Hans Christian Ørsted

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hans Christian Ørsted

Hans Christian Ørsted (spotykana jest też pisownia "Oersted"; ur. 14 sierpnia 1777 w Rudkøbing, zm. 9 marca 1851 w Kopenhadze) – duński fizyk i chemik, najbardziej znany z odkrycia zjawiska elektromagnetyzmu. W prostym eksperymencie pokazał, że igła kompasu odchyla się pod wpływem prądu w przewodzie.

Według niektórych źródeł w 1825 roku jako pierwszy wyprodukował aluminium (inne źródła podają, że był to Friedrich Wöhler w 1827).

Pomnik Ørsteda w Ørstedsparken, Kopenhaga.


Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ørsted urodził się jako syn aptekarza Sørena Christiana Ørsted. Pomoc ojcu przy pracy w aptece wzbudziła w nim zainteresowanie do nauki. Większości uczył się sam i w 1793 zdawał egzamin wstępny na Uniwersytecie Kopenhaskim. Został przyjęty, studiował nauki przyrodnicze i farmację. W 1799 roku uzyskał tytuł doktora. Praca doktorska O architektonice natury metafizycznej była poświęcona filozofii natury Kanta.

Obserwacje i odkrycia[edytuj | edytuj kod]

Hans Christian Ørsted, Der Geist in der Natur, 1854

W 1820 roku Ørsted obserwował podczas wykładu, jak igła kompasu odchyla się pod wpływem prądu w przewodzie i tym samym odkrył zjawisko oddziaływania magnetycznego. W tym samym roku skonstruował piezometr. Na jego cześć jednostkę natężenia pola magnetycznego w układzie CGS nazwano ersted.

Przeprowadził wiele badań nad właściwościami cieczy i gazów, w których skupiał się najbardziej na ściśliwości owych materii.


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]