Irisbus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irisbus
Forma prawna S.A.
Data założenia 1999
Lokalizacja Lyon,  Francja
Siedziba Parc Technologique de Lyon Bat. B9 - 9 Allée Irène Joliot Curie, 69806 Saint-Priest, Lyon
Branża Motoryzacyjna
Produkty autobusy, autokary, trolejbusy (dawniej)
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Renault Agora S we Francji
Irisbus Crossway w Brnie w 2006 roku
Irisbus Iliade w Niemczech w 2006 roku
Irisbus Magelys w 2008 roku
Trolejbus Irisbus Cristalis w Mediolanie, 2007

Irisbus − francuski producent autobusów, autokarów oraz, dawniej, trolejbusów, będący własnością spółki Iveco.

Historia i współczesność[edytuj | edytuj kod]

Irisbus powstał w styczniu 1999 roku w wyniku mariażu oddziałów autobusowych Fiata, Iveco oraz Renault V.I. (a wraz z nim czeskiej Karosy oraz francuskiej Heuliez). Pod koniec 1999 roku spółka przejęła węgierskiego Ikarusa. Od 2003 roku całość udziałów w spółce należy do koncernu FIAT-IVECO.

Siedzibą spółki jest Saint-Priest koło Lyonu we Francji. Biura znajdują się także w Turynie, Watford oraz Moguncji.

Przy wytwarzaniu trolejbusów przedsiębiorstwo współpracuje z czeskim producentem maszyn i osprzętu elekrycznego Škoda.

Od 1 stycznia 2007 roku zaniechano produkcji autobusów pod marką Karosa, zastępując ją marką "Irisbus". Nazwę firmy zmieniono z "Karosa" na "IVECO Czech Republic, a.s.".

Irisbus współpracuje w produkcji i sprzedaży małych autobusów z włoska firmą Cacciamali, a za jej pośrednictwem - z polską Kapeną.

Według raportów OICA produkcja autobusów i podwozi autobusowych w zakładach należących do grupy i produkujących na jej zlecenie sięga w ostatnich latach około 6 tys. sztuk rocznie (2005 - 5796 szt., 2007 - 6355 szt.)

16 czerwca 2009 miało miejsce uroczyste przekazanie 12 niskowejściowych autobusów miejskich Irisbus Crossway LE 12M dla Urzędu Miasta Suwałki. Suwalskie Crossway`e posiadają 330-konne silniki Iveco Cursor 8 spełniające normę czystości spalin Euro 4 oraz automatyczne 4-biegowe skrzynie Voith DIVA Stanowisko pracy kierowcy dodatkowo jest wyposażone w klimatyzację, co ułatwia pracę w gorące dni. Standardowo każdy autobus otrzymał komplet elektronicznych tablic diodowych. Zupełną nowością jest monitoring przestrzeni pasażerskiej składający się z trzech kamer. Dodatkowo czwarta kamera rejestruje obraz na zewnątrz autobusu.

Marki[edytuj | edytuj kod]

Fabryki[edytuj | edytuj kod]

Aktualna oferta[edytuj | edytuj kod]

Modele historyczne[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]