Magdalena Grzybowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Magdalena Grzybowska
Magdalena Grzybowska
Państwo  Polska
Miejsce zamieszkania Warszawa
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1978
Poznań
Wzrost 184 cm
Masa ciała 66 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 15 maja 1995
Zakończenie kariery 2002
Trener Marek Grzybowski
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 30 (10 sierpnia 1998)
Australian Open 3R (1997, 1998)
Roland Garros 3R (2000)
Wimbledon 3R (1997)
US Open 2R (1998, 1999)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 86 (15 sierpnia 1997)
Australian Open 2R (1998, 2000)
Roland Garros 2R (1998, 2000)
Wimbledon 2R (1997, 1998)
US Open 2R (1997)

Magdalena Grzybowska (ur. 22 listopada 1978 w Poznaniu) – polska tenisistka, zwyciężczyni juniorskiego Australian Open 1996. Do 2007 najwyżej notowana polska tenisistka w rankingu WTA (30. miejsce w 1998).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest córką nauczycieli Małgorzaty (z domu Gołąbek) i Marka Grzybowskich. Od samego początku była wychowywana w sportowym duchu, gdyż jej matka była pierwszoligową koszykarką, a ojciec pierwszoligowym siatkarzem.

W 1997 ukończyła Liceum Ogólnokształcące (Szkołę Mistrzostwa Sportowego) w Krakowie. Studiowała także na tamtejszej AWF, lecz w 2001 została skreślona z listy studentów. W 2002 podjęła kolejne studia, tym razem w Paryżu na American University Paris, gdzie studiowała komunikację interkorporacyjną.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Magdalena Grzybowska zaczęła tenisową przygodę grając w krakowskich klubach KS Nadwiślan, Olsza i Wawel. W maju 1995 otrzymała status profesjonalny. Była podopieczną kilku trenerów: Marka Grzybowskiego, Zbigniewa Górszczaka, Iwony Kuczyńskiej, Marvine Rose, Warwicka Bashforda, Stephane'a Charreta, Bartka Kwiatkowskiego.

W roku 1996 wygrała juniorskie Australian Open 1996 w grze pojedynczej, po zwycięstwie w finale nad Francuzką Nathalie Dechy 6:1, 4:6, 6:1.

Wygrała cztery turnieje ITF: w Szczecinie w 1994 oraz w Sopocie, Santa Carli i Bratysławie w 1997. W turniejach WTA trzy razy grała w półfinałach: dwukrotnie w Warsaw Cup by Heros (1995, 1998) oraz w Moorilla Hobart International w 1998. W swojej karierze odnosiła zwycięstwa nad zawodniczkami światowej czołówki: m.in. Venus Williams, Anke Huber, dwukrotnie Jennifer Capriati i Conchitą Martínez.

Reprezentowała Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie 1996, gdzie przegrała w pierwszej rundzie z reprezentantką Hiszpanii Virginią Ruano Pascual 4:6, 2:6.

W sierpniu 1998 roku znalazła się na 30. miejscu w rankingu WTA (najwyższym spośród polskich tenisistek do 2007, kiedy na 8. miejsce awansowała Agnieszka Radwańska).

Zakończenie kariery[edytuj | edytuj kod]

W 1998 doznała kontuzji kolana i z tego powodu przez dłuższy czas nie brała udziału w turniejach tenisowych. Próby powrotu na korty zakończyły się niepowodzeniem i przedwczesnym zakończeniem sportowej kariery w 2002, w wieku zaledwie 24 lat.

Po zakończeniu kariery Grzybowska skończyła studia w Paryżu i mieszka w Warszawie. Jest komentatorką tenisa na antenie Eurosportu, pisze także teksty do prasy i portali internetowych. Przez pewien czas była menedżerką sióstr Radwańskich.

