Generalissimus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Generalissimus (łac. najgłówniejszy, najbardziej nadrzędny; stopień najwyższy od generalis, ogólny, główny) – w niektórych państwach tytuł (stopień) nadawany generałowi lub marszałkowi pełniącemu obowiązki naczelnego wodza, zwłaszcza na czas wojny, związany z szerokimi pełnomocnictwami. Nadawany też dowodzącym armiami sojuszniczymi, a także w wielu wypadkach w przeszłości osobom z rodzin królewskich i działaczom państwowym jako stopień (tytuł) honorowy.

Zwykle jest to tytuł (stopień) najwyższy w hierarchii wojskowej, wyższy niż marszałek. Spotykany w niektórych armiach w czasach współczesnych, w Polsce nienadawany.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pojawił się we Francji w XVI wieku. W 1569 król Francji Karol IX Walezjusz nadał stopień generalisimussa 18-letniemu bratu (w przyszłości Henrykowi III). W Rosji pierwszy stopień generalissimusa nadał Piotr I Wielki wojewodzie Aleksiejowi Siemionowiczowi Szejnowi w 1696, za walki o twierdzę Azow. Oficjalnie stopień ten został wprowadzony w Rosji Regulaminem wojskowym z 1716.

W Stanach Zjednoczonych za odpowiednik uznaje się stopień General of the Armies.

Znane[potrzebne źródło] osoby noszące tytuł generalissimusa[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. 1 Wyd. MON Warszawa 1967,
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 6 Moskwa 1971.

Przypisy