Julian Markowski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Julian Markowski (ur. w 1846 we Lwowie, zm. w 1903 we Lwowie) – polski rzeźbiarz, twórca wielu lwowskich pomników.
Był wnukiem zasłużonego lwowskiego rzeźbiarza Jana Schimsera. Mając 17 lat walczył w powstaniu styczniowym. Po upadku powstania występował jako aktor w teatrze wędrownym. Przyjaźnił się z Arturem Grottgerem. W 1867 wrócił do Lwowa. Uczył się rzeźby u lwowskiego rzeźbiarza Parysa Filippiego, później w 1867-1868 u mistrzów wiedeńskich. Po powrocie do Lwowa w 1870 założył blisko cmentarza Łyczakowskiego zakład rzeźbiarsko-kamieniarski, który wykonywał głównie pomniki nagrobne, ale też pomniki, rzeźbę dekoracyjną, posągi do gmachów publicznych, wykonane w stylu akademickiego historyzmu.
[edytuj] Prace (lista niepełna)
- pomnik Seweryna Goszczyńskiego na cmentarzu Łyczakowskim
- pomnik grobowy Juliusza Konstantego Ordona na Łyczakowie
- pomnik nagrobny generała Józefa Śmiechowskiego na Łyczakowie
- pomnik Józefy Markowskiej na łyczakowskiej nekropolii
- pomnik Feliksa Mikulskiego na Łyczakowie - wykonanie przy współpracy ze Stefanem Jarzymowskim.
- nagrobek arcybiskupa ormiańskiego Grzegorza Szymonowicza
- pomnik Teofila Wiśniowskiego i Józefa Kapuścińskiego na Górze Stracenia (Kleparów)
- pomnik Jana Kilińskiego w parku Stryjskim
- pomnik Bartosza Głowackiego we Lwowie
- podstawa pomnika Jana III Sobieskiego (współpraca z Tadeuszem Barączem) na Wałach Hetmańskich
- posąg Fortuny w holu Galicyjskiej Kasy Oszczędności
- statua Polihymnii dla Teatru Miejskiego (posągowi dał twarz swojej córki Zofii)
- grupa alegoryczna na fasadzie Pałacu Sztuki Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie 1894
- pomnik Kościuszki wykonany dla władz miejskich Sanoka
- pomnik grobowy Jana Lama na Łyczakowie