Historia występów w turniejach WTA[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 Suma
Zw.-Por.
Wielki Szlem
Australia Australian Open A 2R 3RQ 3R A LQ 2R A 8–5
Francja French Open A 1R 1R 1R A 3RQ A 1R 5–5
Wielka Brytania Wimbledon A 1R 3R 2R 1R 2RQ A A 7–5
Stany Zjednoczone US Open A 1R 1R 2R 2RQ 1R A A 5–5
Zw.-Por. w Wielkim Szlemie 0–0 1–4 7–4 4–4 4–2 9–4 0–1 0–1 25–20
Mistrzostwa kończące sezon
WTA Tour Championships A A A A A A A A 0–0
Turnieje WTA Tier Ia
Niemcy Berlin A 1R A 2R A A A A 1–2
Stany Zjednoczone Filadelfia LQ AT2 LQT2 AT2 AT2 AT2 1–2
Stany Zjednoczone Hilton Head/Charleston A A LQ 3R A A A A 2–2
Stany Zjednoczone Indian Wells AT2 A 1RQ A A 3R 1R A 4–3
Stany Zjednoczone Miami A A 3RQ 2R A 1R A A 6–3
Kanada Montréal/Toronto A A A A 1R A A A 0–1
Rosja Moskwa AT3 2RT3 A LQ A A A A 2–2
Włochy Rzym A 2R A 1R A 3R A A 3–3
Japonia Tokio A A A 1R A A A A 0–1
Szwajcaria Zurych A A A LQ A A A A 0–1
Turnieje WTA Tier IIa
Stany Zjednoczone Amelia Island A A LQ A A A A A 0–1
Stany Zjednoczone Chicago A A 2R 1–1
Wielka Brytania Eastbourne A A LQ 1R LQ A A A 0–3
Niemcy Hanower A A 1R A A 0–1
Austria Linz AT3 1RT3 AT3 A LQ A A A 0–2
Niemcy Lipsk A A QFQ A A A A A 4–1
Stany Zjednoczone New Haven A LQ LQ LQ A A 2–3
Turnieje WTA Tier IIIa
Meksyk Acapulco A A A A A A 1R A 0–1
Wielka Brytania Birmingham A A 1R 2R A A A A 1–2
Kolumbia Bogotá A A 1RQ 1R A 4–2
Australia Gold Coast LQ 2R A 1R A A 3–3
Malezja Kuala Lumpur AT4 AT4 AT4 1R A A A 0–1
Luksemburg Luksemburg 1RQ A 1R A A A A 3–2
Stany Zjednoczone Oklahoma City A A 2R A A A A A 1–1
Kanada Quebec City 1R A QF A A A A A 2–2
Holandia Rosmalen A 1R A A A A A A 0–1
Polska Sopot AT4 2R 2R A 1R 2–3
Francja Strasburg A 1R A A A A A LQ 0–2
Polska Warszawa SFQ 1R 1R SF AT4 1RT4 A 9–5
Turnieje WTA Tier IVa
Wielka Brytania Bournemouth 1R 0–1
Słowacja Bratysława 1R A AT5 AT5 0–1
Węgry Budapeszt A A A A LQ AT5 AT5 0–1
Finlandia Helsinki 2R 1–1
Australia Hobart A A 2RQ SF A A 1RT5 AT5 7–3
Austria Maria Lankowitz A A 2RLL A 3–2
Włochy Palermo A A A A A 1R AT5 1RT5 0–2
Tajlandia Pattaya A A A A 1R A AT5 2RT5 1–2
Czechy Praga A A 1R AT3 A A A A 0–1
Brazylia São Paulo A LQ AT2 AT2 0–1
Ogólny bilans spotkań 7–4 6–12 31–21 19–19 5–10 18–15 0–5 2–6 88–92
Liczba rozegranych turniejów WTAb 3 12 15 16 7 11 5 5 74
Legenda
A = nie uczestniczyła w turnieju
= turniej nie odbywał się
LQ = odpadła w kwalifikacjach
xR = x runda (x – numer rundy)
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
a Lista obejmuje tylko te turnieje w których zawodniczka wystąpiła.
b Występy w turniejach głównych, bez turniejów w których odpadła w kwalifikacjach.
Q Do turnieju głównego dostała się przez kwalifikacje.
LL Do turnieju głównego dostała się jako lucky loser, mimo porażki w kwalifikacjach.
T1 Turniej był wówczas turniejem kategorii I
T2 Turniej był wówczas turniejem kategorii II
T3 Turniej był wówczas turniejem kategorii III
T4 Turniej był wówczas turniejem kategorii IV
T5 Turniej był wówczas turniejem kategorii V


Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1996 Australia Australian Open Twarda Francja Nathalie Dechy 6:1, 4:6, 6:1


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]