Juan Antonio Samaranch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Juan Antonio Samaranch
Juan Antonio Samaranch DF-ST-01-00128.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1920
Barcelona
Data i miejsce śmierci 21 kwietnia 2010
Barcelona
Minister Sportu
Okres urzędowania od 1966
Ambasador Hiszpanii w Moskwie
Okres urzędowania od 1977
do 1981
Poprzednik Eduardo Ibáñez y García de Velasco
Następca Luis Guillermo de Perinat y Elío
7. przewodniczący Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego
Okres urzędowania od 1980
do 2001
Poprzednik Michael Killanin
Następca Jacques Rogge
Odznaczenia
Złoty Order Olimpijski
Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Alfonsa X Mądrego (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Kardynała Cisnerosa  (Hiszpania) Wielki Order Króla Tomisława (Chorwacja) Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Order Złotego Runa (Gruzja) Wielki Krzyż Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Order Republiki (Mołdawia) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP Komandor Orderu Dobrej Nadziei (RPA) Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja) Order Księcia Jarosława Mądrego III klasy (Ukraina) Order "Za wybitne zasługi" (Uzbekistan) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001) Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001) Order Honoru (Rosja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Juan Antonio Samaranch, Marqués de Samaranch (ur. 17 lipca 1920 w Barcelonie, zm. 21 kwietnia 2010 w Barcelonie[1]) – hiszpański działacz sportowy i dyplomata. Prezes Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, wybrany na to stanowisko w 1980 roku (jako 7. kolejny prezes od czasu założenia Komitetu w 1894 roku). Ponownie wybrany w roku 1997 roku. W tym celu MKOl dokonał zmiany starej zasady przechodzenia na emeryturę w wieku 75 lat (zmiany usunięte w 2001 roku).

Był jednym z najbardziej wpływowych działaczy hiszpańskiego pochodzenia w XX wieku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Juan Antonio Samaranch urodził się w bogatej rodzinie w Barcelonie. Jego ojciec trudnił się handlem tekstyliami na dużą skalę.

Już od młodych lat wykazywał duże zainteresowanie sportem - na pewnym etapie życia zajmował się dziennikarstwem sportowym. Służył także jako sekretarz miasta. Później, jako dyrektor konglomeratu przemysłowego, część swojego majątku przeznaczał na promocję sportu, szczególnie drużyny hokeja na wrotkach. W 1966 przywódca Hiszpanii generał Francisco Franco wyznaczył go na stanowisko Ministra Sportu. W tym samym roku wybrany na wiceprezydenta Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.

W 1955 Samaranch poślubił Marię Teresę Salisachs Rowe, której matka była Brytyjką. Mieli jednego syna.

W czasie zmierzchu rządów Franco został wyznaczony na stanowisko szefa prowincji Barcelona. Po śmierci generała został wysłany na placówkę jako pierwszy ambasador Hiszpanii w Moskwie (1977-1981). Nawiązane w tym okresie kontakty w radzieckich sferach rządowych pomogły mu wygrać konkurs na najwyższe stanowisko w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim.

Podczas jego prezydentury Międzynarodowy Komitet Olimpijski musiał poradzić sobie z bojkotem Olimpiady w 1984 w Los Angeles przez państwa Bloku Wschodniego, kontrowersją związaną z używaniem dopingu przez atletów, a także z problemem korumpowania członków Komitetu Olimpijskiego przez miasta kandydujące do objęcia Igrzysk. Uznaje się, że w efekcie prowadzonej przez niego polityki MKOl omal nie stanął na skraju bankructwa, a dodatkowo na długie lata pogrążył się w aferze korupcyjnej.

W 1999 dziesięciu członków Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego zostało zmuszonych do odejścia z powodu skandali dotyczących organizacji igrzysk w Salt Lake City.

Odznaczenia (lista niepełna)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sport.pl: Juan Antonio Samaranch nie żyje (pol.). [dostęp 21 kwietnia 2010].
  2. M.P. z 1994 r. Nr 65, poz. 580
  3. National Orders and Awards (ang.). South African History Online. [dostęp 2012-05-15].
  4. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 27 stycznia 1981. [dostęp 2014-05-14].
  5. Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 2 czerwca 1971. [dostęp 2014-05-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]