Julius Plücker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julius Plücker
Julius Plücker
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1801,
Elberfeld
Data i miejsce śmierci 22 maja 1868,
Bonn
Zawód matematyk, fizyk
Narodowość niemiecka
Alma Mater Uniwersytet w Bonn
Uniwersytet w Heidelbergu
Uniwersytet Humboldta w Berlinie
Uniwersytet Paryski
Uniwersytet w Marburgu
Stanowisko profesor na uniwersytetach: Uniwersytet w Bonn
Uniwersytet Humboldta w Berlinie
Uniwersytet Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze
Odznaczenia
Copley Medal (1866)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Julius Plücker (ur. 16 czerwca 1801 w Elberfeld, zm. 22 maja 1868 w Bonn) – niemiecki matematyk i fizyk. Dokonał znaczących odkryć w geometrii analitycznej i był pionierem badań nad promieniami katodowymi, które doprowadziły do odkrycia elektronu. Rozwinął również szeroko badania nad krzywymi Lamé.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Plücker urodził się w Elberfeldzie (obecnie część Wuppertalu). Po edukacji w Düsseldorfie i uniwersytetach w Bonn, Heidelbergu i Berlinie w 1823 roku przeniósł się do Paryża , gdzie znalazł się pod wpływem francuskiej szkoły geometrycznej, której twórca, Gaspard Monge, wtedy już nie żył. W 1825 roku wrócił do Bonn, a w 1828 roku został profesorem matematyki. W tym samym roku opublikował pierwszy tom dzieła Analytisch-geometrische Entwicklungen. W 1831 roku opublikował drugi tom, w którym jasno wyłożył dualność rzutową.

Badania fizyczne[edytuj | edytuj kod]

W 1836 roku Plücker został profesorem fizyki Uniwersytetu w Bonn. W 1858 roku, po roku pracy z lampami próżniowymi wraz ze swoim bońskim kolegą Heinrichem Giesslerem[1], po raz pierwszy opublikował swoje klasyczne badania o działaniu magnesu na promieniowanie elektryczne w gazach rozrzedzonych. Odkrył zjawisko jarzenia fluorescencyjnego na ściankach rury próżniowej oraz że jarzenie może być przesuwane przy pomocy elektromagnesu. Później wykazano, że jarzenie było spowodowane promieniami katodowymi.

Prace matematyczne (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  1. Analytisch-geometrische Entwicklungen, t. 1 (1828), t. 2 (1831)[2]
  2. System der analytischen Geometrie (1835)[2]
  3. Theorie der algebraischen Kurven (1839)[2]
  4. System der Geometrie des Raumes in neuer analytischer Behandlungsweise (1846)[2]
  5. Neue Geometrie des Raumes, gegründet auf die Betrachtung der geraden Linie als Raumelement (1868–1869)[2]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Jedna z planetoid została nazwana jego imieniem – (29643) Plücker.

Przypisy

  1. John Theodore Merz, A history of European thought in the nineteenth century (2). W. Blackwood and sons, 1912, pp. 189–190.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Феликс Клейн: Высшая геометрия. Москва: УРСС, 2004, s. 21. (ros.)