Język jämtlandzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jamska
Obszar Szwecja
Liczba mówiących 30 - 60 tysięcy
Ranking Poza pierwszą 100
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*Języki germańskie
**Języki północnogerm.
***Języki zachodnioskandynawskie
Pismo łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Nie uznawany oficjalnie w Szwecji.
Regulowany przez Akademien för Jamska
Kody języka
ISO 639-1 -
ISO 639-2 -
SIL JMK
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język jamski, jämtlandzki (szw. jamtska, jamska, lub jämtska) to bardzo stary lokalny dialekt północnogermański używany przez około 50 000 osób w szwedzkiej krainie Jämtland oraz w innych miejscach zamieszkanych przez pochodzących stamtąd ludzi. Ma trzy główne różne dialekty: Centraljamska, Offerdalsmål i Bergsmål. Język jämtlandzki wykazuje duże podobieństwo do dialektów zachodnionorweskich.

Status jämtlandzkiego jako języka jest dyskusyjny. Nie jest on oficjalnie uznawany w Szwecji, ale za język uważa go SIL International.

Słownictwo języka jämtlandzkiego w ogólności najbliższe jest językowi staronordyjskiemu oraz dialektom norweskiego. Jednak w języku tym występują również różne właściwe tylko temu językowi słowa, które nie występują ani w szwedzkich, ani w norweskich dialektach, takie jak stårsa (dziewczyna), gly (ciepławy) czy fjårdd lub fjärdd (śpieszący się). Jedynie w islandzkim znajduje się słowo, które może odpowiadać stårsa, mianowicie stulka. Odpowiednik gly można znaleźć w niemieckim glüh-, angielskim glow, czy szwedzkim glöd, zaś słowa fjårdd, które nie ma odpowiednika ani w norweskim, ani w islandzkim, można doszukać się w starym języku norn, jaki był kiedyś używany na zamieszkanej przez wikingów atlantyckich wyspach Szetlandach.

Gramatyka[edytuj | edytuj kod]

Jämtlandzki rzeczownik, tak jak w norweskim czy islandzkim, a inaczej niż w szwedzkim czy duńskim, ma trzy rodzaje: męski, żeński i nijaki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]