Gough

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gough
Zdjęcie satelitarne wyspy
Zdjęcie satelitarne wyspy
Kontynent Afryka
Państwo  Wielka Brytania
Terytorium zamorskie  Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha
Akwen Ocean Atlantycki
Powierzchnia 65 km²
Populacja
 • liczba ludności

6
Położenie na mapie Oceanu Atlantyckiego
Mapa lokalizacyjna Oceanu Atlantyckiego
Gough
Gough
Ziemia 40°19′05″S 9°56′07″W/-40,318056 -9,935278Na mapach: 40°19′05″S 9°56′07″W/-40,318056 -9,935278
Mapa wyspy
Mapa wyspy

Gough (ang. Gough Island, port. Gonçalo Alvares) – wulkaniczna wyspa na południowym Oceanie Atlantyckim, której najwyższy szczyt (Edinburgh Peak) sięga 910 m n.p.m.. Znajduje się około 350 km na południowy wschód od brytyjskich wysp Tristan da Cunha, 2700 km od Kapsztadu i ponad 3200 km od najbliższego lądu Ameryki Południowej, na wysokościach 40°19S 9°55W.

Wyspa ma 13,9 km długości i 8 km szerokości. Leży na szlaku silnych wiatrów, tzw. ryczących czterdziestek. Roczny opad przekracza 2500 mm deszczu. Należy do Wielkiej Brytanii, a jedynymi mieszkańcami są pracownicy stacji meteorologicznej, którą Republika Południowej Afryki utrzymuje nieustannie na wyspie od 1956. Obszar zajmowany przez stację należy administracyjnie do RPA i stanowi część miasta Kapsztad.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa Gough została odkryta w 1505 lub 1506 roku przez portugalskiego żeglarza Alvaresa, który nadał jej nazwę Diego Alvarez. Dużo później, bo dopiero w 1731 odwiedził wyspę kapitan Charles Gough z brytyjskiego statku Richmond. Dokładna lokalizacja nie była znana przez wiele lat, ale ostatecznie odkryli ją brytyjscy i amerykańscy łowcy fok i wielorybnicy, którzy używali nazwy Gough.

Stacja badawcza[edytuj | edytuj kod]

Stacja badawcza na Wyspie Gough jest obsługiwana przez następujący personel:

Ekspedycja trwa średnio przez 13 miesięcy od momentu opuszczenia Kapsztadu, zazwyczaj od września do października następnego roku.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Krajobraz wyspy

Gough jest chroniona jako rezerwat dzikiej przyrody, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jeden z najmniej zniszczonych ekosystemów tego rodzaju i jedno z najbezpieczniejszych miejsc gniazdowania morskich ptaków na Atlantyku. Gnieździ się tu niemal cała światowa populacja albatrosa atlantyckiego (Diomedea dabbenena) i petrela białobrzuchego (Pterodroma incerta), występują także dwa endemiczne gatunki: wyspiarczyk (Rowettia goughensis) i nielotna kokoszka południowa (Gallinula comeri).

W 2007 roku naukowcy badający występującą na Gough populację myszy domowej wykazali, że gryzonie te osiągają rozmiary trzykrotnie większe od typowych (u wyspiarskich populacji drobnych ssaków częsty jest gigantyzm) i są agresywnymi drapieżnikami, atakującymi pisklęta ptaków morskich[1][2].

Przypisy

  1. Odkryto myszy, które mogą zabić i zjeść kota. Wiadomości onet.pl, 2008-05-20.
  2. Ross M. Wanless, Andrea Angel, Geoff M. Hilton i inni. Can predation by invasive mice drive seabird extinctions?. . 3, s. 241–244, czerwiec 2007. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]