Kościół Kapucynów w Wiedniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Kapucynów w Wiedniu
Kirche zur Heiligen Maria von den Engeln
Kościół Kapucynów w Wiedniu
Państwo  Austria
Miejscowość Wiedeń
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Najświętszej Marii Panny Anielskiej
Położenie na mapie Wiednia
Mapa lokalizacyjna Wiednia
Kościół Kapucynów w Wiedniu
Kościół Kapucynów w Wiedniu
Położenie na mapie Austrii
Mapa lokalizacyjna Austrii
Kościół Kapucynów w Wiedniu
Kościół Kapucynów w Wiedniu
Ziemia 48°12′20″N 16°22′10″E/48,205556 16,369444Na mapach: 48°12′20″N 16°22′10″E/48,205556 16,369444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół Kapucynów (niem. Kapuzinerkirche), znajduje się na wiedeńskim placu Neuer Markt, założonym w połowie XIII wieku jako miejsce handlu zbożem i mąką. Z biegiem czasu plac został zabudowany patrycjuszowskimi kamienicami, a na jego środku stanęła barokowa fontanna Donner – Brunnen (Fontanna Opatrzności). Na tle tego bogatego placu wyróżnia się skromny, czerwonawy, kanciasty kościół kapucynów wybudowany w XVII wieku.

Wnętrze kościoła

Krypta Cesarska[edytuj | edytuj kod]

W jego podziemiach znajduje się Kaisergruft (Krypta Cesarska), w której spoczywają Habsburgowie począwszy od 1633 roku. W dziesięciu pomieszczeniach znajduje się 146 sarkofagów, które reprezentują zmienne tendencje architektoniczne od najbardziej bogatych do skromnych. Do tych pierwszych zalicza się sarkofagi Marii Teresy i Franciszka Lotaryńskiego, które pełne są rokokowych ozdób i symboli, natomiast sarkofag ich syna Józefa II jest bardzo prosty (zażyczył sobie takiego sam cesarz).

Cesarze pochowani w krypcie:

Fragment sarkofagu Karola VI
Sarkofag Franciszka Józefa I między sarkofagami jego żony i syna arcyksięcia Rudolfa
Sarkofag cesarzowej Zyty
  1. cesarz Maciej Habsburg
  2. cesarz Ferdynand III Habsburg
  3. cesarz Leopold I Habsburg
  4. cesarz Józef I Habsburg
  5. cesarz Karol VI Habsburg
  6. cesarz Franciszek I Lotaryński
  7. cesarz Józef II Habsburg
  8. cesarz Leopold II Habsburg
  9. cesarz Franciszek II Habsburg
  10. cesarz Ferdynand I Habsburg
  11. arcyksiążę Maksymilian I Habsburg, cesarz Meksyku
  12. cesarz Franciszek Józef I

Cesarzowe pochowane w krypcie:

  1. cesarzowa Anna Tyrolska, małżonka Macieja
  2. cesarzowa Maria Anna Habsburg, pierwsza żona Ferdynanda III
  3. cesarzowa Maria Leopoldyna Habsburg, druga żona Ferdynanda III
  4. cesarzowa Eleonora Gonzaga, trzecia żona Ferdynanda III
  5. cesarzowa Małgorzata Teresa Habsburg, pierwsza żona Leopolda I
  6. cesarzowa Eleonora Magdalena von Pfalz-Neuburg, trzecia żona Leopolda I
  7. cesarzowa Elżbieta Krystyna von Braunschweig-Wolfenbüttel, pierwsza żona Karola VI
  8. cesarzowa Maria Teresa Habsburg
  9. arcyksiężna Izabela Maria Burbon-Parmeńska, pierwsza żona Józefa II
  10. cesarzowa Maria Józefa Antonina Wittelsbach, druga żona Józefa II
  11. arcyksiężna Elżbieta Wilhelmina Wirtemberska, pierwsza żona Franciszka II
  12. cesarzowa Maria Teresa Burbon-Sycylijska, druga żona Franciszka II
  13. cesarzowa Maria Ludwika Habsburg-Este, trzecia żona Franciszka II
  14. cesarzowa Karolina Augusta Wittelsbach, czwarta żona Franciszka II
  15. arcyksiężniczka Maria Ludwika Habsburg, cesarzowa Francuzów
  16. cesarzowa Maria Anna Sabaudzka, małżonka Ferdynanda I
  17. cesarzowa Elżbieta Bawarska, małżonka Franciszka Józefa I
  18. Cesarzowa Zyta Parmeńska, małżonka Karola I

(W Krypcie znajdują się również serca; cesarzowej Klaudii Felicyty Habsburg i Wilhelminy Amalii Brunszwickiej, które pochowane są w innym miejscu.)

Polonika[edytuj | edytuj kod]

Sarkofag Królowej Polski Elżbiety
  • W kościele pochowano Królową Polski Eleonorę Marię (Eleonorę Habsburżankę), żonę króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Sarkofag królowej mieści się w pierwszej krypcie zwanej kryptą Leopolda jako trzeci od wejścia. Zdobi go kartusz z herbem Rzeczypospolitej.
  • W kościele spoczęło także serce Stanisława Potockiego – polskiego szlachcica, starosty halickiego i kołomyjskiego, rotmistrza i pułkownika jazdy.
  • Tablica upamiętniająca 2. pułk ułanów z polskim napisem „Nie dajmy się”.
  • Tablica upamiętniająca polskich żołnierzy z 13. pułku ułanów poległych w czasie I wojny światowej pod Rymanowem, Litynią, Chreniowem, Burczycami, Krzemieńcem, Korytnicą.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesława Rusin, Europa na weekend – 18 tras po najpiękniejszych miastach i regionach Europy Środkowej, Bielsko-Biała, Wydawnictwo Pascal, 2000.
Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]