia przez nerki - nawadniaj chorego podając do 5l 0,9% NaCl, jednocześnie podając furosemid i.v. 20-40 mg po wcześniejszej ocenie czynności nerek
  • zmniejszenie uwalniania wapnia z kości - można podawać kalcytoninę i.v. 100 IU 2-4 razy dziennie, pamidronian i.v. lub kwas zoledronowy i.v.
  • hamowania wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego - podawaj hydrokortyzon 100 mg i.v. co 6h
  • u chorych z niewydolnością nerek i objawową hiperkalcemia konieczna może być eliminacja wapnia poprzez dializę

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Choroby wewnętrzne na podstawie Interny Szczeklika. Piotr Gajewski (red.). Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2012, s. 1100-1101. ISBN 978-83-7430-342-2.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.