Dominikana

República Dominicana Republika Dominikańska
Flaga Dominikany Godło Dominikany
Dewiza: (hisz.) Dios, patria, libertad (Bóg, Ojczyzna, Wolność)
Hymn: Quisqueyanos valientes
Język urzędowy	hiszpański
Stolica	Santo Domingo
Ustrój polityczny	republika
Głowa państwa	prezydent Danilo Medina
Szef rządu	prezydent Danilo Medina
Powierzchnia  • całkowita  • wody śródlądowe	129. na świecie 48 730 km² 1,6%
Liczba ludności (2010)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	84. na świecie 9 445 281 194 osób/km²
PKB (2012)  • całkowite   • na osobę	58,9 mld USD 5763 USD
PKB (PPP) (2012)  • całkowite   • na osobę	98,7 mld USD 9646 USD
Jednostka monetarna	peso dominikańskie (DOP)
Niepodległość	od Haiti 27 lutego 1844
Strefa czasowa	UTC -4
Kod ISO 3166	DO
Domena internetowa	.do
Kod samochodowy	DOM
Kod samolotowy	HI i J7
Kod telefoniczny	+1 809

Dominikana (Republika Dominikańska) – drugie (po Kubie) co do wielkości państwo na Morzu Karaibskim. Zajmuje ok. 2/3 powierzchni wyspy Haiti, dzieląc ją z położonym po stronie zachodniej państwem Haiti.

Geografia

• Większe miasta: Santo Domingo, Santiago de los Caballeros, La Romana, San Pedro de Macorís
• Najwyższy punkt: Pico Duarte, 3175 m n.p.m.
• Najniższy punkt: słone jezioro Enriquillo, 46 m p.p.m.
• Rzeki: Yaque del Norte, Yaque del Sur, Yuna, Ozama

Historia

Rdzennymi mieszkańcami Hispanioli byli Tainowie. W roku 1492 została odkryta dla Europy przez Krzysztofa Kolumba, czego konsekwencją była stopniowo postępująca kolonizacja hiszpańska. Santo Domingo, stolica kraju założona w 1496, jest najstarszym stałym osiedlem europejskim w obu Amerykach.

W ciągu stuleci ludność wyspy wzbogaciła się m.in. o niewolników afrykańskich (od początku XVI w.) oraz francuskich osadników. Zachodnia część wyspy, pod kontrolą francuską, znana jako Saint-Domingue wyodrębniła się w roku 1804 po serii powstań i walk (m.in. przeciw Legionom Polskim) jako niepodległe państwo Haiti. W latach 1821-1843 Dominikana znajdowała się pod okupacją haitańską. 27 lutego 1844, po zwycięskim powstaniu, ogłoszono niepodległość. Nastąpiła seria wojen z Haiti, a w latach 1861-1865 była kolonia znajdowała się pod ponowną okupacją hiszpańską. Nie był to koniec niepokojów: w latach 1916-1924 Dominikanę okupowały wojska amerykańskie. Wkrótce potem, w roku 1930, rozpoczęła się tzw. era Trujillo, trwająca do roku 1961, w którym prezydenturę – po raz pierwszy – objął Joaquín Balaguer.

Dalsze wydarzenia:

