Juan Antonio Samaranch
| Juan Antonio Samaranch | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 lipca 1920 Barcelona |
| Data i miejsce śmierci | 21 kwietnia 2010 Barcelona |
| Minister Sportu | |
| Okres urzędowania | od 1966 |
| Ambasador Hiszpanii w Moskwie | |
| Okres urzędowania | od 1977 do 1981 |
| Poprzednik | Eduardo Ibáñez y García de Velasco |
| Następca | Luis Guillermo de Perinat y Elío |
| 7. Przewodniczący Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego | |
| Okres urzędowania | od 1980 do 2001 |
| Poprzednik | Michael Killanin |
| Następca | Jacques Rogge |
| Odznaczenia | |
Juan Antonio Samaranch, Marqués de Samaranch (ur. 17 lipca 1920 w Barcelonie, zm. 21 kwietnia 2010 w Barcelonie[1]) – hiszpański działacz sportowy i dyplomata. Prezes Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, wybrany na to stanowisko w 1980 roku (jako 7. kolejny prezes od czasu założenia Komitetu w 1894 roku). Ponownie wybrany w roku 1997 roku. W tym celu MKOl dokonał zmiany starej zasady przechodzenia na emeryturę w wieku 75 lat (zmiany usunięte w 2001 roku).
Był jednym z najbardziej wpływowych działaczy hiszpańskiego pochodzenia w XX wieku.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Juan Antonio Samaranch urodził się w bogatej rodzinie w Barcelonie. Jego ojciec trudnił się handlem tekstyliami na dużą skalę.
Już od młodych lat wykazywał duże zainteresowanie sportem - na pewnym etapie życia zajmował się dziennikarstwem sportowym. Służył także jako sekretarz miasta. Później, jako dyrektor konglomeratu przemysłowego, część swojego majątku przeznaczał na promocję sportu, szczególnie drużyny hokeja na wrotkach. W 1966 przywódca Hiszpanii generał Francisco Franco wyznaczył go na stanowisko Ministra Sportu. W tym samym roku wybrany na wiceprezydenta Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.
W 1955 Samaranch poślubił Marię Teresę Salisachs Rowe, której matka była Brytyjką. Mieli jednego syna.
W czasie zmierzchu rządów Franco został wyznaczony na stanowisko szefa prowincji Barcelona. Po śmierci generała został wysłany na placówkę jako pierwszy ambasador Hiszpanii w Moskwie (1977-1981). Nawiązane w tym okresie kontakty w radzieckich sferach rządowych pomogły mu wygrać konkurs na najwyższe stanowisko w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim.
Podczas jego prezydentury Międzynarodowy Komitet Olimpijski musiał poradzić sobie z bojkotem Olimpiady w 1984 w Los Angeles przez państwa Bloku Wschodniego, kontrowersją związaną z używaniem dopingu przez atletów, a także z problemem korumpowania członków Komitetu Olimpijskiego przez miasta kandydujące do objęcia Igrzysk. Uznaje się, że w efekcie prowadzonej przez niego polityki MKOl omal nie stanął na skraju bankructwa, a dodatkowo na długie lata pogrążył się w aferze korupcyjnej.
W 1999 dziesięciu członków Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego zostało zmuszonych do odejścia z powodu skandali dotyczących organizacji igrzysk w Salt Lake City.
Odznaczenia (lista niepełna) [edytuj]
- Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania)
- Kollana Orderu Izabeli Katolickiej – 2000 (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Orderu Alfonsa X Mądrego – 1982 (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Orderu Kardynała Cisnerosa – 1970 (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Orderu Krzyża Ziemi Maryjnej – 2003 (Estonia)
- Order Złotego Runa – 2001 (Gruzja)
- Wielki Krzyż Orderu Wielkiego Księcia Giedymina – 4 kwietnia 1994 (Litwa)
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej – 1994[2]
- Wielki Order Króla Tomisława – 1993 (Chorwacja)
- Order Republiki – 14 maja 1999 (Mołdawia)
- Komandor Orderu Dobrej Nadziei (1998, RPA)[3]
- Order Honoru – 25 czerwca 2001 (Rosja)
- Order Podwójnego Białego Krzyża I klasy – 2000 (Słowacja)
- Order Księcia Jarosława Mądrego III klasy – 21 maja 2005 (Ukraina)
- Order "Za wybitne zasługi" – 1996 (Uzbekistan)
- Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy – 1981[4]
- Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy – 1971[5]
- Złoty Order Olimpijski
Przypisy
- ↑ Sport.pl: Juan Antonio Samaranch nie żyje (pol.). [dostęp 21 kwietnia 2010].
- ↑ M.P. z 1994 r. Nr 65, poz. 580
- ↑ National Orders and Awards (ang.). South African History Online. [dostęp 2012-05-15].
- ↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). strona prezydenta Rep. Włoskiej, 27 stycznia 1981.
- ↑ Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). strona prezydenta Rep. Włoskiej, 2 czerwca 1971.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||
- Ambasadorowie Hiszpanii w Rosji
- Hiszpańscy dyplomaci
- Hiszpańscy działacze sportowi
- Hiszpańscy politycy
- Katalończycy
- Odznaczeni Orderem Alfonsa X Mądrego
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej
- Odznaczeni Orderem Dobrej Nadziei
- Odznaczeni Orderem Honoru
- Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej
- Odznaczeni Orderem Karola III
- Odznaczeni Orderem Krzyża Ziemi Maryjnej
- Odznaczeni Orderem Księcia Jarosława Mądrego
- Odznaczeni Orderem Podwójnego Białego Krzyża
- Odznaczeni Orderem Wielkiego Księcia Giedymina
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Odznaczeni Wielkim Orderem Króla Tomisława
- Prezydenci Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego
- Urodzeni w 1920
- Zmarli w 2010