Simon Newcomb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Simon Newcomb
Grób Simona Newcomba na Narodowym Cmentarzu w Arlington

Simon Newcomb (ur. 12 marca 1835 w Wallace w Kanadzie, zm. 11 lipca 1909 w Waszyngtonie) - kanadyjski astronom i matematyk, autor efemeryd.

Był synem Johna Burtona Newcomba, który pracował jako nauczyciel w różnych częściach Kanady (m.in w Nowej Szkocji i na Wyspie Księcia Edwarda). Częste podróże spowodowały, że jedyną formą edukacji Simona Newcomba były lekcje udzielane przez ojca.

Jako 19-latek przyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie samodzielnie kształcił się w wyższej matematyce i astronomii. W 1857 roku został zatrudniony w Nautical Almanac Office w Cambridge. Jego zadaniem było przygotowanie tablic astronomicznych, używanych do celów nawigacyjnych. Równocześnie studiował na Harvard University, gdzie w 1858 roku zdobył stopień BS.

W 1861 roku podjął pracę jako astronom i profesor matematyki w United States Naval Observatory w Waszyngtonie. W latach 1884-1893 pracował na Johns Hopkins University. W 1881 roku jako pierwszy zaobserwował charakterystyczny rozkład prawdopodobieństwa, nazwany później rozkładem Benforda.

Seria prac Newcomba została opublikowana w Asrtononmical Papers Prepared for the Use of the American Ephemeris and Nautical Almanac. Łącznie dzieło to obejmuje 36 prac, które zostały zamieszczone na ok. 4500 stronach, w pierwszych 9 tomach. Newcomb był samodzielnym autorem lub głównym autorem 25 spośród tych prac. Zamieścił w nich m. in. tabele dotyczące Słońca,Merkurego, Wenus, Marsa, Uranu, i Neptuna. Opisywane prace zawierają również tabele dotyczące Jowisza Saturna przygotowane przez in. amerykańskiego astronoma, G.W.Hilla.

Najważniejszym osiągnięciem Newcomba było wprowadzenie jednolitego systemu stałych astronomicznych. Prace w tym zakresie prowadził wspólnie z A.M.W.Downingiem, dyrektorem brytyjskiej filii rocznika astronomicznego. Przyjęte przez nich rozwiązania przetrwały i nadal są rozwijane.[1]

Przypisy

  1. Encyklopedia Britannica. Poznań: 2006, s. 96. ISBN 978-83-60563-25-0.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Jego imieniem nazwana została planetoida (855) Newcombia oraz krater Newcomb na Księżycu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]