Hanna Skarżanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hanna Skarżanka
Hanna Skarżanka w filmie "Dwie godziny"
Hanna Skarżanka w filmie "Dwie godziny"
Data
i miejsce urodzenia
8 marca 1917
Mińsk
Data
i miejsce śmierci
8 listopada 1992
Warszawa
Zawód aktorka teatralna i filmowa
Lata aktywności 1944-1992
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Hanna Skarżanka w filmie Dwie godziny
Hanna Skarżanka i [] Marisówna w komedii "Majatek albo imię" Karola Borowskiego
Grób Hanny Skarżanki na warszawskim Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym

Hanna Skarga, Hanna Skarżanka (ur. 8 marca 1917 w Mińsku, zm. 8 listopada 1992 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, piosenkarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wywodziła się z rodziny ziemiańskiej wyznania ewangelicko-reformowanego, dość luźno związanej ze swoim Kościołem.

W 1937 rozpoczęła studia na Wydziale Rolnym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Równolegle studiowała w konserwatorium. Wkrótce przeniosła się na polonistykę. Od grudnia 1940 do marca 1941 należała do zespołu Teatru Małego w Wilnie. Wkrótce jednak przerwała pracę w teatrze, co było spowodowane wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej w 1941. W czasie okupacji niemieckiej miasta pracowała jako kelnerka w kasynie żołnierskim, zbierała informacje dla polskiego wywiadu wojskowego. Od stycznia 1942 należała do Kedywu Okręgu Wileńskiego AK. Uczestniczyła w akcji odbicia Eugeniusza Chylińskiego „Freza” z więzienia na Łukiszkach. Debiutowała 3 grudnia 1944 w Polskim Teatrze Dramatycznym w Wilnie, kierowanym przez Mieczysława Szpakiewicza. Następnie udzielała się m.in. w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Toruniu, Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie, Teatrze Polskim w Poznaniu, a największy rozgłos przyniosły jej role w sztukach wystawianych w warszawskim Teatrze „Ateneum” w latach 1960-1975.

W 1979 zrezygnowała na krótko z gry w teatrze, ale nadal interesowała się życiem społecznym i artystycznym Warszawy. Za namową ks. Jerzego Popiełuszki, występowała przez jakiś czas w przedstawieniach kościelnych. W 1982 przejęła obowiązki kierownika artystycznego Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. W latach 1988-1991 ponownie gościła na scenie Teatru „Ateneum” w Warszawie.

Została pochowana na warszawskim cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym (kwatera N-2-72).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 2.12.1013 Nagroda Heroiny Polskiego Kina 2013 (Skarżance za wielkie serce, za miłość i za otwartość dla innych. Za wrażliwość i wielką klasę. Za mistyczny czar osobowości. I za… „Yiddishe Mame”)

Nagrodę przyznaną pośmiertnie odebrały wnuczka i prawnuczka Aktorki.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej siostrą była prof. Barbara Skarga, zaś bratem aktor Edward Skarga. Jej córka, Ewa Skarżanka, też była aktorką, podobnie jak wnuczka, Katarzyna Skarżanka i bratanek Piotr Skarga.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 19 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1954 r. Nr 108, poz. 1458