Georg Ohm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Georg Simon Ohm
Georg Simon Ohm
Data i miejsce urodzenia 16 marca 1789
Erlangen, Niemcy
Data i miejsce śmierci 6 lipca 1854
Monachium, Niemcy

Georg Simon Ohm (ur. 16 marca 1789 w Erlangen, zm. 6 lipca 1854 w Monachium[1]) – niemiecki fizyk i matematyk, profesor politechniki w Norymberdze w latach 1833–1849 i uniwersytetu w Monachium po roku 1849. Autor prawa fizycznego nazwanego jego imieniem.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1811 uzyskał doktorat z matematyki na uniwersytecie w Erlangen (podobnie jak jego młodszy brat Martin Ohm (1792–1872), późniejszy profesor matematyki na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie) i przez krótki okres był wykładowcą tego przedmiotu. Z powodu niskiej pensji i braku perspektyw kariery został nauczycielem matematyki i fizyki. W roku 1825 porzucił szkołę i zajął się eksperymentalna pracą badawczą w celu uzyskania stanowiska na uczelni. Po zainteresowaniu się fizyką napisał prace głównie z zakresu elektryczności i akustyki. Sformułował (1827) prawo opisujące związek pomiędzy natężeniem prądu elektrycznego, a napięciem elektrycznym, znane współcześnie jako prawo Ohma[1]. Badał nagrzewanie się przewodników przy przepływie prądu elektrycznego. Znalazł zależność oporu od formy geometrycznej przewodnika. W 1843 stwierdził, że najprostsze wrażenie słuchowe jest wywołane drganiami harmonicznymi. Jego prace, pisane skomplikowanym matematycznym językiem, długo nie były uznawane przez współczesnych mu fizyków.

Został pochowany na Starym Cmentarzu Południowym w Monachium.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Na jego cześć jednostce rezystancji nadano nazwę om[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 J.J. O’Connor, E.F. Robertson: Georg Simon Ohm (ang.). www-history.mcs.st-andrews.ac.uk. [dostęp 2015-02-10].
  2. Georg Simon Ohm w Encyklopedia Britannica

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]