Ilmenit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ilmenit
Ilmenit (pochodzenie: Rosja)
Ilmenit (pochodzenie: Rosja)
Ilmenit (pochodzenie: Norwegia)
Ilmenit (pochodzenie: Norwegia)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny tlenek żelaza i tytanu (FeTiO3)
Twardość w skali Mohsa 5–6
Przełam muszlowy
Łupliwość niewyraźna
Pokrój kryształu romboedryczny, grubotabliczkowy, płytkowy
Układ krystalograficzny trygonalny
Gęstość minerału 4,7 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żelazistoczarna lub ciemnoszara
Rysa czarna lub brunatnawa
Połysk półmetaliczny
Dodatkowe dane
Szczególne własności minerał kruchy, magnetyczny, odporny na wietrzenie, koncentruje się w utworach okruchowych (piaski ilmenitowe)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ilmenit (żelaziak tytanowy) – minerał zaliczany do gromady tlenków.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Minerał pospolity. Jest izostrukturalny z korundem i hematytem, z którym tworzy roztwór stały. Zawiera domieszki tlenków magnezu, manganu i innych metali, niekiedy promieniotwórczych. Nie rozpuszcza się w kwasach, dopiero po sproszkowaniu rozpuszcza się w stężonym kwasie solnym. Jest odporny na wietrzenie. Ma słabe własności magnetyczne; dopiero po wyprażeniu staje się magnetyczny. Odznacza się żywym pleochroizmem. Tworzy zbliźniaczenia.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje jako składnik poboczny wielu ubogich w krzem zasadowych skał magmowych i pegmatytów. Często występuje w skałach przeobrażonych – najczęściej w łupkach krystalicznych. Bywa spotykany w skałach osadowych (piaskach i żwirach), w których często tworzy duże koncentracje (tzw. piaski ilmenitowe) Współwystępuje z hematytem, magnetytem, apatytem, tytanitem, rutylem.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • W przemyśle chemicznym – do wyrobu bieli tytanowej.
  • W hutnictwie – jedna z najważniejszych rud tytanu. Zawiera 52,56% TiO2 i 47,34% FeO.
  • Kruszywo z rud ilmenitowych pozwala uzyskiwać betony o ciężarach betonów magnetytowych 3,3–4,3 t/m³ stosowanych bo budowy np. obudów bezpieczeństwa w elektrowniach atomowych.
  • ma znaczenie kolekcjonerskie
  • służy do wyrobu biżuterii, znaczenie gemmologiczne ma jego odmiana - izeryn. Największe kryształy ok. 13 cm i ważące do 7 kg pochodzą z Norwegii.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]