• 1963 – po zrzeczeniu się prezydentury przez Balaguera i chwilowym objęciu stanowiska przez Juana Boscha, nastąpił wojskowy zamach stanu
• 1965 – kolejny zamach stanu obalił dyktaturę wojskową i doprowadził do interwencji amerykańskiej, nazwanej Operation Power Pack.
• 1966 – Balaguer został ponownie wybrany na prezydenta, w latach 1970 oraz 1974 ponownie otrzymał ten urząd
• 1978 – prezydentem został Antonio Guzmán Fernández; na miesiąc przed końcem kadencji popełnił on samobójstwo, a jego obowiązki objął dotychczasowy wiceprezydent Jacobo Majluta Azar
• 1982 – fotel prezydenta objął Salvador Jorge Blanco; próby wprowadzenia reform gospodarczych doprowadzają do krwawych zamieszek w roku 1984
• 1986 i 1990 – prezydentem został ponownie Joaquín Balaguer.
• 1994 – Balaguer objął prezydenturę na skróconą kadencję
• 1996 – prezydentem został Leonel Fernández
• 2000 – władzę objął Hipólito Mejía, doprowadzając do hiperinflacji i wielu skandali pośród ekipy rządzącej
• 2004 – Leonel Fernández został ponownie prezydentem
• 2008 – Leonel Fernández został wybrany prezydentem na trzecią kadencję
• 2012 – Danilo Medina został wybrany nowym prezydentem

Ustrój polityczny

Partie: Społeczno-Chrześcijańska Partia Reformistyczna (PRSC), Partia Wyzwolenia Dominikany (PLD), Przymierze Demokratycznego-Ruchu 19 Kwietnia (AD-M19), Narodowy Ruch Ocalenia (MSN).

• Podział administracyjny: 26 prowincji + dystrykt stołeczny

Demografia

Zgodnie z CIA Factbook, około 73% Dominikańczyków ma mieszane pochodzenie (gł. Mulaci). Reszta jest nie mieszanego pochodzenia europejskiego (gł. hiszpańskiego) ok. 16% lub afrykańskiego (11%). Ekonomiczne kwestie doprowadziły do ogromnej migracji Dominikańczyków do Stanów Zjednoczonych, głównie do wielkich miast wschodniego wybrzeża.

Populacja

Znaczna część ludności Republiki Dominikańskiej zamieszkuje stolicę kraju – Santo Domingo. Drugim pod względem ludności miastem jest Santiago de Los Caballeros.

Kultura

Większość ludności kraju (79%) stanowią katolicy, na drugim miejscu znajduje się protestantyzm - 10%. Wśród czarnej ludności istnieje też animizm i voodoo, które często praktykowane są również przez osoby przyznające się do wiary katolickiej. Dominikańczycy są narodem bardzo religijnym - około 75% wiernych uczęszcza na niedzielne msze.

W Republice Dominikańskiej językiem urzędowym jest hiszpański. Język ten wprawdzie odbiega nieco od tego (lub tych – jako że w Hiszpanii występuje również wiele różnych dialektów), który używany jest na Półwyspie Iberyjskim, jednak nie na tyle, aby stwarzało to problemy z komunikowaniem się. Różnice te zaznaczają się zarówno na podłożu leksyki, jak i wymowy.

Religia

• Katolicyzm: 85,3%

• Zielonoświątkowcy: 3,3%
  • Kościół Bożych Proroctw: 0,8%
  • Zbory Boże: 0,7%
  • Kościół Boży: 0,65%
  • Chrześcijańskie Zbory Boże: 0,2%
• Spirytyzm: 2,2%
• Kościół Adwentystów Dnia Siódmego: 2%
• Świadkowie Jehowy: 0,4%

Gospodarka

Główne produkty przemysłu rolno-spożywczego to cukier, tytoń oraz kawa, które są obok złota i innych metali, cennym towarem eksportowym.

Bardzo dużą rolę odgrywa przynosząca znaczne dochody turystyka. Dominikana posiada najlepiej rozwiniętą na Karaibach infrastrukturę pod kątem turystów. Dwoma najbardziej znanymi regionami wypoczynkowymi są Punta Cana i Puerto Plata. W obydwu dominują wielkie kompleksy hotelowe międzynarodowych sieci, usytuowane bezpośrednio przy plażach uważanych za jedne z najpiękniejszych na Karaibach.

Linki zewnętrzne

• Polski serwis o Dominikanie
• Przewodnik turystyczny po Santo Domingo i Dominikanie
• Dominicana Tourism
• Dominicana Online