Miś (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miś
Replika Misia, postawiona w 2011 roku na warszawskim Bemowie w miejscu, gdzie rozgrywała się ostatnia scena filmu
Replika Misia, postawiona w 2011 roku na warszawskim Bemowie w miejscu, gdzie rozgrywała się ostatnia scena filmu
Gatunek komedia
Rok produkcji 1980
Data premiery 4 maja 1981
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 111 min
Reżyseria Stanisław Bareja
Scenariusz Stanisław Bareja
Stanisław Tym
Główne role Stanisław Tym
Krystyna Podleska
Krzysztof Kowalewski
Barbara Burska
Muzyka Jerzy Derfel
Zdjęcia Zdzisław Kaczmarek
Scenografia Halina Dobrowolska
Kostiumy Milena Celińska
Montaż Krystyna Rutkowska
Produkcja Józef Sobczyk
Wytwórnia Zespół Filmowy Perspektywa
Kontynuacja Rozmowy kontrolowane
Nagrody 2008: Złota Kaczka (reżyser komediowy stulecia – S. Bareja)
Wikicytaty Miś w Wikicytatach
Cytaty z „Misia” reklamujące XXXIV Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 2009

Miś – polski film fabularny z 1980 w reżyserii Stanisława Barei, pierwsza część trylogii filmowej w której skład wchodzą również Rozmowy kontrolowane i Ryś. Film opowiada o absurdach ogólnego zakłamania czasów PRL, uważany za kultową komedię[1].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Ryszard Ochódzki (zwany Misiem) jest prezesem klubu sportowego „Tęcza”. Podczas wyjazdu za granicę zostaje zatrzymany, ponieważ z jego paszportu wyrwano kilka kartek. Ochódzki podejrzewa o to byłą żonę, która chce opóźnić jego wyjazd i dotrzeć do Londynu przed nim. Byli małżonkowie założyli bowiem przed laty konto w jednym z londyńskich banków, a odejście Ireny zmusiło ich do podzielenia posiadanych dóbr. Pieniędzmi zdeponowanymi za granicą żadne z nich nie chce się jednak dzielić z drugą stroną.

Ochódzki przy pomocy zaprzyjaźnionego reżysera Hochwandera, zaczyna szukać swego sobowtóra, na którego paszporcie będzie mógł pojechać do Londynu.

Film pełen intryg i komplikacji, ukazuje w przejaskrawionym obrazie Polskę końca lat 70. XX wieku.

Kreacja tytułowej postaci przez Stanisława Tyma jest uznawana za jedną z najlepszych w jego karierze. W plebiscycie tygodnika „Polityka” (1999) na „najciekawsze filmy polskie XX wieku” Miś zajął 8. miejsce. Wiele ze zdań padających w filmie weszło na stałe do potocznego języka.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Aktorzy niewymienieni w czołówce[edytuj | edytuj kod]

Obsada dubbingu[edytuj | edytuj kod]

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • banjo, na którym gra „Wesoły Romek”, zostało wykorzystane również podczas sceny w teatrze jako rekwizyt jednego z aktorów.
  • Bohater filmu miał pierwotnie nosić nazwisko 'Nowohucki', ale wskutek działań cenzury skrócono je do 'Ohucki', a następnie przekształcono na 'Ochódzki'.

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Łuczak, Miś czyli rzecz o Stanisławie Barei, ISBN 83-7255-888-4, Warszawa 2001, s. 91-118.
  • Maciej Replewicz, Stanisław Bareja. Król krzywego zwierciadła, ISBN 978-83-7506-387-5, Poznań 2009, s. 215-248, 416-418.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]